i I
ines aut bol ae DU ia
an
1 RAR Lf cab
ae
dI SII Sa DI
sro ALE i
ti RIA 4 La or i ee ACRI CERCATA AG Byte: È ci
fi cs rag ip?
Mita»
i
n si i Ho ioni
Ga.
di ite ti db
A Hit i g ù at ae
Rai 3
cet NELLA
i $ ala hee PCE SNA eeu aed
Oat ony Laut neh
bite LUISS SHR HN TENCO ther ally VARE AHI Ht
ap È te i
tti
cy Di
NY È e, My o) n ) (0 8) Ra
ANNALI
DEL
MUSEO CIVICO DI STORIA NATURALE
DI GENOVA
VOLUME XV.
thle spratr
te
nova.
iu
DI Manno. G
ISS
ANNALI
DEL
MUSEO CIVICO DE STORIA: NATURALE
DI GENOVA
PUBBLICATI PER CURA
DI
f. poria E Rp: GESTRO
VOLUME XV. - 1879-80
AS OF RON TZ fog ng *\
£7 / 189]
Sy H j exe
ci ; | A 7 ONIAN/DEPS
GENOVA
TIPOGRAFIA DEL R. ISTITUTO SORDO-MUTI 1880
CAT BV NALI Po |
QUE Uno SE
_
Una | Pst hy bi 1 TIA ed
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS
DU MUSEE CIVIQUE D’HISTOIRE NATURELLE DE GENES PAR
le Docteur F. CHAPUIS (!)
Trib. CRIOCERIDES.
Gen. Lema.
L. foraminosa Lacordaire. Rapportée de l’Abyssinie, région boisée entre Goundet et
Adoua, par M. Raffray.
L. coelestina Klug. — ZL. pubescens Lac. De l Abyssinie, Hamazen. Rapportè également par M. Raftray.
L. Raffrayi n. sp.
Oblonga, parallela, flavo-testacea ; capite nigro, vertice flavo- testaceo, migro-plagiato; antennis fuscis basi testaceis; prothorace globoso, latitudine antica longiore, ante basin distincte constricto, punctulato, disco punctis profundioribus in series quatuor dispo- sitis et macula oblonga nigra utrinque ornato; elytris sat profunde punctato-striatis, flavo-testaceis et viltis tribus nigris ornatis, una suturali, aliis duabus marginalibus ante apicem obsoletis; tarsis fuscis. — Long. 4 mill.
(1°) Questo lavoro era già composto quando ricevemmo la notizia della morte del- l’autore. In seguito a questo infausto avvenimento, fu il Dott. Candeze che volle gentilmente assumersi l’ impegno della correzione delle prove di stampa.
GLI EDITORI.
6 F. CHAPUIS
De |’ Abyssinie, Hamazen. Récoltée par M. Raffray. Cette petite espéce appartient au XIII.™° Groupe de la Mono- graphie du Prof. Lacordaire; sa forme est celle de la Lema cya-
nella d'Europe.
Gen. Crioceris.
C. cylindrica Klug. Des voyages de M. Beccari, dans le pays des. Bogos, à Keren.
Trib. CLYTRIDES.
Gen. Lachnaea.
L. abyssinica Lefévre. Trouvée au pays des Bogos, Keren, par le célébre voyageur,
M. Beccari.
Gen. Clytra.
C. notata Klug. Rapportée de la région de Goundet a Adoua, par M. Raffray.
Gen. Melitonoma.
M. sobrina Lacord. Du pays des Bogos, a Keren, et des plateaux de l’Hamazen.
Découverte en 1870 par M. Beccari et rapportée aussi par M. Raffray.
M. emarginata Lacord. D’Ainsaba, au pays des Bogos. M. Beccari.
Gen. Diapromorpha. D. abyssinica Lefèvre.
Signalée en Abyssinie; rapportée du pays des Bogos (Keren) par M. Beccari.
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS 7
D. postica Lacord. De Keren, pays des Bogos, et de la région boiste de Goundet a Adoua. Rapportée par MM. Beccari et Raffray.
D. dorsata Lacord. De Keren, au pays des Bogos; recueillie par M. Beccari.
Gen. Gynandrophthalma.
G. vittata Lefevre. | De Goundet a Adoua. Recueillie par M. Rattray. -
G. miochiroides Lefevre. De Mahal-Uonz, Royaume de Scioa. Recoltée en Avril par le Marquis Antinori.
G. bifasciata Lefevre. Entre Goundet et Adoua, M. Raffray. Keren, dans les Bogos. M. Beccari.
G. jucunda Lefevre. Entre Goundet et Adoua. Rapportée par M. Ratfray.
G. postica Lefèvre. Entre Goundet et Adoua. Des voyages de M. Rattray.
G. Lefevrei n. sp.
Elongata, subparallela, subtus tenuiter flavo-pubescens, rufo-flava; capite nigro, antice rufo-flavo, inter oculos foveolato et punctulato; antennis fuscis, basi flava; prothorace subquadrato, basi transverse impresso, fortiter sat dense punctato, apice lateraliterque parcius lenuiter punctato; scutello punetulato; elytris subseriatim tenwiter punctulatis, laete fulvo-testaceis, margine laterali fasciisque duabus latis, altera basali, altera apicali nigris. — Long. 4 mili.
Recueillie par M. Raffray, pendant son voyage en Abyssinie, dans la région entre Goundet et Adoua.
8 F. CHAPUIS
Trib. CRYPTOCEPHALIDES. Gen. Cryptocephalus.
C. decoratus Reiche.
Cette espéce, deécrite depuis quelques temps déjà, a été re- trouvée dans le mois de mai à Lit Marefia, Royaume de Scioa, par M. Antinori.
C. trigeminus Chapuis, Ann. Mus. Civ. Genova, IX, p. 346. Région de Goundet a Adoua. Voyage de M. Raffray.
C. contrarius Chapuis, |. c., p. 347. Plateaux de l’Hamazen. M. Raftray.
C. senegalensis Suffrian. Région des Agaos. M. Rattray.
C. septemplagiatus Chapuis, |. c., p. 348. Pays des Bogos, Ainsaba 1870. Voyage de M. Beccari.
C. ellipticus Chapuis, 1. c., p. 348. Egalement d’Ainsaba. Recolté par le Marquis na
Gen. Coenobius.
C. biseriatus Chapuis, l. c., p. 341. Region de Goundet a Adoua. Recueilli par M. Raftray.
Gen. Melixanthus.
M. pudibundus Chapuis, 1. c., p. 338. Region de Goundet a Adoua. M. Rattray.
M. adumbratus Chapuis, l. c., p. 339. Meme provenance que le précédent.
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS + 9
Trib. EUMOLPIDES.
Gen. Nodostoma.
N. vulgaris n. sp.
Oblonga, nitida, flavo-ferruginea; fronte medio canaliculata et utrinque parce punctulata, versus apicem longitudinaliter substriata; pronoto transverso, elytris angustiore, apice truncato, lateraliter subrotundato, angulis posticis subdentatis, subtiliter et parcius punctulato; elytris punctato-striatis, pone basin subgibbosis, inter- stitus versus marginem apicemque convexiusculis,; tabs intermediis extus leviter, posticis vix distincte emarginatis. — Long. 31], mill.
Région de Goundet a Adoua. M. Raffray.
Gen. Scelodonta.
S. vittata n. sp.
Oblonga, postice subattenuata, parum convexa, subaureo-aenea, plus minusve albido setulosa, pleuris densissime albo-villosis; an- tennis aeneis, arliculis quinque ultimis subcyaneis; capite dense profundeque punctato , fronte medio sulcato; pronoto undique punetato et dense transversim rugoso; scutello parce punctato, pen- tagono; elytris profunde regulariter punctato-striatis , interstitiis convexiusculis, imparibus densius setulosis, aliis purpurato-aeneîs; pedibus aeneo-cupreis, tarsis nigro-aeneis. — Long. 5 mill.
Rapporté de Sciotel, pays des Bogos, par M. Beccari.
Gen. Pseudocolaspis.
P. viridis n. sp.
Oblonga, subnitida, aureo-viridis, pube aurea vel argentea sat dense obsita, in elytris hine et inde subseriata; antennis ferrugi- neis, capite sat dense punctato; pronoto latitudine basali sublon- giore, subgloboso, ante apicem et basi leviter constricto, dense punctato, linea media longitudinali plus minus abbreviata, nitida;
10 ‘ F. CHAPUIS
scutello apice trispinulato; elytris sat dense punctulatis, regulariter convexis; pedibus fer rugineis, femoribus dentatis et viridi-aureo- tunctis. — Long. 33, mill.
Région de Goundet à Adoua. Des voyages de M. Raffray.
P. fusco-aenea n. sp.
Breviter ovata, vix nitida, obscure fusca vel brunnea, nitore aeneo vestita; capite oblongo, dense profunde punctato, pube flava appressa ornato, medio subcarinato; labro et antennis rufo-brunneis; pronoto subquadrato, vix convexo, dense punctato et setulis ap- pressis flavis sparsuto; scutello subquadrato, elytris confuse et parce punctulats, seriatim setulosis; pedibus rufo-brunneis; femoribus dentatis. — Long. 4 mill.
Rapportée par M. Beceari, de Keren, pays des Bogos et par M. Raffray de la région de Goundet a Adoua.
Gen. Trichostola.
T. fuscitarsis n. sp.
Ovalis, subconvexa, nitida, supra viridi-aenea, ay aureo-flava sat dense obtecta; antennis ferrugineis, apice fuscis; capite protho- raceque crebre punctatis; scutello subquadrato; elytris confuse minus dense punctatis; corpore nigro; pedibus ferrugineis; tarsis infu-— scatis. — Long. 3 mill.
De Goundet a Adoua. Voyage de M. Raffray.
Gen. Colasposoma.
C. senegalensis Casteln. Rapportée du pays des Bogos, Keren, par M. Beccari.
Gen. Eurydemus, E. oculatus n. sp.
Oblongus, nitidus, flavo et brunneo variegatus, nitore aeneo in- dutus; antennis pedibusque flavo-brunneis; oculis majusculis parum
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS ‘© 1l
convexis, emarginatis, in fronte approximatis; pronoto transverso, convexo, dense punctato, ad latera punctis confluentibus; elytris ovalibus, punciato-striatis, punctis versus apicem obsoletis, flavo- brunneis, disco obscurtore et aeneo induto; pedibus validis, femo- ribus anticis valde dentatis, mediis et posticis obsolete dentato-angu- latis; tibiis quatuor posticis profunde emarginatis. —- Long. 5}/, millim. Route de Massaua a Ain. Voyage de M. Beccari.
Gen. Corynodes.
C. compressicornis Fabr.
Ainsaba, dans le pays des Bogos; diverses variétés de colo- ration ont été rapportées par M. Beccari. Mahal-Uonz, Royaume de Scioa, en Juillet. M. Antinori.
Trib. CHRYSOMELIDES.
Gen. Chrysomela.
C. opulenta Reiche. Rapportée de Keren par M. Beccari et recueillie aussi. par M. Raffray.
C. Americana L. Var. limbolata Reiche. Recoltée à Mahal-Uonz, Scioa, en Mars, Avril et Juillet par M. Antinori.
Gen. Melasoma.
M. discolor Stal. . De Scioa, Mahal Uonz, en Avril et Juillet. Recueillie par M. Antinori.
12 F. CHAPUIS
Gen. Plagiodera.
P. circumcincta Sahlberg. Région des Agaos et littoral du Lac Tzana et du Nil Bleu. Rapportée par M. Raffray.
Trib. GALERUCIDES. Sous-Trib. HALTICIDES. | Gen. Blepharida.
B. evanida Baly.
Signalée primitivement par l’auteur anglais, M. Baly, comme appartenant a l’Afrique australe; elle a été retrouvée a Keren, pays des Bogos, par M. Beccari et par M. Raffray dans la région boisée entre Goundet et Adoua et sur les plateaux de l’Hamazen.
B. nigrotessellata Baly.
Décrite comme appartenant a la faune de Port Natal, elle. a €t3 retrouvée à Mahal Uonz dans le Scioa en Mars par M. Antinori.
B. Antinorii n. sp.
Oblonga, convexa, subflavescens; capite tenuiter ruguloso, punc- tato et disperse flavo-piloso; fronte antica maculis duabus albo- . flavis, rotundatis maculaque didyma nigra ornata; pronoto inae- quali, maculis et punctis nigris adsperso, sulco nigro-punclato, arcuato, ornato; elytris subirregulariter punctato-striatis, striis no- vem punctis nigris geminatis formatis, maculisque nigris hinc et inde ornatis; corpore subtus cum pedibus flavo-ferrugineo. — Long. 9 mill.
Trouvée a Ainsaba (Bogos) par M. Antinori.
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS ie
Gen. Amphimela.
A. geminata n. sp.
Elliptica, convexa, subnitida, flavo-ferruginea; capite subtiliter punctulato, antennis apice fuscis; pronoto profunde sat dense punctato; elytris punctato-striatis, interstitiis subtilius punctulatis, in utroque maculis duabus pone medium oblique positis ornatis; femoribus posticis crassis, ovalibus, nitidis. — Long. 3 mill.
Rapportée de la région entre Massaua et Asmara par M. Raffray.
Gen. Nisotra.
N. dilecta Dalman.
Signalée sur la cote occidentale de l’Afrique, a Sierra Leone; retrouvée au pays des Bogos, à Sciotel et Keren, par M. Beccari et entre Goundet et Adoua par M. Raffray.
N. testacea n. sp. i
Oblongo-ovatu, convexiuscula, nitida, flavo-testacea; capite tenuiter punctato, antennis fuscis, articulis 4 primis flavis; pronoto trans- verso, dense tenuiter punctato, margine antico pone oculos subsi- nuato, basi utrinque sulco longitudinali brevi ornato; elytris sub- tiliter punctato-striatis, striarum punctis geminatis; corpore subtus flavo-testaceo, metathorace, abdomine, apice excepto, femoribusque infuscatis. — Long. 3}/, mill.
Espéce recueillie sur la còte orientale de l’Afrique, a Scioa, Mahal Uonz, en Mars, Avril et Juillet par M. Antinori et è Sciotel, dans les Bogos, par M. Beccari.
Gen. Balanomorpha.
B. aethiopica n. sp.
Oblonga, convexa, nitida, rufo-flava; capite leviter infuscato, punctulato, pronoto transverso, versus basin subungustato, sat con- vero, distincte punctato, basi utrinque longitudinaliter sulcato,
14 ¥. CHAPUIS marginibus infuscatis; scutello obscure rufo; elytris oblongis, me- tallico-viridibus, sat profunde punctatis, interstiti’s punctulatis, metathorace et abdomine nigro-piceis. — Long. 23], mill.
Bien distincte de la Crepidodera torta Gerstaeker, par sa colo- ration; elle a été rapportée du pays des Bogos, Keren, par M. Beccari.
Gen. Chaetocnema.
C. pulla n. sp. |
Ovata, convexa, nitida, nigra, antennis, apice excepto, genubus, tibiis tarsisque flavo-brunneis,; capite sublaevi; pronoto transverso, sat convexo, sat dense, subtiliter punctato; elytris regulariter et profunde punctato-striatis, interstitiis impunctatis. — Long. 1‘), millim.
Entre Goundet et Adoua. Rapportée par M. Raffray.
C. Wollastoni Baly. Plateaux de l’Hamazen. Voyage Rafiray.
Gen. Crepidodera.
C. corrusca n. sp.
Oblonga, ovalis, pallide flava; capitis vertice fusco-aeneo-vire- scente, labro palpisque piceis; antennis flavis, articulis ultimis apice fusco; pronoto transverso, nitidissimo, impunctato, basi sulco trans- verso et sulcis longitudinalibus profundis; scutello parvo, nigro; elytris oblongis, aeneo-viridibus, regulariter et profunde striato- punctatis, interstitiis subtiliter punctulatis; corpore subtus cum pe- dibus pallide flavis, metathorace et abdomine leviter infuscatis. — Long. 4 mill.
Recueillie à Scioa, Mahal Uonz, en Mars, par M. Antinori.
Gen. Haltica.
H. indigacea Illiger. Elle parait commune et se montre en nuances métalliques
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS 15
très-variées. Du pays de Scioa, Mahal Uonz, en Mars, Avril, Mai et Juillet. Voyage Antinori. Région de Goundet a Adoua. Raffray.
Gen. Longitarsus.
L. fulviceps n. sp.
Ovalis, subopaca, convexra, pallide flava; capite fulvo, labro et palpis nigricantibus; antennis apice infuscatis; pronoto transverso, convexo, impunctato; scutello triangulari, nigro; elytris tenwissime confuse punctulatis, apice simul rotundatis; pectore, abdomine fe- moribusque posticis nigro-piceis. — Long. 2 mill.
Route entre Goundet et Adoua. Rapportée par M. Raffray.
Gen. Phyllotreta.
P. tricolor n. sp.
Oblonga, subnitida, flavo-brunnea; capitis vertice obscure viridi, subtilissime cortaceo, fronte distincte carinata; antennis fulvis apice brunneis; pronoto subtransverso, convexiusculo, sublilissime coria- ceo; scutello nigro, semiovali; elytris metallico-viridibus, subtilissime coriaceis, tenuiter confuse punctatis, punctis, hinc et inde subse- riatis; metathorace, abdomine et femoribus posticis nigro-coeruleis. — Long. 43], mill.
Méme provenance que l’espéce précédente.
P. collaris n. sp.
Oblonga, convexa; capite mgro, inter antennas carinato, vertice nigro-viridi, punctulato; antennis fuscis, articulis 4 primis fulvis; pronoto transverso, convexiusculo, subtilissime parce punctulato, scutello nigro,; elytris obscure viridibus, subtiliter dense et confuse punctulatis; metathorace et abdomine nigris; pedibus fulvis, femo- rum dimidia postica parte, tibiis et tarsis nigris. — Long. 4 mill.
D'Abyssinie. M. Raffray.
16 F. CHAPUIS
Gen. Lactiea.
L. africana n. sp.
Oblonga, subconvexa, sordide flava; antennis versus apicem tar- sisque infuscatis; capite nitido; pronoto transverso, parcius subti- liusque punctulaio, sulcis longitudinalibus et transverso distinclis et latis sed vie impressis; elytris confuse punctulatis; corpore subtus tenue et parce piloso. — Long. 5 mill.
De Goundet a Adoua. Voyage de M. Raffray.
Gen. Dibolia.
D. intermedia Baly. Méme provenance que la précédente.
Gen. Psylliodes.
P. aethiopica n. sp.
Oblonga, subdepressa, nitida, omnino atra; pronoto tenuiter parcius punctato; elytris subtiliter confuse punctulatis; corpore subtus cum pedibus parce griseo-pilosis. — Long. 3 mill.
Plateaux de l’Hamazen. Voyage Raffray.
Sous-Trib. GALERUCIDES. Gen. Aulacophora.
A. formosa n. sp.
Oblongo-ovalis, convera, subnitida, pallide flava; capite rufo- Slavo, labro nigro, vertice subtilissime punctulato, nigro-bimaculato; antennis versus apicem infuscatis; pronoto transverso, rufo-flave- scente, lateribus et margine basali subundulatis, angulis anticis subacutis, extrorsum productis, disco pone medium transversim impresso, ad latera antica punctato; scutello nigro; elytris dense subtiliter punctulatis, pallide flavis, margine apicali et fasciis dua- bus nigris, altera basali latiore, altera pone medium, subobliqua,
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS ie utriusque abbreviata; corpore subtus subferrugineo; pedibus flavis. — Long. 7 mill.
Recueillie. par M. Antinori, dans le pays des Bogos.
A. albicans n. sp.
Oblongo-ovalis, nitida, albo-flavescens; capitis vertice, labro et antennarum articulo ultimo nigris; pronoto transverso, nigro et marginibus anguste albis, lateribus et margine postico subundulatis; angulis anticis distinctis, via productis; disco pone medium trans- versim impresso, ad latera punetato; scutello nigro; elytris subti- lissime punctulatis, flavo-albis, fasciis duabus nigris, obliquis, an- gusts ornatis, altera pone basin, altera pone medium. — Long. 61/, mill.
De Scioa, Argu-Agher, en Juillet. Récoltée par M. Antinori.
Gen. Diacantha.
D. Lacordairei n. sp.
Elongato-cylindrica, convexa, parallela, subtus nigra, supra Slavo-ferruginea; capite majusculo, impunctato, mandibulis apice palpisque fuscis; antennis nigro-fuscis, basi ferruginea; pronoto longitudine latiori, versus basin angustato, margine postico undu- lato, medio convexo, ulrinque prope basin transversim impresso, antice ad latera punctulato; disco maculis duabus nigris ornato; scutello elongato triangulari; elytris sat dense punctatis, pone basin tumidulis, laevibus, tubercuio obtuso ornatis; maculis duabus sub- rotundis ultera pone humeros, altera discoidali pone medium et striga marginali postica metallico-viridibus. — Long. 10 mill.
Cette espèce, dont nous n’avons vu que le sexe femelle. doit présenter diverses variétés, sous le rapport des taches; celles du pronotum peuvent s effacer, celles des élytres disparaitre de méme ou varier méme d’une élytre a l’autre. La tache marginale semble présenter plus de fixité. |
Hlle a été rapportée du Scioa, Mahal Uonz en Juillet, par M. Antinori.
Ann. del Mus. Civ. di St. Nat. Vol. XV. (18 Novembre 1879) 2
18 F. CHAPUIS
Gen. Hyperacantha,
Téte oblongue, atténuée en avant; front caréné entre les an- tennes; labre grand, subélargi en avant, légèrement émar- giné; palpes maxillaires a penultiéme article fortement dilaté de la base à l’extrémité, le dernier un peu plus court, conique, . terminé en pointe obtuse. Yeux petits, subhémisphériques. An- tennes filiformes, mesurant la moitié de la longueur du corps,
article 1 allongé, subclaviforme, 2 a peine le tiers du précédent,
3 de la longueur de 1 a peu prés, les suivants décroissant in- sensiblement de longueur. Pronotum transversal, a bord anté- rieur un peu émarginé, le postérieur convexe, subonduleux, bords latéraux marginés, dilatés arrondis en avant, rétrécis vers la base; angles antérieurs obtus, subépaissis, marqués d’un point pilifere, angles postérieurs obtus, peu marqués; surface marquée d'un sillon transversal assez profond, ondulé, situé un peu en arriére du milieu; écusson triangulaire, oblong, obtus au som- met. Elytres du double plus larges que le pronotum 4 la base, oblongues, convexes, assez dilatées en arriére, légérement com- primées derriére les épaules, pourvues d’épipleures étroites , pla- nes, effacées avant le milieu de la longueur des élytres; 4 sur- face confusément ponctuée. Prosternum nul entre les hanches, a cavités cotyloides ouvertes; mesosternum trés-étroit. Pattes gréles, tibias subcylindriques, les quatre postérieurs mucronés; tarses postérieurs à article 1 de la longueur des deux suivants réunis; crochets divariqués et appendiculés.
Comme le genre Déacantha, celui-ci se compose de Galérucides africaines; lors de la rédaction du Genera des Coléoptéres, elles se trouvaient, dans ma collection, rangées a cété des Diacantha vraies, dont elles ont assez bien le facies et la coloration. Ce sont, du reste, des types assez rapprochés. Leurs différences ré- sident dans la structure des crochets des tarses qui sont appen- diculés dans le genre actuel, et chez lequel les quatre tibias postérieurs seulement sont mucronés, tandis que chez les Dia- cantha les crochets sont bifides et tous les tibias mucronés.
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS 19
Dans ce dernier groupe aussi, les différences sexuelles se mon- trent à la base du pronotum et des élytres, indépendamment des caractéres offerts par le dernier arceau inférieur de l’abdomen. Dans le genre Hyperacantha, ce dernier arceau présente de méme une large dépression limitée de chaque còté par une échancrure profonde et de plus, vers la déclivité postérieure des élytres, une fossette oblongue limitée en dehors par un bourrelet longi- tudinal ou bien par un large tubercule a sommet aigu ou obtus.
H. fenestrata n. sp.
Oblonga, convexa, posterius subampliata, flavo-ferruginea; capitis vertice vix distincte punctato, nigro; pronoto pallide flavo, plaga transversa juxta marginem anteriorem utrinque ad latera extensa et medio postico paulisper dilatata nigra ornato, utrinque ad an- gulos anticos congregatim punctato; scutello laevi, nigros elytris confuse tenuiter punciatis, atris, utrinque plagis duabus magnis flavo-pallidis ornatis, altera basali subquadrata, altera subapical triangulari; corpore subtus pedibusque flavo-ferrugineis. — Long. 7 mill.
Rapportée de Keren, au pays des Bogos, par le célèbre voya- geur Beccari et retrouvée sur les plateaux de | Hamazen par M. Raffray. Deux exemplaires de Mahal Uonz (Scioa) recueillis en Juillet par le Marquis Antinori.
H. inaequalis n. sp.
Oblonga, convexa, postice paulisper ampliata, fulva; capite bre- viori, vertice impunctato, a fronte sulco transverso utrinque obli- quato separata; pronoto laevi, ad latera parce punctato,; scutello fulvo; elytris subtiliter et parce punctulatis, fulvis, fasciis duabus nigris ornatis, altera basali latiori, altera pone medium angustiori. — Long. 7'/, mill.
Rapportée de la région entre Goundet et Adoua, par M. Raffray.
20 F. CHAPUIS
H. colorata n. sp.
Oblonga, convexa, posterius subampliata, flavo-ferruginea; capitis vertice vix punctulato, nigro; pronoto pallide flavo, plaga trans- versa juxta marginem anteriorem utrinque ad latera externa et medio postico paulisper dilatata nigra ornato, utrinque ad angulos anticos punctato; scutello laevi, flavo, interdum nigro; elytris con- fuse tenuiter punctatis, flavo-ferrugineis, fasciis duabus nigris, altera basali latissima, altera pone medium angustiori et utrinque abbreviata; corpore subtus pedibusque flavo-ferrugineis; metathorace nigro. — Long. 8 mill.
De Scioa, Mahal Uonz, en Mars et Avril. Rapportée par M. Antinori.
Gen. Gastrida.
Téte petite, subarrondie, dégagée; front pourvu d'une carène interantennaire trés-obtuse, de callus très-petits sans sillon transversal; palpes gréles, a dernier article plus court et plus eréle que le précédent, en cone aigu; labre court, subémar- giné. Yeux subhémisphériques. Antennes courtes, dépassant peu la base du pronotum, sépaisissant peu a peu de la base è l’extrémité, article 1 peu allongé, légérement renflé au bout, 2,3, 4 obconiques, presque semblables, les suivants un peu plus gros et a peine plus longs. Pronotum transversal, bord antérieur tronqué, les latéraux et le posterieur légérement ar- rondis, étroitement marginés, angles postérieurs obtus, les an- térieurs épaissis, un peu saillants; surface convexe, sans im- pression marquée, finement chagrinée et pubescente comme la téte; écusson assez grand, triangulaire. Elytres. ovalaires- oblongues, à surface convexe, finement chagrinée, ornée d'une pubescence couchée, extrémement fine et grisàtre; épipleures ap- parentes trés-rétrécies au-dela du milieu. Prosternum nul entre les hanches, a cavités cotyloides ouvertes. Pattes médiocres, gréles, tous les tibias mucronés; tarses postérieurs à premier article un peu moins long que les deux suivants réunis; crochets bifides un peu en deca de l’extrémité.
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS ea.
Par ses caractéres, cette forme encore inédite se place dans le voisinage des Diabrotica; rien cependant, dans son aspect, dans sa forme générale, dans sa coloration, ne rappelle ce type remarquable; les antennes, si souvent gréles et filiformes chez les Galérucides, affectent ici une forme peu commune: leurs ar- ticles sont presque moniliformes; elles sont amincies vers la base et légèrement dilatées vers le bout, ainsi que cela se voit dans quelques Galeruca ou Galerucida.
Une seule espéce nous est connue.
G. abdominalis n. sp.
Oblongo-ovalis, opaca, subtus nigra, supra nigro-violacea, subti- liter corvacea et subtilissime pubescens; antennis pedibusque nigris vel interdum nigro-piceis. — Long. 41/, mill.
T. Abdominis segmentis tribus ultimis laete flavis et segmento ultimo medio late, parum profunde foveolato.
Q. Abdomine toto laete flavo; segmento ultimo aequatis.
Cette espéce ne parait pas bien rare. Elle a été rapportée de Keren, pays des Bogos, par M. Beccari, trouvée par M. Raf- fray entre Goundet et Adoua et sur les plateaux de l’Hamazen et à Scioa, Mahal Uonz, en Mai, par M. Antinori. Je l’ai aussi rencontrée dans la collection du Comte de Castelnau, indiquée comme originaire du Cap de Bonne Espérance.
Gen. Malacosoma.
M. viridipennis n. sp.
Oblonga, subconvera, nitida, ferruginea; ore, antennis apice tarsisque fuscis; pronoto transverso disperse tenuiter punctato, sulco transverso utrinque profundiori; scutello flavo, laevi; elytris viri- di-metallicis, sat dense confuse punctatis, punctis versus apicem subtilioribus. — Long. 6 mill.
De Keren, dans le pays des Bogos. Un seul exemplaire a été rapporte par M. Beccari.
ae F. CHAPUIS
dI
M. nigritula n. sp.
Oblonga, subconvexa, nitida, atra; pronotò longitudine paulo latiori, subconvexo, versus basin subangustato, parce subtilius et inaequaliter punctato, sulco transverso nullo; scutello semiovata, converiusculo, laevi; elytris obscure aencis, fortiter et dense punc- tatis; corpore subtus pedibusque nigro-subaeneis, griseo-pilosis. — Long. 4+], mill.
De Goundet 4 Adoua. Voyage de M. Raffray.
M. pusilla Gerstaecker. Archiv f. Naturgeschichte Wiegm. 1871. Po. p. 784. :
Méme provenance que la nigritula.
Gen. Monolepta.
M. postrema n. sp.
Oblongo-ovalis, convexa, nitida, sordide flava; capite nigro, sub- laevi; fronte antica fiava; antennis flavis, articulis duobus ultimis apice nigris; pronoto transverso, parce tenuiter punctulato,; scutello obscure rufo; elytris sat dense subtiliterque punciulatis, flavis et fasciis duabus nigris ornatis, altera basali latiori et margine postico inaequali; altera apicali; corpore subtus sordide flavo, metathorace et interdum femoribus rubescentibus. — Long. 51], mill.
De Scioa; récoltée par M. Antinori a Lit Marefia, en Mai, et à Mahal Uonz en Septembre. - Trouvée aussi par M. Raffray entre Goundet et Adoua.
M. Haroldi n. sp.
Oblongo subovata, convexa, mitida, flava; capite rufescente te- nuiter punctulato; antennarum articulo ultimo apice nigro; pronoto longitudine fere duplo latiori, sat dense subtiliter punctulato, ‘scu- tello laevi, rufescente; elytris tenuiter sat dense punctulatis, flavis, fasciis tribus tenuibus nigris ornatis; prima basali ad scutellum et humeros maculiformi; secunda pone medium ad suturam et marginem abbreviata; lertia apicali minuta; metathorace femori- busque rufescentibus. — Long. 5 mill.
De Goundet a Adoua. Raffray.
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS 23
M. sordida n. sp.
Oblonga, subconvera; capite obscure rufo-flavo, vix punctato, verticis medio macula nigra; pronoto longitudine duplo latiori, nigro, distincte sat dense punctulato, scutello laevi, nigro; elytris oblongis, tenuiter punctulatis, obscure flavis, fasciis tribus nigris, angustis ornatis; prima supra humeros dilatata; secunda ante medium maculiformi; tertia apicali; margine inaequaliter nigri- cante; corpore subtus cum pedibus flavo-ferrugineo. — Long. 43), mill.
Région des Agaos. Rapportée par M. Raffray.
M. longiuscula n. sp.
Oblongo-ovalis, sub-convera, mitida; capite punctulato, nigro, fronte flavescente; antennarum articulo ultimo apice nigro; pronoto iransverso, obscure rufo, parce tenuissime punctulato; scutello nigro-rufo, laevi; elytris oblongis, sat dense punctulatis; sordide flavis, fascia basali nigra, ad marginem usque ad medium pro- ducta et ad suturam usque ad tertiam longitudinis partem extensa, ibique dilatata, ornatis; abdomine nigra, pectore et femoribus flavo- rufescentibus, tibiis tarsisque flavis. — Long. 4/, mill.
De Goundet a2 Adoua. Rapportée par M. Raffray.
M. alternata n. sp.
Oblongo-ovalis, subconvera, nitida; capite nigro, tenwissime parce punctato; pronoto longitudine paulo latiori, punctulato; scutello nigro; elytris tenuiter parce punctulatis, sordide flavis, fasciis dua- bus nigris ornatis, altera basali latiori, altera pone medium a sutura ad marginem extensa; corpore subtus sordide flavo; me- tathorace femoribusque flavo-rufescentibus, tibiis tarsisque flavis, abdominis apice nigro. — Long. 31/5 mill.
_ Méme provenance que la /ongiuscula.
M. puncticeps n. sp. Oblongo-ovata, convexa, nitida; capite rufo-flavo, distincte punc- tulato; antennarum articulo ultimo apice nigro; pronoto longitu-
24 ¥. CHAPUIS dine fere duplo latiori, flavo-ferrugineo, nitidulo, tenwiter sat dense punctulato; sculello nigro, laevi; elytris densius subtiliter punctatis, flavis, margine omni, suturali et externo, nigro, fasciaque angusta pone medium, ornatis; pectore, abdomine femoribusque , apice excepto, nigris. — Long. 44], mill.
De Goundet a Adoua, plateaux de l'Hamazen, région des Agaos et littoral du lac Tzana. Voyage de M. Raffray.
Var. A. Capite et pronoto saturatius rufo-flavis; elytrorum si- gnaturis flavo-ferrugineis.
De Scioa, Mahal Uonz, en Mars, Juillet et Septembre. Rap- portée par M. Antinori.
Gen. Candezea.
Téte médiocre, dégagée; front faiblement caréné entre les antennes; labre atténué en avant, ses angles latéraux arrondis, faiblement émarginé a son bord libre; palpes maxillaires assez allongés, les 3 derniers articles subégaux en longueur, 2 et 3 obconiques, semblables, le 4.me atténué de la base au sommet, à pointe aigue. Yeux subhémisphériques. Antennes gréles, fili- formes, mesurant les trois quarts de la longueur du corps, ar- ticle 1 le plus long, légérement claviforme, 2 oblong, 3 d'un tiers plus long, 4 4 peuprés de la longueur des deux précédents réunis, les suivants égaux. Pronotum transversal, surface con- vexe, sans trace dimpression, angles obtus, épaissis, surtout les antérieurs, légérement recourbés en dehors, bords latéraux faiblement arrondis, a peine marginés, bord antérieur légére- ment échancré, le postérieur sinué dans son milieu. Écusson triangulaire. Elytres oblongues, convexes, ovalaires, a surface confusément ponctuée; épipleures larges, continues jusqu’a l’angle postérieur. Prosternum nul entre les hanches, a cavités co- tyloides fermées. Pattes longues, assez gréles; tous les tibias mucronés; tarses postérieurs à article 1 plus long que les trois suivants réunis; le 2.™¢ d’un tiers plus long que 3; crochets appendiculés.
Ce type a d’étroites affinités avec le genre Monolepta, il s'en
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS 25 distingue par ses épipleures prolongées jusqu’a l’angle latéral postérieur, par sa forme moins obtuse en arriére, par la lon- gueur relative des articles des antennes et des tarses postérieurs. Il fait partie du groupe des Cératomites et se différencie des divers types de ce groupe par les caractéres suivants: des Syno- dita par ses antennes filiformes, non dilatées au milieu; des Ceratoma par la briéveté du 3.~¢ article des antennes, comparée à la longueur du quatriéme; des Cynorta, par la largeur du pro- notum et la forme du front.
Le type du genre a été décrit par M. L. Reiche sous le nom de Monolepiu.
C. occipitalis Reiche. Voyage de Galin. en Abyssinie, p. 402, PROTRAE
M. de Harold, qui a recu l’espece du Tigré, l’avait décrite sous le nom de Luperodes cisteloides. Elle a été abondamment récoltée au pays de Scioa, à Mahal Uonz, en Mars et Avril, par M. Antinori, et rapportée de la région des Agaos par M. Raffray.
Gen. Paralepta.
Téte arrondie, dégagée; front caréné entre les antennes; labre subatténué en avant avec ses angles fortement arrondis; palpes maxillaires assez longs, article 3 obconique, 4 gréle, un peu plus long, atténuée de la base au sommet. Yeux médiocres, ovalaires. Antennes subfiliformes, mesurant environ la moitié de la longueur du corps, article 1 long, claviforme, 2 trés- court, 3 du double plus long, 4 un peu plus allongé, les sui- vants de la longueur du 3.me et subégaux entr’eux. Pronotum transversal, un peu moins large que les élytres, à surface con- vexe, non sillonnée, bords latéraux étroitement marginés, les angles obtus, les antérieurs épaissis, légérement saillants en dehors; bord postérieur sinué dans son milieu. Ecusson subtrian- gulaire, 4 sommet arrondi. Elytres trois fois. aussi longues que. le pronotum, un peu plus larges que lui, paralléles, confusé-
26 F. CHAPUIS
ment ponctuées; épipleures larges en avant, atténuées et dispa- raissant vers le milieu de la longueur totale. Prosternum effacé entre les hanches, a cavités cotyloides fermées. Pattes médiocres; tibias cylindriques, les moyens seulement mucronés; tarses po- stérieurs à article 1 un peu plus long que les deux suivants réunis; crochets appendiculés.
Par ses caractéres, la fermeture des cavités cotyloides, la briéveté des épipleures, ses crochets appendiculés, ce genre est évidemment trés-voisin des Monolepta; néanmoins, il s'en di- stingue aisément par son facies oblong-ovalaire, moins massif, par ses tibias inermes, sauf les intermediaires et par la longueur relative des articles des tarses.
P. fossulata n. sp. .
Oblonga, nigro-picea, subnitida; antennarum articulis 4 vel 5 basi fulvis; prothorace fulvo, punctulato, pone medium disco fos- sula impresso, lineaque longitudinali media angusta nigra notato; elytris migris, utrinque maculis duabus obscure flavis, altera pone basin, altera anteapicali praeditis, tenuiter sat dense punctates; cor- pore subtus pedibusque nigris, tibiis basi subtestaceis. — Long 4 */,- 51/, mill.
var. A. Pronoti fossula tantum migra.
var. B. Elytrorum maculis plus minusve confluentibus.
var. C. Elytris obscure flavis, sutura, margine laterali fascia basali latiori nigris.
Cette espéce et ses variétés ont été recueillies à Mahal Uonz (Scioa) en Mars, Avril, Mai, Juillet et Septembre par M. An- tinori et dans la région entre Goundet et Adoua par M. Raffray.
P. ornata Reiche. Voyage Galin. en Abyssinie. Zool. p. 401. PI. 25, fig. 5 (Diacantha).
Cette espèce a été récoltée dans ces derniers temps au pays de Scioa, Mahal Uonz, en Mars et Avril, par M. Antinori. M. Raf- fray l’a recueillie sur les plateaux de l’Hamazen et entre Goun- det et Adoua.
Comme la précédente, elle est sujette a varier; le ton bronze
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS 27
a parfois disparu et les dessins des élytres sont noirs; la tache discoidale du pronotum disparait dans quelques exemplaires; dans d'autres elle se dilate et recouvre presque en entier toute la surface ou bien elle est remplacée par trois taches plus ou moins diffuses, l'une médiane, plus grande, les deux autres rappro- chées des angles antérieurs.
Gen. Ergana.
Téte arrondie, a front séparé du vertex par un sillon profond, carénée entre les antennes; palpes maxillaires assez courts, der- nier article acuminé, de la longueur du précédent ; labre émar- giné en arc de cercle. Yeux hémisphériques, très-médiocres. Antennes filiformes, assez robustes, atteignant a peine la moitié de la longueur du corps, article 1 assez renflé, subclavi- forme, 2 oblong, mesurant la moitié de la longueur du premier, les suivants un peu plus longs et subégaux entre eux. Pronotum transversal, presque deux fois aussi large que long, un peu ré- tréci en avant, bord antérieur droit, bords latéraux légérement arrondis, marginés, le postérieur plus fortement et un peu sinué vers les angles postérieurs; surface convexe, sans impres- sion. Ecusson en triangle curviligne. Elytres convexes, oblon- gues, a bords paralléles, largement arrondies en arrière, glabres, confusément ponctuées; épipleures médiocrement larges, continues au-delà du milieu de la longueur. Prosternum séparant légére- ment les hanches, convexe, à cavités cotyloides fermées. Pattes courtes, assez robustes; cuisses un peu renflées; tibias cylindriques, tous mucronés; tarses postérieurs a article 1 moins long que les deux suivants réunis; crochets appendiculés.
Quoique d’un facies peu remarquable, ce genre s'éloigne de tous les types connus. Par ses caractères principaux et plus ou moins artificiels, il doit rentrer dans le groupe des Cérotomites, mais il serait mieux placé a coté des Galérucites, si ce n’était la présence dune épine a l’extrémité de chacun des tibias.
28 F. CHAPUIS
E. proteus n. sp.
Oblongo-ovalis, subnitida, glabra, colore variabilis; antennis basi fulvis, versus apicem fuscis; pronoto convexo, lato, parce et fortiter punctato,; scutello laevi, nitidulo; elytris convexis, subtiliter et con- fuse punctatis; corpore subtus punctato et parce piloso. — Long. 6 mill.
var. A. Flava, pedibus versus apicem infuscatis.
var. B. Flava, corpore subius pedibusque nigro-variegatis.
var. C. Flava, corpore subtus fere toto pedibusque nigris, pro- noto marginibus lateralibus et media disci linea, elytris sutura margineque toto nigris.
var. D. Elytris ‘plaga suturali magna, communi, a basi ad apicem attenuata, lineolaque, submarginali nigris.
var. E. Nigra, prothorace pedibus rufo-piceis.
Cette espéce a été recueillie, en ses nombreuses variétés a Keren, pays des Bogos, par M. Beccari.
Gen. Xenarthra.
X. orphana n. sp.
Elongata, parallela, nitida, flava; vertice, scutello et abdomine nigris; pronoto versus basin angustato, laevi, fortiter depresso; ely- tris dense sat fortiter punctatis, metallico-viridibus, parcius pilis griseis hirsutis. — Long. 6 mill.
Hspéce remarquable par sa forme élégante; le sexe femelle seul nous est connu; les antennes sont filiformes et simples dans les exemplaires que nous avons connu. Elle a été recoltée par M. Beccari, dans le pays des Bogos, vallée d’Ainsaba, sur les fleurs de la Kanahia Delilei Decaisne.
Trib. HISPIDES. Gen. Trichispa.
T. sericea Guérin-Méneville. Cette espèce, signalée d’abord sur la cote occidentale du con-
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS 29
tinent africain, a été retrouvée par M. Raffray dans la région de Goundet a Adoua.
Gen. Hispa.
H. bellicosa Guérin-Méneville. Du pays des Bogos, Keren. M. Beccari.
H. pallescens Guérin-Méneville. Egalement du pays des Bogos, Keren. Trouvée par M. Beccari.
H. Gestroi n. sp.
Oblonga, subnitida, nigro-aenea; pronoto transverso, basi apice- que angustato, punctato-rugoso, longius et irregulariter subalbo- piloso, medio utrinque verruca irregulari, depressa, glabra, rugu- losa ornato, longitudinaliter canaliculato; margine antico utrinque bispinato, spinulis bast conjunctis; margine laterali medio tri-spinato, spinulis subaequalibus, longioribus, duabus anticis basi conjunctis; elytris oblongis, profunde punctato-striatis, disco et margine spinu- latis, spinulis marginalibus sat densis intense subaequalibus, versus apicem paulo longioribus. — Long. 5!|, mill.
Cette espèce, dont nous n’avons pu étudier les antennes, doit se placer a cdté de la Hispa mamillata, dont elle se distingue aisément par sa coloration d’un noir bronzé et par ses spinules discoidales et marginales.
Elle a été rapportée du littoral du Lac Tzana par M. Raftray.
Trib. GASSIDIDES.
- Gen. Cassida.
C. mutabilis Klug. Cette espéce, appartenant a la faune de l’Afrique occidentale, a été retrouvée par M. Beccari, à Sciotel, pays des Bogos.
30 F. CHAPUIS
C. Weinmanni n. sp.
Ovata, modice convexa, supra flavo-testacea, opaca; antennarum articulis 4 ultimis, ultimi apice excepto, nigris; prothorace angulis. posticis rotundatis; dense ruguloso, nigro-punctato, maculisque tribus transversim positis nigris ornato; elytris crebre irregulariter punc- tato-striatis, maculis inaequalibus parvis numerosis adspersis; im- lerstulus partim elevatis; corpore subtus nigro, pedibus flavo-testaceis, femoribus bast tibiisque anticis medio, nigris. — Long. 7 mill.
Cette espéce appartient au groupe de la Cassida nebulosa; elle a été rapportée des plateaux de l’Hamazen par M." Raffray. Elle est dediée à M. Weinmann, président de la Société ento- mologique belge.
Gen. Chirida.
C. puberula n. sp.
Subovata, modice convexa, flava; antennis extrorsum labroque nigro-fuscis; pronoto dense punctato-ruguloso, margine antico late rotundato, postico utrinque sinuato, medio recte truncato, rugulis rotundatis, pube rara et appressa ornato; elytris dense sat fortiter punciatis, punctis ad suturam subseriatis, ad marginem profun- dioribus, pube appressa, aegre distinguenda, adspersis; humeris antrorsum prominulis, angulatis. — Long. 4 mill. .
Du pays des Bogos, à Keren. M. Beccari. Cette espéce se place dans le voisinage de la Cassida pilosula de Boheman, dont elle se distingue par la ponctuation des élytres beaucoup plus: serrée, par la couleur de ses antennes, etc.
C. setosa n. sp.
Ovata, modice convera, subnitida, flavo-testacea; pronoto parum profunde punctato-ruguloso, pube albida sat dense obsito, margi- nibus ciliatis; elytris sat dense et profunde punctato-striatis, inter- slits regulariter wniseriatim setosis, 2.0 costiformi, ante apicem incrassato et nigro bimaculato; corpore subtus flavos prosterni, meta- sterni et abdominis medio nigro; pedibus flavis. — Long. 4 mill.
Cette espéce est parfaitement distincte de ses congénéres par
PHYTOPHAGES ABYSSINIENS 31
la présence de poils sétiformes sur les intervalles des élytres. De Goundet 4 Adoua. Raffray.
Gen. Aspidomorpha.
A. cincta Fabr.
Rapportée de Sciotel, pays des Bogos, par M. Beccari. Elle avait été antérieurement signalée sur la còte orientale par Gyl- lenhall et par M. Reiche.
A. hybrida Dej. Boh. | Hspéce du Cap et retrouvée a Keren, pays des Bogos, par M. Beccari.
Gen. Laccoptera.
L. cicatricosa. Signalée au Sénégal par Boheman et retrouvée entre Goundet et Adoua par M. Raffray.
L. submetallica n. sp.
Oblongo-subquadrata, nigro-aenea, subopaca; labro ferrugineo; antennarum articulis duobus primis apice et ultimo apice ferru- gineis; prothorace inaequali, undique confertim rugoso, margine antico sinuato, emarginato et utrinque macula subtrigona, rufo- lestacea; elytris leviter et trregulariter punctato-striatis, dorso lon- gitudinaliter et transverse carinatis, haud gibbosis; margine medio | explanato, rugoso-punctato et foveolato. — Long. 9 mill.
Trés-voisine de la L. cicatricosa dont elle se distingue par sa couleur légérement bronzée, ses antennes noires avec les ar- ticles 2 et 11 ferrugineux, son pronotum légérement échancré- sinueux au milieu du bord antérieur.
Elle a été découverte au pays des Bogos, a Sciotel, par M. Beccari.
PRODROMUS ORNITHOLOGIAE PAPUASIAE ET MOLUCCARUM
AUCTORE
]uoma PALVADORIO
VII.
CAMPOPHAGIDAE — ARTAMIDAE — DICRURIDAE — LANIIDAE.
Fam. CAMPOPHAGIDAE.
In Papuasia et Moluccis insulis sex et triginta Campopha- gidarum species hactenus inventae sunt; ex quibus Beccarius, D’ Albertisius Bruijnique venatores septem et viginti collegerunt , quas 212 exemplaria produnt; octo novae erant, haeque, ut etiam tres aliae in Museo Lugdunensi Batavorum servatae, a me, aut a Sharpeio descriptae fuerunt (!).
Ex his, quas modo memoravi, species nulla prorsus inve- nitur in Indica regione; dum e contrario complures in Nova
(!) Hae sunt species novae: 1. Graucalus subalaris, Sharpe (D'Albertis).
2 » pollens , Salvad. (D'Albertis, Beccari).
3 » parvulus, Salvad. (Mus. Lugd.).
4. » fortis, Salvad. (Mus. Lugd.).
5 » sclateri « Finsch » Salvad. (Mus. Bremensi). 6. » axillaris, Salvad. (Bruijn).
7. Edoliosoma dispar, Salvad. (Beccari).
8. » meyeri, Salvad. (Beccari).
9. » neglectum, Salvad. (Beccari).
10. » obiense, Salvad. (Bruijn, Mus. Lugd.).
ll. » aruense, Sharpe.(Beccari).
PRODR. ORNITHOLOG. PAPUASIAE ET MOLUCCARUM 33
quoque vivunt Hollandia. Genus unum, Campochaera appellatum, proprium omnino est Arcipelagi Austro-Malayensis, seu, ut ve- rius dicam, Novae Guineae.
1. Graucalus caeruleigriseus (G. R. Gr.), P. Z. S. 1858, agk79 CQ).
Hab. in Papuasia — ins. Aru (Wallace); Nova Guinea, Peninsula sep- tentrionali (von Rosenberg), Monte Arfak (Bruijn), Hatam (D’Albertis, Beccari), Profi (Beccari), Rubi (Meyer), ad Flumen Fly (D’Albertis), prope Portum Moresby (Goldie); Jobi (von Rosenberg, Bruijn) . Specim. 14.
2. Graucalus boyeri (G. R. Gr.), Gen. B. I, p. 283 (1846).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, ad. litora occidentalia (Hombron et Jacquinot), ad litora occidentalia sinus Geelwinkiani (von Rosenberg), Andai (von Rosenberg, D'Albertis), Wa Samson (Beccarè); Jobi (Meyer, Beccari); Misol (Hoedt) . È . ; . 5 2 i 3 ; Specim. 4.
3. Graucalus subalaris, Sharpe, Mitth. zool. Mus. Dresd. I, 3, p. 364, 366 (1878). Hab. in Papuasia — Nova Guinea meridionali, prope sinum Hall (D’AL-
bertis), ad Flumen Fly (D’Albdertis), prope Portum Moresby (Ramsay), ad Flumen Kataw (Ramsay) ‘ 3 : . È x : Specim. 5.
4. Graucalus pollens, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. V, p. 75 (1874).
Hab. in Papuasia — ins. Kei (D’ Alberts, von Rosenberg, Beccari). Specim. 8.
5. Graucalus parvulus, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 324 (1878). Hab. in Moluecis — Halmahera (Bernstein in Mus. Lugd.) Specim. 0.
_ 6. Graucalus atriceps (S. Mull.), Land- en Volkenk. p. 190 (1839-1844).
Hab. in Moluccis — Ceram (Wallace) i È : è Specim. 0.
-7. Graucalus magnirostris, Forsten — Bp., Consp. I, p. 254 (1850).
Hab. in Moluccis — Halmahera (Forsten, Beccari, Bruijn); Ternate (Wallace); Batcian (Berastein) © . . 5 : - A Specim. 8.
Ann. del Mus. Civ. di St. Nat. Vol. XV. (18 Novembre 1879). 3
34 T. SALVADORI
8. Graucalus melanops (Lath.), Ind. Orn. Suppl. II, p. XXIV (1801).
Hab. in Nova Hollandia (Latham, Gould); Nova Zealandia (Hutton, Biiller); in Papuasia — ins. Ludovicianis (Mac Gillivray); ?ins. Ducis York (Ramsay); ins. Freti Torresi (Mac Gillivray, Masters); ins. Yule (D’Albertis); Nova Guinea meridionali, Dourga (S. Mer); ins. Aru (Wal- lace, von Rosenberg, Beccari); ins. Kei (Beccari); in Moluccis — Pulo- Padjang (von Rosenberg); Tijoor (von Rosenberg); Amboina (Mus. Lugd., Wallace, Hoedt); — Timor (S. Miller). . . ; 7 Specim, 10.
9. Graucalus fortis, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 326. (1378). Hab. in Moluccis — Buru (Hoedt) . ; 3 È Da Specim. 0.
10. Graucalus papuensis (Gm.), Syst. Nat. I, p. 371, n. 29 (1788).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea (Sonnerat), Lobo (S. Miller), Rubi, Waweji, Passim (ad litora sinus Geelwinkiani) (Meyer), Wandammen (Bruijn), Ajomesowar (Bruijn), Dorei (Bruijn), Andai (Meyer), Sorong (D’Al- bertis); Salvatti (Wallace, Bruijn); Batanta (Bruztjn); Koffiao (Beccar?) ; Misol (Wallace); in Moluccis (*) — Obi (Bernstein); Batcian (Wallace, Beccari); Ternate (Wallace, Bruijn); Halmahera (Meyer, Beccari, Bruijn); Morty (Wallace, Bernstein) . Specim. 25.
11. Graucalus sclateri, Finsch. — Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 325 (1878). |
Hab. in Papuasia — Nova Hibernia (Fergusson fide Bennetti, Brown fide Sclateri) . 5 : :
12. Graucalus hypoleucus, Gould, P. Z. S. 1848, p. 38.
Hab. in Nova Hollandia, Peninsula Coburgi (Gould), prope Portum Deni- son (Ramsay); in Papuasia — Nova Guinea meridionali, prope Sinum Hall (D’Albertis), prope Portum Moresby (Stone); ins. Aru (Wallace, Beccari); ins. Kei(?) (Hoedt, Mus. Lugd.); ins. Ludovicianis (Mac Gil- livray, fide Hartlaubi)
Specim. 0.
: : 5 Specim. 9. 13. Graucalus axillaris, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. VII, p. 925 (1875).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, prope Mansema (Monte Arfak) (Bali n n Re N A SPE CI
(1) Specimina moluccana (Campephaga melanolora, Gray, P. Z. S. 1860, p. 353) a speciminibus papuensibus non satis diversa.
PRODR. ORNITHOLOG. PAPUASIAE ET MOLUCCARUM 35
14. Graucalus pusillus, Ramsay, Pr. Linn. Soc. N. S. W. IV, pis (1379)
Hab. in Papuasia — ins. Salomonis, Gaudaleanar (Cockerell) (*). Specim. 0.
15. Graucalus sublineatus, Sclat., P. Z. S. 1879, p. 448, pl. 30. Hab. in Papuasia — Nova Hibernia (Brown); Nova Britannia (?) Specim. 0.
16. Graucalus maforensis (Meyer), Sitzb. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 386 (1874).
Hab. in Papuasia — Mafoor (Meyer, Beccari) . : i Specim, 1.
17. Edoliosoma melas (S. Mull.), Verh. Land.- en Volkenk. p. 189 (1839-1844) (?).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea (S. Muller, Wallace), Dorei (Lesson et Garnot, Bruijn), Andai (D’Albertis, Bruijn), Lobo (Hombron et Jac- quinot), Rubi, Nappan, Passim (Meyer), Sorong (D'Albertis); Jobi (Meyer, Bruijn); Batanta (Beccari); Nova Guinea meridionali, prope Sinum Hall (D'Albertis), ad Flumen Fly (D’Alvertis); ins. Aru (Beccari). Specim. 39.
18. Edoliosoma dispar, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 329 (1878).
Hab. in Papuasia — ins. Kei (Beccari); in Moluccis — Banda (Hoedt); Matabello (von Rosenberg); Monawolka (von Rosenberg); Pulo-Padjang (von
Rosenberg); Tijor (von Rosenberg); Goram (von Rosenberg, Wallace). Specim. 3.
19. Edoliosoma montanum (Meyer), Sitzb. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 386 (1874).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Monte Arfak (Meyer, Beccari, Bruijn). Specim. 8.
20. Edoliosoma schisticeps (G. R. Gr.), Gen. B. I, p. 283, n. 27 (1846).
Hab. in Papuasia —- Nova Guinea, ad litora occidentalia (Hombron et Jacquinot), Sorong (Bernstein), Andai (von Rosenberg); Misol (Wallace, Hoedt) : 3 : : : È ; 7 . 7 : Specim. 0.
(1) Species non satis cognita, sed G. axillari, Salvad. forsan affinis.
Quid Graucalus dussumieri, Ramsay (nec Less.), Pr. Linn. Soc. N.S. W. IV, p. 71 (1879) ex Gaudalcanar?
(2) Lanius melas’, Less. et Garn. (nec Cuv.). — Less., Man. d’Orn. I, p. 128 (1828). — Lanius niger, Garn. (nec Gm.), Voy. Coq. Zool. I, 2, p. 589 (1828).
36 T. SALVADORI
21. Edoliosoma meyeri, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 327 (1878).
Hab. in Papuasia — Misori (Meyer, Beccari) . RE Specim. 7.
22. Edoliosoma neglectum, Salvad., nov. sp. (!). Hab. in Papuasia — Mafor (Beccari, Meyer) . ; ; Specim. 2.
23. Edoliosoma remotum, Sharpe, Mitth. zool. Mus. Dresd. III, 3, p. 369 (1878).
Hab. in Papuasia — Nova Hibernia (Huesker); Nova Hancvera (Hue- . sker); ins. Ducis York (Brown) . : : ‘ : 4 Specim. 0.
‘24. Edoliosoma obiense, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 329 (1878).
Hab. in Moluccis — Obi (Bruijn, Bernstein) . 7 5 Specim. 1.
25. Edoliosoma aruense, Sharpe, Mitth. zool. Mus. Dresd. III, 3, p. 369 (1878).
Hab. in Papuasia — ins. Aru (Lutor) (Beccari) ‘ 5 Specim. 1.
26. Edoliosoma incertum (Meyer), Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, ES 87 18740)
Hab. in Papuasia — Jobi (Meyer, Bruijn) (?) . : : Specim. 3.
27. Edoliosoma miilleri, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. VII, p. 927 (1875) (0).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Utanata (S. Muller), Andai (von Ro- senberg), Mansinam (Beccari, Bruijn), Sorong (Bernstein), ad Flumen Fly
(1) Campephaga plumbea, var., Meyer, Sitz. k. Ak. Wiss. Wien LXIX, p. 388 (1874) (Mafor).
Edoliisoma sp., (partim), Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. VII sp. 928, 929 (1875) (Mafor).
? Edoliisoma incertum, part., Salvad., ibid.
Edoliosoma meyeri , part., Sharpe, Cat. B. IV, p. 53 (1879) (Mafor).
Mas simillimus mari E. MEYERI, Salvad., sed colore plumbeo paullo pallidiore et gula minus nigricante distinguendus.
Foemina di/fert a foemina E. MEYERI notaeo grisescentiore, gastraeo rufo pal- lidiore.
Long. tot. 0%, 235; al. 0™, 125; caud. 0", 100; rostri 0™, 020; tarsi 0", 024.
(2) Species non satis cognita.
(3) Ceblepyris plumbea, Mull. (nec Wagl.), Verh. Land- en Volkenk., p. 189 (partim) (1839-1844). È
Differt ab E. tenwirostre (J. et S.) ex Nova Hollandia tantum statura paullo minore.
PRODR. ORNITHOLOG. PAPUASIAE ET MOLUCCARUM 37
(D'Albertis); ins. Yule (D'Albertis); ins. Aru (Beccari); Misol (Wallace, Hoedt); Koffiao (Beccari). 2 5 = : . | Specim. 10.
28. Edoliosoma grayi, Salvad. — Sharpe, Mitth. zool. Mus. Dresd. IMI, 3, p. 369 (4) (1878). Hab. in Moluccis — Batcian (Wallace); Halmahera (Wallace, Bernstein,
Bruijn); Ternate (Mus. Paris., Laglaize, Beccari); Tidore (Bernstein); Morty (Wallace) . . È i 5 5 i 5 ; Specim. 2.
29. Edoliosoma amboinense (Hartl.), Journ. f. Orn. 1865, p. 156 (*).
Hab. in Moluccis — Amboinia (Forsten, Wallace); Ceram (Wallace); ?in Papuasia — Misol (!) (Wallace) : È È x i Specim. 0.
30. Edoliosoma marginatum (Wall), P. Z. S. 1863, p. 19.
Hab. in Moluecis — Buru (Wallace, Bruijn); Boano (Mus. Lugd.); ? Ce- ram (Forsten, in Mus. Lugd.\ (°) . : : 3 : ‘ Specim. 1.
31. Lalage leucoptera (Schleg.), Ned. Tijdschr. Dierk. II, p. 45 (1871).
Hab. in Papuasia — Misori (von Rosenberg, Meyer, Beccari). Specim. 10.
82. Lalage atrovirens, G. R. Gr., P. Z. S. 1861, p. 450.
Hab. in Papuasia — Misol (Wallace, Hoedt); Salvatti (Wallace, Hoedt, Bernstein, Bruijn); Nova Guinea, prope Sorong (Bernstein). Specim. 1.
33. Lalage tricolor (Sw.), Zool. Journ. I, p. 467 (1825).
Hab. in Nova Hollandia (Gould); in Papuasia — Nova Guinea meridio- nali-orientali, prope Portum Moresby (Stone) : : » Specim. 0.
34. Lalage karu (Less.), Voy. Coq. Ois. Atlas, pl. 12 (1826).
Hab. in Papuasia — Nova Hibernia (Lesson); ins. Ducis York (Brown); Nova Hanovera (Huesker); Nova Guinea meridionali, Naiabui (D’Aldertis), prope Portum Moresby (Stone), ad Flumen Fly (D'Albertis); ins. Aru (Wallace, Beccari);ins. Kei (Beccari, Challenger); — ins. Freti Torresi (Mae Gillivray); Nova Hollandia septentrionali (Gould, Ramsay). Specim. 12.
(1) Campephaga melanotis, G. R. Gray (nec Gould), P. Z. S. 1860, p. 353.
(2) Edoliosoma ceramense, Sharpe (nec Bp.), Mitth. zool. Mus. Dresd. II ,3, p. 136 (1878). — Id., Cat. B. IV, p. 47 (1879).
(3) Graucalus ceramensis, Bp., Consp. I, p. 355 (1850) (Typo inspecto).
Forsan locus Ceram false huic speciei tribuitur, quapropter nomen Graucalus ceramensis, Bp. rejiciendum est.
38 T. SALVADORI 35. Lalage aurea (Temm.), Pl. Col. 382, f. 2 (1825).
Hab. in Moluccis — Batcian (Wallace); Ternate (Wallace, Beccari, Bruijn); Tidore (Bruijn); Halmahera (Finsch, Beccari, Bruijn); Morty (Hartlaub) . È 3 : 5 5 3 uc Specim. 19.
:36. Campochaera sloeti (Schleg.), Ned. Tijdschr. Dierk. III, p. 253 (1866).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Seleh (Bernstein), Sorong (D’Alber- tis) (1), ad Flumen Fly (D’Albertis), in Monte Epa (D’Albertis), ad Flumen Goldie (Ramsay) (?). saio . : . ; : : Specim. 3.
Fam. ARTAMIDAE.
Tres tantummodo hujus familiae species in Papuasia et Mo- luccis vivunt; quarum quidem duae propriae, tertia vero, cui titulus Artamus leucogaster, tum in Nova Hollandia, tum in Indica regione provenit. Rerum naturalium investigatores, de quibus supra mentionem feci, duo et quadraginta specimina ad duas species pertinentia collegerunt.
1. Artamus leucogaster (Valenc.), Mém. du Mus. H. N. VI, p 21, pl Vil, f.22 is20):
Hab. in ins. Philippinis, Lugon (Hartlaub et Finsch), Negros (Meyer), Guimaras (Meyer), Cebu (Everett), Dumalou, Mindanao (Stere); Mangsi (Archipelago Sulu) (Peale); Borneo (Mottley, Doria et Beccari), Labuan (Mottley); Sumatra (Raffles, Beccari); ins. Andaman (Beavan, Ball, Hume); Insula Coco minore (Davison); Java (Horsfield); Timor (Valenciennes, Wal- lace); Flores (Wallace); Lombock (Wallace); Celebes (Wallace); in Mo- luccis — Batcian (Wallace, Bernstein); Halmahera (Wallace, Bruijn); Ternate (Bernstein, von Rosenberg); Morty (Wallace); Buru (Wallace, Hoedt, Bruijn); Amboina (Hoedt, Beccari); Goram (von Rosenberg); in Papuasia — ins. Kei (Hoedt, von Rosenberg, Beccari); Misol (Wallace, Hoedt); Sal- vatti (von Rosenberg, Bruijn); Batanta (Bruijn); Nova Guinea (S. Miller), Sorong (D'Albertis, Bruijn), ad Flumen Fly (D’Albertis), Naiabui (D’Al- bertis); ins. Aru (Wallace, von Rosenberg, Beccari); Ins. freti Torresi (Mac Gillivray); Nova Hollandia (Gould, Ramsay) . : ; Specim. 35.
(1) Campephaga aurulenta , Sclat., P. Z. S. 1873, p. 692, pl. 54. i
(2) Specimina Novae Guineae meridionalis, ob colorem flavum occipitis et ma- gnae pilei partis, a speciminibus Novae Guineae septentrionalis diversa, forsan ad speciem dlteram pertinent nomine Campochaerae flavicipitis distinguendam.
PRODR. ORNITHOLOG. PAPUASIAE ET MOLUCCARUM 39
2. Artamus maximus, Meyer, Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 203 (1874).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Monte Arfak (Meyer, Beccari,
Bruijn) : 3 i : , : : Specim. 7. 3. Artamus insignis, Sclat., P. Z. S. 1877, p. 101, pl. XV. Hab. in Papuasia — Nova Hibernia (Brown) . . : Specim. 0.
Fam. DICRURIDAE.
Decem species, quarum una incerta est, hoc meo Prodromo numerantur; Beccarius, D’ Albertisius et Bruijnius septem ex eisdem species collegerunt, quas 184 specimina nobis exhibent. Harum species nulla in Indica regione patet, una autem, Dicru- ropsis bracteata, vivit etiam in nova Hollandia. Tria omnia ge- nera, ad quae decem illae species, mea quidem sententia, per- tinent, Australianae regionis propria sunt atque in Indica deside- rantur; unum, quod Dicruropsis appellatur, in omni regione Austro-malaiensi et in Nova Hollandia existit, duo reliqua in Papuasia solum inveniuntur, seu, ut exactius loquar, in Nova Guinea genus Chaetorhynchus, ac in insulis, quae ad Orientem Novae Guineae spectant, genus Dicranostreptus, quod, quamquam ad Indicum genus, quod Dissemurus appellatur, proxime accedit , ab eo tamen satis distat.
1. Dicruropsis pectoralis (Wall.), P. Z. S. 1862, pp. 335, 342. Hab. in ins. Sulla (Wallace); in Moluccis — Obi (Bruzjn). Specim. 2. 2. Dicruropsis laemosticta (Sclat.), P. Z. S. 1877, p. 101. Hab. in Papuasia — Nova Britannia (Brown) . ; È Specim. 0. 3. Dicruropsis bracteata (Gould), P. Z. S. 1842, p. 132.
Hab. in Nova Hollandia (Gould); ins. freti Torresi (D'Albertis); in Pa- puasia — Nova Guinea meridionali, ad Flumen Fly (D'Albertis). Specim. 4.
4. Dicruropsis megalornis (G. R. Gr.), P. Z. S. 1858, p. 179.
Hab. in Papuasia — ins. Kei (Wallace, Beccari); in Moluccis — Goram (Wallace) . È : : 7 È : ar ae = : Specim. 8.
40 T. SALVADORI 5. Dicruropsis atrocaeruiea (G. R. Gr.), P. Z. S. 1860, p. 554.
Hab. in Moluccis — Batcian (Wallace); Halmahera (Wallace, Beccari, Bruyn, Meyer) . ©. 5 : - 5 : . : Specim. 58.
6. Dicruropsis carbonaria (S. Mull.) — Bp., Consp. I, p. 352 (1850). :
Hab. in Papuasia — Nova Guinea (Bonaparte), Lobo (S. Muller), Dorei (Bruijn), Andai (Bruijn), Mansinam (Bruijn), Warbusi (Beccari), Rubi (Meyer), ad Flumen Fly (D’Albertis), prope Sinum Hall (D’Aldertis), prope Portum Moresby (Stone), Sorong (D’ Albertis), Ramoi (Beccari); Jobi (Bruijn, Beccari); Misori (Meyer, Beccari); Mafor (Meyer); Waigiou (Wallace, Bruijn, Beccari); Ratanta (Bruijn, Beccari); Koffiao (Beccari); Misol (Wal- lace); ins. Aru (') (Wallace, Beccari) a A ‘ 5 Specim. 93.
7. Dicruropsis (?) amboinensis (G. R. Gray), P. Z. S. 1860, p. 354 (2).
Hab. in Moluccis — Amboina (Wallace, Beccari); Ceram (Wallace, D'Albertis); Buru (Wallace, Bruijn) . x ù È : Specim. 7.
8. ? Dicruropsis (?) comice (Less.), Voy. Coq. Zool. I, 1, p. 344 (1826) (8).
Hab. in Papuasia — Nova Hibernia (Lesson.) . 2 ; Specim. 0.
9. Dicranostreptus megarhynchus (Quoy et Gaim.), Voy. Astrol. Zool. I, p. 184, Atlas, Ois. pl. 6 (1830).
Hab. in Papuasia — Nova Hibernia (Mus. Britan., Brown); ins. Salo- monis (Sclater) (*) . 3 2 i PIANTE 7 5 3 Specim. 0.
10. Chaetorhynchus papuensis, Meyer, Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 493 (1874).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Monte Arfak (Meyer, Bruijn, Bec- cari) : 5 _ : i È 4 : è . 5 Specim. 12.
(4) Specimina insularum Aru (D. assimilis, Gray, P. Z. S. 1858, p. 179) non satis diversa.
(2) D. anvboinensis ob rostrum valde compressum ab aliis speciebus generis Di- cruropsis appellati conspicue differt.
(3) Species incerta.
(4) Erratim Quoyus et Gaimardus (l. c.) speciem hanc in Nova Guinea habitare + dixerunt, et typographici erroris causa inter aves insularum Kei a Grayo (P. Z. S. 1861, p. 435) eadem memorata fuit.
PRODR. ORNITHOLOG. PAPUASIAE ET MOLUCCARUM 4]
Fam. LANIIDAE.
Lanidarum familiam in Papuasia et Moluccis 49 species nobis praebent; rerum naturalium investigatores viatoresque , quos saeplus memoravi, 565 exemplaria ad species 38 pertinentia collegerunt, quarum 15 nondum fuerant descriptae ; novam aliam speciem inveni in Lugdunensi Batavorum Museo (?).
Genera Cracticus, Grallina et Collwricincla in Papuasia et Nova Hollandia inveniuntur, verum in Moluccis desiderantur, ubi ge- nera quoque desunt Rhectes, Pachycephalopsis et Pachycare, Pa- puasiae omnino propria; genus Pachycephala in omni Australiana regione ut et in Indica provenit.
1. Cracticus cassicus (Bodd.), Tabl. Pl. Enl. p. 38 (1783).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea (Sonnerat), Lobo (S. Miller), Dorei (Wallace, Hoedt, Meyer, Bruijn), Mansinam (Brutjn), Pulo-Semo (Beccar?), Mum, Passim, Waweji (Meyer), Has (Beccari), Sorong (D’Albertis, Bern- stein), Faor (D’Albertis), ad Flumen Fly (D’Alberiis), prope Sinum Hall (D’ Albertis); Krudu (Beccari); Jobi (Meyer, Beccari); Misori (Meyer, Bec- cari); Mafor (Meyer); Salvatti (Bernstein); Batanta (Beccari, Bruijn); Waigiou (Wallace, Bernstein, Bruijn); Guebeh (Bernstein, Hoedt); Misol (Wallace); ins. Aru (Wallace, Hoedt, von Rosenberg, Beccari).
Specim. 110.
(1) Hae sunt species novae: .
1. Cracticus mentalis, Salvad. et D’Alb. (D’ Albertis), 2. Grallina bruijni, Salvad. (Beccari).
3. Rhectes aruensis, Sharpe (Beccari).
4 » decipiens , Salvad. (D’Albertis, Beccari).
DE » brunneiceps, D’Alb. et Salvad. (D'Albertis). 6 » cristatus, Salvad. (Beccari).
7 » holerythrus, Salvad. (Beccari, Bruijn).
8. Pachycephala obiensis, Salvad. (Mus. Lugd.).
9. » soror, Sclat. (D’Albertis).
1050 » rufinucha, Sclat. (D'Albertis).
ll. » miosnomensis, Salvad. (Beccari).
12. » cinerascens, Salvad. (Beccari, Bruijn).
13. » hyperythra, Salvad. (D'Albertis, Beccari). i » ‘leucogastra, Salvad. et D’Alb. (D'Albertis).
15. » leucostigma, Salvad. (Beccari, Bruijn).
16. Pachycephalopsis albispecularis (Salvad.) (Bruijn).
42 T. SALVADORI
2. Cracticus mentalis, Salvad. et D’ Alb., Ann. Mus. Civ. Gen. VII, p. 824 (1875).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea meridionali-orientali, prope Sinum Hall (D’Albertis, James), prope Portum Moresby (Stone), ad Flumen Laloki (Goldie) . È È > È : > 4 3 3 : Specim. 1.
3. Cracticus quoyi (Less.), Voy. Coq. Zool. Atlas, pl. 14 (1826) ().
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Dorei (Lesson.), Andai, Rubi (Me- yer); Jobi (Meyer); Sorong (Bernstein, D’Albertis) ; Salvatti (Bernstein); Waigiou (Wallace, Bernstein); Misol (Wallace); ins. Aru (Wallace, Hoedt, von Rosenberg, Beccarì); — Nova Hollundia septentrionali (Gilbert); ins. Barnard (Masters) . 5 4 : È 3 È ; : Specim, 17.
4. Grallina bruijni, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. VII, p. 929 (1875).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Monte Arfak (Bruzjn). Specim. 3. 5. Rhectes uropygialis, G. R. Gr., P. Z. S. 1861, p. 420.
Hab. in Papuasia — Misol (Wallace); Salvatti (Bernstein, Beccari); Nova Guinea (occidentali?) (Wallace) . È 5 é ; Specim. 2.
6. Rhectes aruensis, Sharpe, Cat. B. III, p. 285 (1877).
Hab. in Papuasia — ins. Aru (Wallace, Beccari, Challenger). Specim. 3.
7. Rhectes dichrous, Bp., Compt. Rend. XXXI, p. 563 (1850).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea (prope Lobo?) (S. Miller), Monte Arfak (D'Albertis, Beccari, Brujin), Amberbaki (Laglaize), Naiabui (D’ Al- bertis), ad Flumen Fly (D’Albertis) . : ; x . Specim. 28.
8. Rhectes decipiens, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 473 (1878).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, prope Nappan, Rubi, Waweji, In-
viorage, Mum (Meyer), Warbusi (Beccar:), Kapaor, Kulukadi (D’Alderéis). Specim. 5.
9. Rhectes cirrocephalus (Less.), Voy. Coq. Zool. Atlas, pl. 11
(1826).
(1) Cracticus crassirostris, Salvad., Atti R. Ac. Sc. Tor. IX, p. 430 (1874) (jun.).
PRODR. ORNITHOLOG. PAPUASIAE ET MOLUCCARUM 43 Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Dorei (Lesson, Bruijn, Beccari), Andai (Bruijn), Mansinam (Bruzjn) . : 5 i : : ; Specim. 39. 10. Rhectes brunneiceps, D’ Alb. et Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XIV, p. 70 (1879). | Hab, in Papuasia — Nova Guinea, ad Flumen Fly (D'Albertis). Specim. 5.
11. Rhectes cerviniventris, G. R. Gr., P. Z. S. 1861, p. 430.
Hab. in Papuasia — Gagie (Wallace); Waigiou (Wallace, Bruijn); Ghe- mien (Bernstein); Batanta (von Rosenberg, Bruijn) : : Specim. 2.
12. Rhectes jobiensis, Meyer, Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 205. (1874).
Hab. in Jobi (Meyer, Bruijn, Beccari); Krudu (Beccari). Specim. 15.
13. Rhectes cristatus, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. VII, p. 930. (1875). Hab, in Papuasia — Nova Guinea, Monte Morait (Beccari). Specim. 1.
14. Rhectes ferrugineus (S. Mull.) — Bp., Compt. Rend. XXXI, p. 563 (1850).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Lobo (S. Miiller), parte occidentali (Hombron et Jacquinot), Sorong (D'Albertis, Bruijn), Ramoi (Beccari), Dorei-Hum (Beccar?), Dorei (Bruijn), Andai (D’Albertis, Bruijn), Mansi- nam (Brun), ad Flumen Fly (D’Albertis), prope Sinum Hall (D’Albdertis) ; Salvatti (Bruijn, Beccari); Misol (Wallace); ins. Aru (Wallace, Beccari).
Specim. 38, 15. Rhectes holerythrus, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 474 (1878).
Hab. in Papuasia — Jobi (Beccari, Bruijn). i 3 Specim. 3.
16. Rhectes leucorhynchus, G. R. Gr., P. Z. S. 1861, p. 430.
Hab. in Papuasia — Gagie (Wallace); Waigiou (Wallace, Beccari); Ba- tanta (Beccari, Bruijn) ._. . : : o : . : Specim. 8.
17. Rhectes nigrescens, Schleg., Ned. Tijdschr. Dierk. IV, p. 46 (1871) (2).
(!) Rectes bennetti, Sclat., P. Z. S. 1873, p. 692 (2). Myiolestes (2) pluto, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. VI, p. 83 (1874) (.7).
Ag. T. SALVADORI
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Monte Arfak, prope Hatam (D’Al- bertis, Meyer, Beccari, Bruijn) . 5 5 3 : 2 Specim. 16.
18. Colluricincla brunnea, Gould, P. Z. S. 1840, p. 164.
Hab. in Nova Hollandia septentrionali (Gould, Ramsay), et interiore (Gould); in Papuasia — Nova Guinea meridionali, prope Sinum Hall (D’ Al- bertis), prope Portum Moresby (Stone) . 3 ò ; È Specim. 7.
19. Colluricincla obscura (Meyer), Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 390 (1874).
Hab. in Papuasia — Jobi (Meyer, Bruijn, Beccari) (*) . Specim. 4.
20. Colluricincla melanorhyncha (Meyer), Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 494 (1874). i
Hab. in Papuasia — Misori (Meyer) . : : o , Specim. 0.
21. Colluricincla megarhyncha (Quoy et Gaim.), Voy. Astrol. Zool. I, p. 172, pl. 3, f. 1 (1890).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Dorei (Quoy et Gaimard, Wallace, Bruijn), Andai (D'Albertis, Bruijn), Mansinam (Bruijn), Mansema (Beccari), Monte Arfak (Beccari, Bruijn), Warbusi (Beccari), inviorage, Passim, Rubi, Nappan (Meyer), ad Flumen Fly (D'Albertis), Monte Epa (D’Albertis), Na- iabui (D’Aldertis), Dorei-Hum (Beccari), Wa-Samson (Beccari), Ramoi (Beccari), Sorong (Bruijn), Mariati (Bruijn), Warmon (Bruyn); Batanta (Beccari, Bruijn); Misol (Wallace); ins. Aru (*) (Wallace, Beccari).
Specim. 55.
22. Coliuricincla affinis (G. R. Gr.), P. Z. S. 1861, p. 430. Hab. in Papuasia — Gagie (Wallace); Waigiou (Wallace). Specim. 5.
23. Pachycephala astrolabi, Bp., Consp. I, p. 329 (nota) (1850) (°). Hab. in Papuasia — ins. Salomonis (ins. Sancti Georgi) (Hombron et
Jacquinot). 3 : Specim. 0.
24. Pachycephala mentalis, Wall., P. Z. S. 1863, p. 30.
Hab. in Moluccis — Batcian (Wallace); Ternate (Wallace, Beccar:); Halmahera (Wallace, Bruijn, Beccari); Tidore (Bruijn). . Specim. 40.
(!) Colluricincla sordida, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. VII, p. 931 (1875).
(2) Specimina aruana (Myiolestes uruensis, Gr., P. Z. S. 1858, p. 180) non satis diversa.
(3) Pseudorectes cinnamomeum (sic), Ramsay, Nature, XX, 1879, p. 125, in in- sula Gaudalcanar (Ins. Salomonis) habitans, mihi videtur foemina Pachycephalae astrolabi.
PRODR. ORNITHOLOG. PAPUASIAE ET MOLUCCARUM 45
25. Pachycephala macrorhyncha, Strickl., Contr. Orn. 1849, pi, 129 splay 30).().
Hab. in Moluccis — Amboina (Strickland, Wallace, Beccari); Ceram (Wallace); Buru (Wallace, Bruijn); ? ins. Sulla (Wallace) (?). Specim. 4.
26. Pachycephala obiensis, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 330 (1878).
Hab. in Moluccis — Obi (Bernstein) (9). 3 ; 2 Specim. 0. 27. Pachycephala melanura, Gould, P. Z. S. 1842, p. 134.
Hab, in Nova Hollandia septentrionali (Gould, Ramsay); ins. freti Tor- resi (Mac Gillivray, D'Albertis, Masters); in Papuasia — Nova Guinea meridionali, prope Naiabui (D’Albvertis); ? ins. Palikutiru (prope Novam Britanniam) (Brown). . : 5 È 3 ; 5 : Specim. 11.
28. Pachycephala <collaris, Ramsay, Pr. Linn. Soc. N. S. W. Ill, p. 74 (1878) (4).
Hab. in Papuasia — ins. Coutance, ad litus meridionale Novae Gui- neae (Ramsay) . : x : 7 ; i ; o ; Specim. 0.
29. Pachycephala sp. (°). Hab. in Papuasia — Ins. Teste (ins. Ludovicianis) (Ramsay). Specim. 0.
30. Pachycephala soror, Sclat., P. Z. S. 1873, p. 692 (°).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Monte Arfak (D’Albertis, Beccari, Bruijn) . ; : : : : : : a 7 : Specim. 28.
31. Pachycephala schlegelii, Rosenb. — Schleg., Ned. Tijdschr. Dierk. IV, p. 43 (1871) (1). |
Hab, in Papuasia — Nova Guinea, Hatam (D’Albdertis, Beccari, Bruijn), Karons (Laglaize) . i È ù è : 3 N ; Specim. 24.
(!) Pachycephala canthocnemis, Gray, P. Z. S. 1860, p. 353 (jun.).
(2) Specimina insularum Sulaensium (Pachycephala clio, Wall., P. Z. S. 1862, p. 335, 341) non vidi.
(3) Specimina Pachycephalae obiensis, Salvad. cum speciminibus insularum Sulaen- sium comparanda sunt.
(*) Species mihi non satis cognita; eam Ramsayus antea in insula Coutance, po- stea (l. c. p. 281) in insula Teste , habitare dicit.
(5) Pachycephala sp., Ramsay, Pr. Linn. Soc. N. S. W. III, p. 282 (1879).
(8) Pachycephala (2 sp. ign.), Sclat., P. Z. S. 1873, p. 697 (femina).
(7) Pachycephala affinis, Meyer, Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 392 (1874) (femina).
46 T. SALVADORI
32. Pachycephala rufinucha, Sclat., P. Z. S. 1873, p. 692. Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Hatam (D’Albertis, Beccari, Bruijn). Specim. 10.
33. Pachycephala griseiceps, G. R. Gr., P. Z. S. 1858, pia).
Hab. in Papuasia — ins. Aru (Wallace); Misol (Wallace); Salvatti (Wallace, Bernstein); Waigiou (Wallace, Beccari); Guebeh (Bernstein); Gagie (Bernstein); Nova Guinea, Lobo (S. Muller), Rubi (Meyer), Andai (Meyer, Bruijn), Wandammen (Beccari), Wa Samson (Beccari).
Specim. 11.
34. Pachycephala jobiensis, Meyer (?), Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 394 (1874).
Hab. in Papuasia — Jobi (Meyer, Beccari) . : ì Specim. 4.
35. Pachycephala miosnomensis, nov. sp. (3).
Hab. in Papuasia — Miosnom (Beccari) . . È 5 Specim. 4. 36. Pachycephala rufipennis, G. R. Gr., P. Z. S. 1858, p. 178. Hab. in Papuasia — ins. Kei (Wallace, von Rosenberg) . Specim, 0.
37. Pachycephala dubia, Ramsay, Pr. Linn. Soc. N. S. W. INpnrR Si) (oma) (e
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, prope Portum Moresby (Stone). Specim. 0.
38. Pachycephala griseonota, G. R. Gr., P. Z. S. 1861, p. 429 (3).
Hab. in ins. Sulla (Wallace); in Moluccis — Buru (Wallace); Ceram? (is Brit.) - : ; ; _ 5 ? ; : Specim. 0.
(1) Pachycephala virescens, S. Mull., in Mus. Lugd. Batav. — Sclat., Pr. Linn. Soc. II, p. 161, n. 73 (1857) (descr. nulla).
Pachycephala squalida, Oust., Bull. Soc. Philom. de Paris, 8 Dic. 1877.
(2) Pachycephala griseiceps var. jobiensis , Meyer, 1. c.
(3) Pachycephala P. JOBIENSI, Meyer, simillima, sed major.
Long. tot. 0™, 160; al. 0™, 092 —0™,090; caud. 07,068; rostri 0™, 016; tarsi 0m, 022
— 0™, 021.
(*) Eopsaltria brunnea, Ramsay, Pr. Linn. Soc. N. S. W. I, p. 391 (1876). Pachycephala brunnea, Ramsay (nec Wall.), op. cit. III, p. 282 (1878). Species mihi ignota.
(5) Pachycephala rufescens, Wall., P. Z. S. 1862, p. 335, 341 (Sula, Bourn) (+ ad.). Pachycephala lineolata, Wall., P. Z. S. 1862, p. 385, 341 (Sula, Bouru) (2).
Specimen typicum Pachycephalae griseonotae, Gray, potius in Ceram, quam in
Misol inventum fuisse existimo.
PRODR. ORNITHOLOG. PAPUASIAE ET MOLUCCARUM 47
39. Pachycephala cinerascens, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. XII, p. 332 (1878).
Hab. in Moluccis — Ternate (Beccari, Bernstein); Tidore (Bruzjn, Bern- stein); Morotai (Bernstein). . . . ARRE . Specim. 3.
40. Pachycephala phaeonota (S. Mull.) — Bp., Consp. I, p. 358 (1850) (1).
Hab. in Moluccis — Banda (Bonaparte, Wallace, Challenger); Ceram- laut (Beccari); Ternate (Bernstein); Dammar (Bernstein); Mareh (Bern- stein); Motir (Bernstein); Tifore (Bruijn); in Papuasia — Misol (Hoedt); Salvatti (Wallace); Waigiou (Bernstein, Bruijn); Mafor (Meyer, von Ro- senberg, Beccari); ? ins. Aru (von Pelzeln) . ; : : Specim. 19.
41. Pachycephala hyperythra, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. Wis O32, (Sta): |
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Kapaor (D’Albvertis), Monte Arfak (Beccart) . é 4 È é . 3 _ i 5 : Specim. 3.
42. Pachycephala leucogastra, Salvad. et D’Alb., Ann. Mus. Civ. Gen. VII, p. 822 (1875).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Monte Epa (D’Albertis), ad Flumen Laloki (Ramsay) (?). . è . È : 3 ; i Specim. 1.
43. Pachycephala monacha, G. R. Gr., P. Z. S. 1858, p. 179.
Hab. in Papuasia — ins. Aru (Wallace); Nova Guinea meridionali, Uta- nata (S. Muller) (5). : - ; E ; ‘ E È Specim. 0.
44. Pachycephala leucostigma, Salvad., Ann. Mus. Civ. Gen. VII, p. 933 (1875). i
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Monte Arfak (Beccari, Bruijn). Specim. 9.
(1) Pachycephala brunnea, Wall., P. Z. S. 1865, p. 478 (Banda, Salvatti). Pachycephala senex, Pelz., Verh. zool. bot. Gesellsch. 1872, p. 429 (Aru). Non satis constat, si typum P. senecis revera in insulis Aru inventum fuisse.
() Pachycephala fuliginata, Ramsay, Pr. Linn. Soc. N. S. W. III, p. 74 (1878), mihi videtur revera a P. leucogastra, Salvad. et D’Alb. non diversa.
(3) Pachycephala lugubris, S. Mull. , Mus. Lugd. — Sclat. , Journ. Linn. Soc. II, p. 161, n. 72 (1857) (descr. rulla).
48 T. SALVADORI
45. Pachycephala citreogaster (!), Ramsay, Pr. Linn. Soc. N S. W. I, p. 66 (1876) (9) ().
Hab. in Papuasia — Nova Britannia (?) (Ferguson, fide Ramsay). Specim. 0.
46. ?. Pachycephala spinicauda (Jacq. et Pucher.), Voy. Pole Sud, Zool, Uy ps (58.0 las plo. 1 2 (1853)(@): |
Hab. in Papuasia (?) — Nova Guinea (?) (Jacquinot), an in ins. Warrior Freti Torresi (?) (Voy. Pole Sud) . : 5 ; 2 : Specim. 0.
47. Pachycephalopsis (*) hattamensis (Meyer), Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 391 (1874).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Hatam (Meyer, D’Albertis, Beccari, Bruijn) . . - 5 . : : 5 : i ; Specim. 14.
48. Pachycephalopsis (?) albispecularis (Salvad.), Ann. Mus. Civ. Gen. VII, p. 931 (1875).
Hab. in Papuasia — Nova Guinea, Monte Arfak (Bruijn). Specim. 1.
49. Pachycare flavogrisea (Meyer), Sitzb. k. Ak. Wiss. Wien, LXIX, p. 495 (1874).
Hab. in n Papuasia — Nova Guinea, Monte Arfak (Meyer, Beccari, Bruijn). _Specim. 13.
Scripsi Augustae Taurinorum die prima Novembris 1879.
(1) Species non satis cognita et incertae sedis.
(2) Specimen typicum P. spinicaudae (J. et P.), quod in Museo Parisiensi inspexi, est avis juvenis speciei incertae, forsan P. melanurae affinis. Patria quoque in- certa est.
(3) Novum genus PACHYCEPHALOPSIS défert a genere PACHYCEPHALA tarsis elon- gatis, digitis longioribus et cauda breviusculd.
R. GESTRO. — Note sopra alcuni Coleotteri dell’ Arcipelago Malese e specialmente delle isole della Sonda.
Gli insetti della regione Sondaica dei quali il Museo Civico di Genova è andato successivamente arricchendosi, provengono da fonti diverse. I primi si ebbero dal territorio di Sarawak nel- l'isola di Borneo, ove il Marchese Giacomo Doria ed il Dottore Odoardo Beccari praticarono importanti ricerche. Questo ultimo viaggiatore visitò in seguito a varie riprese |’ isola di Giava e fece raccolte molto interessanti sopratutto in un luogo non lungi da Batavia, detto Tcibodas, all’ altezza di 4500 piedi sul livello del mare. Ultimamente (1878) egli esplorò per quattro mesi varie località nella parte occidentale di Sumatra e durante questo soggiorno radunò collezioni di gran pregio per numero e per importanza. Nel mentre il Museo Civico riceveva questi preziosi doni, il Barone di Lansberge Governatore Generale delle Indie Neerlandesi faceva alcune ricche spedizioni di coleotteri ed il signor G. B. Ferrari, genovese domiciliato a Batavia, non dimen- ticava la patria lontana, inviando collezioni da lui radunate con grande cura.
È su questi materiali che io ho fondato le seguenti descrizioni e desidero che il mio lavoro possa servire a dimostrare la mia gratitudine a questi benemeriti della scienza.
Museo Civico, 27 Ottobre 1879. 1. Cicindela Beccarii, n. sp.
Viridi-aenea sericea, labro porrecto, antice attenuato, quinque- dentato, prothorace cylindrico, modice elongato, transversim rugoso; elytris apice truncato-rotundatis; subtus cum femoribus viridi-cuprea, hs basi rufis. 9
Ann. del Mus. Civ. di St. Nat. Vol. XV. (18 Novembre 1879). 4
50 R. GESTRO
C. patriciae Schaum proxima, capite angustiore, prothorace breviore et latiore, elytris puncto humerali albo destitutis , aliisque notis autem discrepans.
Long. 14 mill.
Specimen singulum ad Montem Singalan (1), in insula Sumatra (mens. Jul. 1878) invenit Celeb. Beccari. (Mus. Civ. Genuens.).
È una specie molto distinta da collocarsi nel gruppo delle Heptadonta, secondo il Catalogo del Barone di Chaudoir (?).
Il capo è meno largo che nella patricia Schaum (3), meno infossato fra gli occhi e scolpito di strie longitudinali un po’ arcuate. Il labbro è giallo, orlato di nero alla base e al mar- gine esterno; le mandibole ed i palpi gialli, questi ad ultimo articolo, quelle ad apice nero.
Protorace rimarchevolmente più corto che nella specie indicata, più largo, cilindrico ma un poco più largo in avanti che alla base; il solco anteriore profondo, l impressione basale mediocre- mente marcata; le rugosità trasversali molto forti sui lati.
Gli elitri più allungati, di forma cilindrica, convessi, ristretti e troncati all’ apice, ma colla troncatura arrotondata, sericei e punteggiati; i punti più forti alla base e lungo il margine late- rale. L'angolo omerale non ha macchia bianca.
La superficie inferiore del corpo presenta un bel colore verde- cupreo splendente. I femori hanno la stessa tinta, meno la base che è rossa; le tibie sono d’ un verde bronzato ed i tarsi nero- violacei.
2. Seaphidium grande, n. sp.
Nigrum nitidum, antennarum articulis 1-6 apice rufescentibus, femoribus intermediis et posticis rufo-anulatis. Prothorace tenue
(1) Per questa indicazione di località e per le seguenti vedi la memoria del conte T. Salvadori « Catalogo di una collezione di uccelli fatta nella parte occidentale di Sumatra dal Prof. Odoardo Beccari » nel Volume XIV di questi Annali, a pag. 169.
(2) Catalogue de la collection de Cicindélétes de M. le Baron de Chaudoir. Bruxelles 1865, p. 20.
(5) Berlin. Entom. Zeitsch. 1861, p. 68.
COLEOTTERI MALESI 51
punctulato; elytris irregulariter punctatis, utrinque punctorum se- riebus tribus obsolelis. I.
Long. 10 mill.
Hab. Sarawak, Borneo. Ex itinere Clar. Vir. March. J. Doria et Doct. ©. Beccari. (Mus. Civ. Genuens.). i
Di statura molto grande; nero lucente.
Capo sottilmente punteggiato e sporgente in senso trasversale in mezzo ai due punti d’ inserzione delle antenne. Queste hanno gli articoli del funicolo tinti leggermente di rossastro al loro apice, mentre sono interamente neri quelli che compongono la clava. Essa è piuttosto larga e corta.
Il protorace è più lungo e di forma più conica che quello dello Scaphidium quadrimaculatum WV Europa. La sua punteggia- tura è molto fina. La porzione scutellare del margine basale è larga e leggermente smarginata; la linea basale di punti descrive ai lati una curva molto sentita.
Gli elitri sono più larghi alla base e più appiattiti sul disco che nella specie europea. Lungo il margine basale vi è un solco nel quale sono disposti i punti che fanno seguito a quelli della serie suturale. Questo solco prima di giungere all’ angolo ome- rale termina in una depressione quasi foveoliforme. La superficie presenta punti finissimi che sono più marcati sui lati e sopra- tutto in addietro; oltre a ciò ciascun elitro ha tre serie longitu- dinali poco appariscenti di punti, che non raggiungono nè la base né I’ apice. La sutura è sporgente sopratutto in addietro.
a
Il prosterno è carenato ed il mesosterno sporgente a modo di cuneo. Il metasterno è appiattito, in addietro infossato, tutto scolpito di una punteggiatura molto fitta e irto di peli lunghi gialli.
I piedi sono neri coi tarsi rossastri. I femori, ad eccezione degli anteriori, hanno nel mezzo un anello rosso.
La descrizione è fondata sopra un solo esemplare 7.
3. Scaphidium semiflavum, n. sp.
Nigrum mitidum, capite, prothorace (margine postico excepto) antennarumque arliculis duobus ultimis flavis. Pedibus nigris, rufescentibus. 19.
52 R. GESTRO
Long. 54], mill.
Specimina duo ad Montem Singalan im insula Sumatra (mens. Jul. 1878) legit Clar. Doct. O. Beccari. (Mus. Civ. Genuens.). -
Il capo è interamente giallo, liscio; le antenne piuttosto lunghe hanno il primo articolo rossastro, gli altri componenti il funicolo neri coll’ apice leggermente tinto di rossastro, la clava nera col due ultimi articoli giallo-pallidi.
Il protorace è un poco più conico, ha i lati più dritti e sul davanti è un poco meno convesso che quello della specie europea. La linea basale è poco impressa, ha sinuosità poco marcate e presenta punti scarsi e difficilmente visibili. Essa forma esatta- mente il limite fra la tinta gialla di tutto il corsaletto e quella nera del suo margine basale. La superficie è liscia. Lo scudetto è nero, piuttosto grande e arrotondato in addietro.
Gli elitri sono interamente neri, lucentissimi; molto convessi e colla sutura molto infossata. La linea suturale presenta punti sottilissimi, e sul margine basale presso l'angolo omerale esiste una leggera depressione a forma di fossetta irregolare con alcuni piccoli punti. Nel resto la superficie è interamente liscia.
Il corpo inferiormente è liscio e nerc, ad eccezione del pro- sterno che é giallo. Questo non è carenato e il mesosterno lo è, ma non fortemente. Il metasterno nella femmina è convesso, liscio e presenta un’ impressione foveiforme limitata alla parte posteriore; nel maschio invece è infossato in tutta la sua esten- sione, punteggiato e vestito di peli. -
I piedi sono neri coi tarsi rossastri. Nel maschio i femori anteriori presentano un dente sul davanti nella metà; le tibie dello stesso paio sono più lunghe che nella femmina, incurvate, dilatate all’ estremità e leggermente denticolate all’ interno.
4. Seaphidium Picconii, n. sp.
Nigrum nitidum, prothorace macula laterali, elytris utrinque macula magna basali rotundata aliaque apicali, flavis. Antennarum clava nigra, articulo ultimo dimidio apicali pallide flavo; funiculo flavo, articulo secundo infuscato. Pedibus flavis. LL.
Long. 4°/, mill.
COLEOTTERI MALESI 53
Specimina nonnulla ad Ajer Mantcior 7m insula Sumatra (mens. Aug. 1878) a Doct. O. Beccari capta. (Mus. Civ. Genuens.).
Di statura minore, di forma alquanto più attenuata e meno convesso del semzflavum.
Il capo è nero in addietro, giallo sulla fronte; gli occhi sono molto avvicinati sul vertice ed hanno la smarginatura interna molto marcata. Il funicolo delle antenne è giallo chiaro, meno il secondo articolo, che è tinto di bruno; la clava è nera, ma l’ultimo articolo nella sua metà apicale è giallastro.
Il protorace è nero più lungo e meno convesso che nella specie europea, molto conico, con pochi punti irregolari sul disco, vi- sibili appena con una buona lente. Su ciascun lato ha una mac- chia gialla quasi rotonda e molto grande, dimodoché di nero non rimane che un sottile orlo lungo il margine anteriore, una striscia longitudinale mediana e un lembo piuttosto ampio alla base. La linea basale è più fortemente impressa nel mezzo che ai lati; 1 suoi punti sono più marcati lateralmente. Lo scudetto è piuttosto piccolo e convesso.
Gli elitri sono neri, lisci, leggermente depressi lungo la su- tura; la linea suturale si continua lungo la base e termina bru- scamente avanti d’ arrivare all’ angolo omerale. Ognuno presenta una grande macchia basale rotonda, che occupa quasi tutta la larghezza dell’ elitro, ma non tocca nè la sutura, nè la base, nè il margine laterale. Un’ altra macchia trasversa si trova sull’ apice e raggiunge i margini laterale ed apicale, ma non la sutura. Ambedue queste macchie sono di color giallo come quelle del protorace. i
I segmenti addominali non coperti dagli elitri sono neri.
La superficie inferiore del corpo è nera e liscia. Il prosterno ha appena una traccia di carena, il mesosterno è poco carenato in avanti. Il metasterno nel maschio è appiattito, appena leg- germente infossato, finamente punteggiato e vestito di peli gial- lastri, nella femmina è convesso, liscio e glabro.
I piedi sono gialli.
Questa graziosa specie è dedicata al mio ottimo amico Profes- sore Antonio Piccone, egregio cultore delle scienze naturali.
d4 R. GESTRO
5. Scaphidium sondaicum, n. sp. |
Supra laete castaneum, nitidum,; antennis nigris, articulis pri- mis exceptis; elytris immaculatis; sublus nigrum, abdomine ca- staneo; pedibus nigris, tarsis rufescentibus. LL.
Long. 53), mill.
Variat interdum vitta media longitudinali lata, nigra, protho- racem elytraque amplectente.
Exempla nonnulla ad Ajer Mantcior, nm insula Sumatra (mens. Aug. 1879) Celeb. Beccari invenit. (Mus. Civ. Genuens.).
È più grande, più attenuato ed ha i piedi più allungati che il Picconii. Ha come esso gli occhi piuttosto avvicinati sul ver- tice e la loro smarginatura ben pronunziata. La clava delle an- tenne è nera, il funicolo invece ha i due primi articoli rosso- chiari e gli altri nero-rossastri.
Il protorace è conico, abbastanza convesso, con punteggiatura irregolare poco apparente. I punti della linea basale sono molto regolari.
Elitri alquanto più lunghi che quelli del Prcconzi, con pun- teggiatura molto leggera e molto irregolare. La regione suturale è poco depressa; la linea è a un dipresso come nel Picconz, ma i suoi punti sono più marcati.
I segmenti addominali non coperti dagli elitri hanno lo stesso colore di questi.
Di sotto il corpo è nero, ad eccezione dei lati del prosterno e dei segmenti addominali, che hanno la stessa tinta delle parti superiori. Tanto il prosterno che il mesosterno sono sottilmente carenati; il metasterno nel maschio è piatto, subinfossato nel mezzo, punteggiato e peloso. Nella femmina é convesso, liscio e sprovvisto di peli.
I piedi sono neri; l'apice delle tibie anteriori e tutti i tarsi rossastri. Le tibie anteriori nel maschio sono più lunghe di quelle della femmina e più fortemente incurvate.
Il maggior numero degli esemplari è superiormente di un colore castagno chiaro uniforme; due soli presentano una striscia nera, larga longitudinale, che dal protorace si prolunga fino
COLEOTTERI MALESI 55
quasi verso |’ apice degli elitri, e in uno di essi questa striscia si allarga molto sui medesimi.
6. Scaphidium inornatum, n. sp.
Laete castaneum, nitidum, elytris immaculatis, utrinque sertebus duabus punctorum apicem haud attingentibus.
Long. 4 mill.
Exemplum singulum in Sarawak (znsula Borneo) anno 1865 lectum. Ex itinere Celeb. Vir. March. J. Doria et Doct. O. Bec- carl. (Mus. Civ. Genuens.).
Molto piu piccolo del sondaicum e quasi dello stesso colore. Gli occhi sono avvicinati sul vertice e molto reniformi; i primi due articoli delle antenne sono di un rosso testaceo chiaro, gli altri mancano.
Il protorace è di forma conica; i lati sono quasi dritti; la linea basale è molto impressa e i suoi punti sono piuttosto fitti. La superficie è liscia.
Gli elitri hanno la linea basale, continuazione della suturale, ben marcata e fortemente punteggiata; all’ esterno, presso |’ an- golo omerale, essa termina in una depressione irregolare, dalla quale parte una serie longitudinale di punti che raggiunge a un dipresso il terzo posteriore dell’ elitro, seguendo una dire- zione leggermente obliqua dall’ avanti all’ indietro e dall’ esterno all’ interno. All’ esterno di questa serie e parallela ad essa, ne decorre un’ altra che nasce a poca distanza più indietro della prima e arriva nello stesso punto. La superficie degli elitri, oltre queste due serie, presenta alcuni punti leggeri sparsi irregolar- mente lungo i margini laterale e posteriore.
Superficie inferiore del .corpo e piedi più chiari che il disopra; segmenti addominali giallo-testacei. Prosterno non carenato; me- sosterno carenato debolmente.
7. Seaphidium striatipenne, n. sp.
Hlavo-testaceum, nitidum, prothorace elytrisque nigro-maculatis; antennis articulis primis rufescentibus, clava nigra articulo ultimo
96 R. GESTRO pallide flavo; elytris apice fortiter punctatis, disco utrinque striis punctatis inaequalibus sex; pedibus obscure rufescentibus. ¢ .
Long. 43/5 mill.
Exemplum unicum ad Tcibodas, im insula Java (Mens. Octohr. 1874) cepit clar. Beccari. (Mus. Civ. Genuens.).
Questa specie è molto distinta per la scultura degli elitri.
Il capo è nero sul vertice; la smarginatura anteriore degli occhi non è molto profonda; i primi due articoli delle antenne sono rossastri; i seguenti conservano lo stesso colore ma sono tinti di nero all’ apice; la clava è nera, ad eccezione dell’ ultimo articolo che è d’un giallo pallido.
Il protorace è conico, molto largo in addietro, liscio; la linea basale punteggiata è impressa fortemente. Il margine basale, una macchia un po’ sfumata situata sulla meta del margine laterale e due macchie discoidali allungate fuse insieme al cen- tro, di color nero.
Gli elitri sono piuttosto larghi e corti, poco convessi e poco depressi nella regione suturale. Ognuno presenta, oltre la stria suturale, altre sei strie ineguali in lunghezza ed in direzione. Le due più complete sono la terza e quarta, che partono da una depressione basale foveoliforme situata all’ interno dell’ an- golo omerale e si dirigono in senso obliquo dall’ avanti all’ in- dietro e dall’ esterno all’interno fino a raggiungere quasi |’ apice. La seconda parte ad un poco di distanza dalla base e cessa giungendo alla metà. La prima è cortissima, rasente e parallela alla suturale ed indecisa. La quinta è molto corta e parallela alla quarta. La sesta è rappresentata da pochi punti. Tutte queste strie sono punteggiate e gli interstizii sono leggermente convessi. L’ apice degli elitri si presenta per una superficie ab- bastanza larga tutto punteggiato. |
Il corpo inferiormente, come pure i piedi, sono d’ un ros- sastro oscuro; soltanto il primo segmento addominale è nero nel mezzo. Il prosterno non ha carena, il mesosterno è piuttosto for- temente carenato.
COLEOTTERI MALESI 57
8. Seaphidium sulcipenne, n. sp. ©. Flavo-testaceum, nitidum, prothorace elytrisque fusco-maculatis; antennis elongatis, articulis primis rufescentibus, clava attenuata, migra articulo ultimo excepto; elytris utrinque fortiter 5-striato- punctatis, striis duabus internis abbreviatis, interstitiis converis; pedibus rufescentibus. Q .
Long. 4 mill.
Specimen singulum ad Ajer Mantcior, in insula Sumatra (mens. August. 1878) a Doct. O. Beccari inventum. (Mus. Civ. Genuens.). Ovale, allungato, molto più stretto della specie precedente.
Capo liscio, antenne lunghe, cogli articoli del funicolo rosso- testacei, la clava stretta, allungata, poco compatta, nera, col- l’ultimo articolo giallo-pallido.
Il protorace è conico, più stretto di molto che quello dello striatipenne, liscio, colla linea basale molto impressa; è tutto di colore giallo-testaceo e presenta nel mezzo del disco due macchie brune, sfumate, allungate longitudinalmente e parallele fra loro.
Gli elitri sono più stretti, più ovali e più convessi che nella specie precedente; la regione suturale non è depressa. Le strie in numero di cinque per ciascuno, sono profonde e fortemente punteggiate; le tre esterne occupano tutta la lunghezza dell’ eli- tro; le due più interne cessano dopo la metà e di queste quella più vicina alla sutura comincia ad un poco di distanza dalla base. Gli interstizi sono convessi. Il disco presenta una larga macchia bruna sfumata che cuopre più del terzo mediano del- l’ elitro.
Corpo inferiormente bruno scuro, coll’ addome giallo-testaceo e 1 piedi testaceo-rossastri. Prosterno piano, mesosterno carenato.
9. Scaphidium Chapuisii, n. sp.
Nigrum nitidum,; antennis elongatis, clava attenuata, basi rufe- scentibus; elytris punctatis, maculis duabus transversis rufis utrin- que ornatis; femorum basi rufo-testacea, tarsis rufescentibus. A Q .
Long. 4 mill,
58 R. GESTRO
Exempla nonnulla ad Ajer Mantcior , in insula Sumatra (mens. August. 1878) a Doct. O. Beccari lecta. (Mus. Civ. Genuens.).
Questa specie è molto distinta per il capo piuttosto piccolo, le antenne lunghe a clava stretta e poco compatta, il corpo al- quanto meno convesso che nelle specie precedenti e i piedi più allungati. |
Il capo è liscio, la smarginatura anteriore degli occhi è bene indicata; le antenne hanno i due primi articoli e 1’ apice dei seguenti che compongono il funicolo giallo-rossastri; la clava è nera e soltanto I’ apice dell’ ultimo articolo è tinto di un giallo pallido.
Il protorace è conico, liscio; la linea basale è ben definita e con punti piccoli.
Gli elitri sono molto ovali, piuttosto lunghi, poco convessi e non depressi nella regione suturale. La punteggiatura è forte e disposta in serie longitudinali più o meno complete; di queste se ne contano cinque per ogni elitro e le più lunghe sarebbero la terza e la quarta a partire dalla sutura; anche queste però non raggiungono |’ apice e cessano al terzo posteriore ; la prima, la seconda e la quinta sono corte e talora rappresentate da due o tre punti. Ogni elitro ha due macchie rossastre allungate tra- sversalmente in modo da rappresentare quasi due fascie. Una é situata al terzo anteriore, I’ altra al terzo posteriore e ambedue partono dal margine laterale.
Il corpo inferiormente è nero e liscio; il prosterno è piano, il mesosterno carenato; i piedi colla base dei femori rosso-testacea e i tarsi tinti di rossastro.
Dedico questa specie alla memoria del Dott. F. Chapuis rapito recentemente alle scienze entomologiche, delle quali egli era uno dei più distinti cultori.
Studiando gli Scaphidiwm ho avuto occasione di esaminare il Diatelium Wallacei, Pascoe (*), specie della quale il Museo Ci-
(1) Pascoe. Notices of new or little-known Genera and Species of Coleoptera. Part IV. (The Journal of Entomology, Vol. II, 1863, p. 27, t. 2, f. 2, 2).
COLEOTTERI MALESI 59
vico di Genova possede i due sessi, dovuti alle ricerche dei si- gnori Doria e Beccari a Bintulu, nel territorio di Sarawak, Borneo. Il mimismo fra questo interessantissimo insetto e certe specie di Apoderus, per esempio lA. cygneus, Fabr., è talmente rimarchevole che ha indotto il chiarissimo entomologo S. C. Snel- len van Vollenhoven a riferirlo per |’ appunto a questo genere. Difatti egli descrive lo Scafidide in questione sotto il nome di Apoderus spectrum (1).
Pascoe non ha conosciuto che la femmina, ma lo Snellen van Vollenhoven ci da un’ accurata descrizione ed una figura molto fedele tanto dell’ uno che dell’ altro sesso.
Come nei veri Scaphidium il metasterno del maschio é appiat- tito, un po’ infossato, con sottile punteggiatura e rivestito di peli, mentre nella femmina è convesso, liscio e glabro. Dippiù il maschio ha un singolare processo del prosterno sotto forma di una lamina sporgente, verticale, di forma rettangolare e smarginata all’ apice. Nella figura dello Snellen van Vollenhoven questa apofisi è esattamente indicata.
La memoria dell’illustre entomologo olandese pubblicata nel 1865 è sfuggita ai benemeriti autori del Catalogus Coleopterorum; difatti nel Volume VIII (1871) cerchiamo inutilmente la cita- zione delle varie specie di Apoderus (olor, anser, palliatus, qua- drillum, pardalis, erythrogaster, niger) che essa contiene (?).
10. Narcisa bimaculata, n. sp.
Ferruginea, squamis latis pallide griseis dense tecta; elytris pone medium utrinque macula rotunda nigra fasciculoque prope apicem e squamulis elongatis.
(1) Beschrijving van eenige nieuwe soorten van Curculioniden, uit het geslacht Apoderus Oliv. door D.* S.C. Snellen van Vollenhoven. (Nederlandsch Tijdschrift voor de Dierkunde. Tweede Jaargang, 1865, p. 159).
(2) A proposito di citazioni cade in acconcio di osservare come sia biasimevole la usanza di certe società scientifiche di distribuire gli estratti delle memorie contenute nelle loro pubblicazioni, senza che essi portino in alcun modo I’ indicazione del titolo del periodico e del numero del volume di cui fanno parte. Con questo non intendo di far l’Aristarco, ma soltanto di esprimere un desiderio che se fosse soddisfatto evi- terebbe molti incagli alle persone che devono fare ricerche bibliografiche.
60 R. GESTRO
Long. 7 mill.
Specimen unicum ad Padan-Pangian 7m sula Sumatra (mens. Aug. 1878) a Clar. Doct. O. Beccari lectum. (Mus. Civ. Genuens.).
Le squame che rivestono la superficie superiore del corpo di questo nuovo Trogositide sono molto larghe, sopratutto quelle degli elitri, e di colore grigio chiaro.
Il margine orbitario interno nella parte più elevata del vertice è sporgente a modo di cresta. Le antenne sono ferruginee col funicolo alquanto più scuro.
Protorace a superficie piuttosto ineguale e a fimbriatura del margine laterale meno forte di quella degli elitri.
Elitri piuttosto piani sul disco, a sutura un poco elevata e a margini laterale e posteriore elegantemente fimbriati da squame di forma allungata. Le squame che rivestono la superficie sono molto larghe e trasversalmente ovali. Ogni elitro presenta al didietro della metà una macchia tonda formata di squame nere allungate e nel punto ove il disco si fa declive, cioè verso l'apice e vicino alla sutura, un fascetto di squamette brune.
Il corpo inferiormente ed i piedi sono di colore ferrugineo e rivestiti di minutissime squame biancastre, più rade sul petto e sui piedi e più fitte sull’addome. Il mesosterno ed il metasterno hanno una tinta molto più oscura.
La N. bimaculata è la seconda specie del genere e si distingue a primo aspetto dalla decidua di Pascoe (Journ. of Entomol. II. 1863, p. 28, t. 3, f. 5) per le due macchie nere degli elitri. La decidua abita Batcian.
Il primo invio di Coleotteri che il Museo Civico di Genova ha ricevuto da S. E. il Barone di Lansberge, Governatore Generale delle Indie Neerlandesi, conteneva due individui di una Cypho- gastra molto distinta, provenienti da Timor. Un terzo esemplare di questo Buprestide lho osservato a Parigi nella raccolta del Conte di Mniszech, col nome inedito di C. Larnsbergei. Questa specie pare non sia stata ancora pubblicata, e ciò mi fu con- fermato dal sig. Enrico Deyrolle; quindi la descrivo conservan- dole il nome che le fu primitivamente assegnato in collezione.
COLEOTTERI MALESI 61 11. Cyphogastra Lansbergei, n. sp.
Elongata, aenea, nitida; capite prothoraceque nigro-aeneis; hoc lato, quadrangulari, margine antico medio paullo prominente, an- gulis anticis oblique truncatis punctulato-rugosis, lateribus parallelis, medio longitudinaliter sulcato, utrinque fovea lata rotunda viridi- aurea, disco sparsim et tenue punctulato, elytris angustis, basi pro- thoraci fere aequalibus, pone humeros leviter dilatatis, inde gra- datum attenuatis, apice rotundatis et denticulatis, subseriatim pune- tatis; subtus cum pedibus viridi-aenea, pube albo-sericea induta.
Long. 29-34 mill.
Hab. Timor (Mus. Civ. Genuens. et Mus. Mniszech).
Si scosta da tutte le altre per la sua forma generale e per l'ampiezza del protorace relativamente agli elitri, che sono molto ristretti; dimodoché non saprei a quale delle specie cono- sciute ravvicinarla. i
Sopra è d’ un colore bronzato, talvolta con riflessi verdi; il capo ed il protorace sono più scuri e questo ha su ciascun lato una fossetta ampia rotonda di colore verde chiaro dorato. Sotto il colore è verde metallico a riflessi bronzati.
Il capo è piuttosto grande, in mezzo agli occhi è concavo e puntato-rugoso; la carena che limita |’ escavazione sul davanti è abbastanza marcata; il solco longitudinale mediano è molto stretto; il margine orbitario internamente ha un orlo verde me- tallico sottilissimo; il vertice è scolpito irregolarmente di punti allungati.
Il protorace ha una forma caratteristica e rammenta un poco quello della C. Mniszechi; però è meno trasverso che in questa. Esso è largo poco più di un terzo della sua lunghezza e qua- drangolare; il margine anteriore è trisinuato e sporge legger- mente nel mezzo; gli angoli anteriori sono largamente troncati in direzione obliqua e la troncatura in addietro è arrotondata. I lati sono paralleli, appena un po’ curvi dopo la metà e perciò leggermente sinuati avanti gli angoli posteriori, che sono quasi retti ad apice acuto. Il solco longitudinale mediano è abbastanza largo, ma poco profondo. Su ciascun lato vi è una fossetta
62° R. GESTRO
grande, profonda, a margini non frastagliati come in altre specie, ma ben limitati, e a fondo sottilissimamente punteggiato e pu- bescente. Questa fossetta comincia circa dal terzo anteriore e in addietro tocca quasi la base; la sua forma è a un dipresso di un circolo schiacciato in corrispondenza dell’ angolo posteriore. La scultura del protorace si compone di piccoli punti molto sparsi nel mezzo, un poco più densi nel solco mediano e lungo il margine anteriore e di alcune rugosità sugli angoli anteriori; il fondo di questi punti e rugosità è verde metallico.
Elitri più stretti che nelle altre specie; alla base quasi larghi come il protorace; appena un pochino dilatati dietro le spalle, e poi gradatamente ristretti fino all’ apice, ove ciascuno è arro- tondato e denticolato; con qualche leggera depressione lungo la base e con serie irregolari longitudinali di punti più forti alla base che all’ apice. I lati della sutura nella metà anteriore, sono quasi destituiti completamente di punti.
La superficie inferiore del corpo ed i piedi presentano punti sottili e sparsi; i lati del petto e dell’ addome sono rivestiti di una pubescenza finissima bianco-sericea. Il margine anteriore del prosterno è d’ un verde più carico e tendente al violaceo. Cia- scun segmento addominale, ai lati della regione mediana pre- senta un’ area larga, molto leggermente depressa e indicata, piuttosto che dalla depressione, da una punteggiatura estrema- mente fina e da una tinta più splendente.
LES STAPHYLINIDES
DES MOLUQUES ET DE LA NOUVELLE GUINEE
PAR ° i ALBERT T AUVEL
AVOCAT MEMBRE DE LA SOCIÉTÉ ENTOMOLOGIQUE DE FRANCE, ETC,
(2.° Mémoire)
Ce nouveau mémoire sur les Staphylinides des Moluques et de la Nouvelle-Guinée a pour but de faire connaitre les richesses rapportées, depuis la publication de notre premier travail (!), d’a- bord par MM. Raffray et Laglaize de la cote occidentale de la Papouasie, puis, dans ces derniers temps, par M. Louis M. D’Al- bertis de sa memorable expédition sur le fleuve Fly, dans la région sud-est de Jile. J’y ai joint aussi une série assez nombreuse d’espéces récoltées jadis par M. Wallace, principale- ment aux Moluques eta Dorel, espéces dont j'ai du l’obligeante communication 4 MM. Sharp et de Mniszech; enfin quelques autres conservées dans le Muséum de Leyde. De la sorte', si je n’ai pu étudier encore la majeure partie des Staphylinides de Wallace, acquis par le Muséum d’Oxford (?), au moins je puis croire qu'une trés petite fraction seulement des découvertes de ce voyageur m’est a présent inconnue, tous les doubles de ses chasses ayant été distribués par lui dans les collections que j'ai eues sous les yeux. |
(1) Ann. Mus. Civ. Genova, 1878, T. XII, p. 171-315.
(?) M. le Professeur Westwood m’écrit que ces collections renferment 550 individus, mais, je présume, de toutes les contrées visitées par M. Wallace en Malaisie et Papouasie.
64 A. FAUVEL
Ce mémoire et le précédent résument done aussi fidélement que possible l’ensemble des découvertes faites aux Moluques et en Papouasie, depuis que Guérin en décrivait, en 1838, le pre- mier Staphylinide dans le Voyage de la Coquille.
Les localités d’où proviennent les plus riches matériaux de ce supplément sont, par ordre numérique: Fly River (dernier voyage de L. M. D'Albertis), Amberbaki et Dorei (voyages de Wallace, Raffray et Laglaize), Gilolo (voyages de Wallace et Raffray). Les collections de M. D'Albertis continuent d’enrichir le Musée Civique de Génes, et celles de M. Raffray ont été ac- quises par le Muséum de Paris, qui a bien voulu me les com- muniquer.
Comme nous l’avons remarqué dans notre premier travail (loc. cit.), le nombre des types provenant du continent de la Nouvelle-Guinée reste toujours bien plus considérable que le contingent des iles ou ilots dispersés autour de celle-ci. On en verra une nouvelle preuve en se reportant au tableau de répar- tition annexé ci-aprés; voici d’ailleurs les chiffres récapitulatifs représentant le nombre absolu des espéces de chaque localité ou de chaque groupe homogène de localités:
Groupe des Moluques. Groupe de la Nouvelle Guinée. Ternate te wes) A vespéces: | Mysolln E OE MI OMESpecca Gilolo, Mortay, Batcian 22 > Regie ii A ES A > Bowroyia peli: gl fe Aaa » Avous de e È pani » Amboine, Cerami 09 » Vaigheu-Salvatti . . . 16 »
Soron, Ramoi, Has Seep) » Amberbaki, Dorei, An-
dai, Hatam, Arfak. . 108 > Vandamen, Ansus, Jobi,
baie du Geelvink . . 5 » Ile Yule, Najabui, Katau,
Ply River. 90) ss eae »
Pour ce qui concerne l’extension géographique des espéces en dehors de nos deux grandes faunes des Moluques et de la Pa- pouasie, elle continue d’étre trés limitée; car sur le nouveau
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 65
chiffre total de 187 espèces, 30 seulement, c’est-à-dire moins d'un sixiéme, rayonnent, les unes dans la sous-région indo- malaise, les autres dans la sous-région australienne ou la sous- région polynésienne suivant la proportion ci-aprés:
Sous-région indo-malaise.
Surabra [SS e en o especes jh Emilippinest ni. 3. especes Java, Lumbock, Timor. 10 » Celele sap or ento » onméopes o ten 0 » |
Sous-région australienne 7 espéces | Sous-région polynésienne 2 espéces
Sur ce nombre de 30 espèces rayonnantes, 13 s’étendent au dela des régions Malaises, Australiennes et Polynésiennes. Ce sont d’abord les 8 espéces citées dans notre premier mémoire ('): Leptochirus samoensis, Xantholinus holomelas, Pachycorinus dimi- diatus, Lispinus subopacus, Lithocharis curta (7); puis les deux types cosmopolites: Lithocharis ochracea et Philonthus therma- rum; enfin le Paederus fuscipes, qui rayonne par |’ Asie jusqu’en Europe et en Afrique; le Philonthus erythropus de la Chine, de l’Inde et de Ceylan, et la Coenonica puncticollis, de l’Inde et de Ceylan.
Par suite des découvertes nouvelles, la répartition des Sta- phylinides que nous étudions s’établit ainsi suivant les diverses tribus de la famille:
PSTN ES ie A ies 2h oO ESPECES Opinii re oly VE, o> SUC I a See PP OCUCIINE iis bid i ei by > Stopllimini tc. bl » Lochyporinii. 00-19» Aleochamai BE »
Total egal: 187 espéces
(1) Ann. Mus. Civ. Genova, T. XII, 1878, p. 174. Le chiffre 4a été imprimé par erreur au lieu de 8. (2) Trouvée récemment à Sumatra par M. Beccari.
or
Ann. del Mus. Civ. di St. Nat. Vol. XV (9 Dicembre 1879)
66 A. FAUVEL
Il est remarquable que, dans cette faune, une sous-famille, les Micropeplidae, et trois tribus, les PAloeocharini, Protinini et Homalini continuent de faire d:faut, bien que cette dernière au moins doive y étre représentée, comme nous l’avons déja fait observer.
La proportion des genres par rapport aux espéces reste tou- jours considérable (50 sur 187), mais aucune coupe nouvelle nest venue sajouter a celles que nous connaissions.
Les tribus dominantes sont encore les Staphylinini et les Piestini, renfermant a elles seules prés de la moitié des espéces (89); quant aux genres dominants, ce sont les Philonthus (23 espéces), les Leptochirus (18), les Cilea (14), les Lespinus (11), les Lithocharis (10); viennent ensuite les Oxytelus et Paederus (7), les Osorius et Gyrophaena (chacun 6), les Xantholinus et les Belonuchus (chacun 5). Les Philonthus et Leptochirus repré- sentent ensemble ?°/,,, environ de toutes les espèces. Les genres récemment découverts dans la faune molucco-guinéenne sont les Holotrochus, Trogophloeus, Sunius, Stilicus, Cryptobium, Coeno- nica, Tachyusa et Silusa; mais il nous manque toujours des re- présentants des *Homalium, * Bledius, * Pinophilus, * Lathrobium, *Calliderma, *Scopacus, Metoponcus, * Acylophorus, * Tanygnathus, Leucocraspedum et *Myrmedonia. Les noms marqués d’un asté- risque se trouvent tous a Célébes (+), que les découvertes récen- tes nous obligent de plus en plus a rattacher à la faune indo- malaise.
On trouvera, comme précédemment, en téte de chaque nouveau genre, l’énumération de toutes ses espéces indiennes, austra- liennes et polynésiennes avec la mention de la patrie de chacune.
Caen, 20 octobre 1879. (1) Les genres Euryusa et Ocalea, cités de Célèbes dans notre premier mémoire
(2. c., p. 177), doivent étre supprimés de cette faune; les espèces que j’y avais rap- portées se rangent parmi les Silusa et les Tachyusa.
DEUXIEME TABLEAU
DE LA DISTRIBUTION GEOGRAPHIQUE DES
STAPHYLINIDES
des Moluques et de la Nouvelle-Guinée
INNAISINATOd woLsy-snog
ANNAIIVULSON. woisay-snog E
ION PLL 900797] MOSSES Cares he Serer Se 8's I tind. |
cosoloorol]e00o0|ecso|ocosfiss00 le el eesolecer wscor|ceoel|eosel| seve weer leccel| cera) sree
I I I
Tan CECO CERO COLO DECO CORO CELIO casolloc
I SIICIOI IO 000 e |ooeo voso
DOO I ooo ]oese |Goooloecsss| seve DIDO
eceleces|eere| seen
rie} glee] og sele gesta feces] 7 all'anno I
coesolo eleece| cose
Mmm è 5 . 5 =
coro ]oso: |oooe e |eosofoco:|]so00]e
I rie alloooo
IOQUIV
p oteq ‘Iqor U9UIBpugA
snsuy ‘ 7 2UIIL
seH IQUEH ‘UOIOS = ‘MOUSILA nOIV Koy [OSA oImnog ACQIONI uBlojeg ‘OTOMO
UCI. SL
Tetod ‘DIeq
Wry ‘UereH ‘Tepuy
NCICH ‘“IOATY AIM ‘mqelen ‘oma ell
"ATOOD n
di sanbnjopy sop ednox
TSIVIVA-OWISOY woLsay -snog
aouling-A]jaanoyy | ap adnowy
INNINTVYLSNY 101894
coro | 000 |eneoluosofooes
sele e] |e
“000 | poso |1oes]susoo|soeo
"000 |aeoe leso |ooso|]os
seco |eooe |s100elovnro]raeso
000 |ooso |r1eoso]loogo|oo0s
eocelesseloore
eeeelesoc|esee|eree| over
“050 |ovoe|]sseoe]osss
s 000 |oceoleves|s0:
0000 |sroe]loccelosos|]oso rose |0oso ]osce]osso]ess eso lo e |oson|]osso]o0 e |oooo 0 o|esse lo core lo sosloseols:
eng ‘s0Qe190 sourddyiyd 0QUIOE
ASINO OGNI WOLD -Sn0g
IIVINIIHO uo1S9Y
LOWLL ‘YooquoyT ‘eave elevuUINne
ee O, Meow è lee oud Gite alta bole. vie ere) hie wes Ce Oe a a OR SRI
. ° . . . 0 . ° ° . ° . . . O . . . . . . . . .
. . . . . O . . . . . . . ° . . . ° . . .
. . . . . . . 0 ° ° . . .
" (2g) "204 “ST[[OOT}AND
2907 ‘vunquuapenb 4aq ‘stuuedteury
"04 ‘SOYeLIISIUN snutdsry *. “ag ‘SISUONIR snevouy "sss © ‘207 SSITTOIIUeIO SNIOYAO.VIOYL
“nad ‘snsoSnaI "104 ‘SUOIJIALI
"2001 ‘SOYROINJIQ 147 ‘snpytipenb ‘107 ‘STUIODI[LUOVI
‘17 ‘SIsuo0WIES AT “TIded0eg aq ‘TUMPbIOT ‘107 ‘SnSue}xe ‘20.4 “ISIEQTV * 204 ‘snored
1) SOld
AVUINL'IAHAVLS
«
«
«
* (1) 12509 ‘snynutut snatyooideT
SI
6 8 L 9 q v 6 é I
‘enuuoduI jS0 OSTO9Ad 971[290] BT TUOP sovodso SOI anbrpuy , ‘Bueuld-oNd V ISSN (c) "00 TIMEN 211.192 adh 3q Omen BI ‘pION np OMIA V.1 suvp ‘edoang ue ‘aseo neo ne ‘assed ue ‘eyTerjUeD SIsy,] suvp ‘uertop è ‘pur. Suep ‘eUTYO Ue Issny (+) “Ue[AeD è Issny (e) “sUBUTd-O[Nd ¥ ISSNY (z) “WIRIS & Jo VOOVTRIN B ISSNY (;)
Tadeo: ui feecelfenss Tle A reyeven Pefaloto I pelle MEO) AIAR dee a 10 ‘Ist).10qIV Ge LP Teas ( sfevee levee SOC | ASSAI SOS, SSD] SESSI SEO] © 2 2 OO > pag umbaIoT « 9
| ft EC a e Ce OM ‘TAivager snurjogguex | ep
I DODO I D'UNO I Ssgudilovoo cece NOI SCO) | FOSSI OOO RA SOI OOO: OO OOO I 9 MU ‘srsuonded snu1oey det VE
ip | fsoo|[uoso] ye jesse seve] qT [effe]: 7 330) Dee ae ARRE TRS (3) “S207 ‘snyerprump snurtooAuoea | ep
RISI fees ROSSO) li SISSI | eres | eel eres Tera sil dooofuiivaledodiilbvso uao lesoavvollono0) sone lea |a ooalleno 0 | erro | eece| seo | oi eee ef oecer | es eeltoces | ooo | sone | eves | oe i]
Tipi de;
SS O TESO CUNO LOTT « GV sos es es se * ‘204 ‘sedtpryenbs wniqordA19 | IP sos ee se bs es 8G) uO ‘Sedtosny « (0)7 A o e e Dogg NOTI) « 66 OTO 9 Oo 00 III Yad « 96 srt ttt. aur ‘saxpoueko « Le G9 9 9 0 MI SOLITI FEO || Cs 6 oro aldo Do ou oo Rena « SE sot ts te ee * * ‘2047 ‘StUGUIWI STIEUOOUINI | FE s+ tt 6 8 6 6 +) aw ‘snoryds{Zorery snore | ee 2 Se OO rn 1 6& aie CSO UO], « Is sof et tte 8 8s "2a “sdoor81ags sniung | 0g oe tt ee OT “AOTIQUIT,T snurwue]ed: | 6%
1WdOpovd
Gi GOS fo To OO aii ‘st) 891909 snuoIs 92 BUTLGIT
pito o edo O OUT ‘sisuonded 4 La sos es se 8 * * 204 ‘stuuode; sneoqdoso1I | 9% soe et te ee ee ‘207 ‘stqpoorogdo sn[orAxo | ce sor et ttt AT ‘sumosnurui SHYSOILOTOH | Pe SOTTO ete ONO CU: REO SOLI] ‘ST][OOTOSID « [ora DESSERO Mor Ri FORO MONO 0 De ‘2101I9S SNIITOSO %
I PISICISI ISS ROSSO ISO ISS IO0O
I DIGO I eoesl OSIO if DIGO
uipopixo
A} -SN0$
i ‘
/ neqyey “IOATM ATM
ANNGISINATOG 1018 ANNAITYYLSOY worsdoy-snog
“ONUUOIUL 189 98199Jd 21
J) nt 9819] us ‘9]2.1]
‘Ma OL
Pp
pl
‘Imqt
Len Len oe
_
8
e > S<|3>| < 5/28 a] ®
Re al S|
OD prg | 5 PB 2/P>[- Dini eee [i = n a5/P2Z5 al. - Si te Le = S[L| Ss = ee Bee | =] = hp > < SEES ols Seidel "| s
= =
aMINg-a]jaanoy è] ap adnowy
QeulaL
OUNO AVDION
UBLO}e SOTOTLD
Uto) ‘outoquiy
sanbnjopy sap adnory
ASIVIVN-OULSOV worsey-snog
INNFTVELSAY volsey
IULIIPIO I
“TOS
"MTpOVAX®@
_ ~ Q | = O | vg | w
ASIVIVAN-OONI
Wola Y-Sn0g
3IVINIIHO uoS:Y
Muumg
v
AVCINITAHAVILIS
Pi] . Sk I SLINYOOMTT he LO | ‘sorda [Fosa SIOTTOS | gg
297 ‘sogna “ ae
"297 “sngourorq + 18
‘244 *‘sdo01311)8 snrung oe + 14] “Lay iquity
werd | aa
147 *St)S9[909 snumns | gz
‘147 ‘stsuonded 14g ‘8 ‘1001 ) snjaidxo | ga | 744 ‘samnosnurm snq90moroH | ya AT *St[]oorostp @ sa |
* * * “Waar ‘njouys sniioso | az
* "44 ‘STUI09ISISATP SISNAIS | 12 * Aa) +a “snondoq nag « DI 0%
* *() ‘207 ‘suoonano < * © 207 ‘vmpapenb « LI * * “aq ‘stuuedteury « 91
* ‘29 ‘snyetystun snurdsr] | et "0% + "29 ‘sisuenae snerouy | I "107 ‘sSt]]091uA19 snsoydooesouy, | EI * * “aT ‘snsosn1 « ZI
* + ‘204 ‘SUOJJIARI « II
"201 ‘SOILIINJI « OI * "aq ‘supguapenb « 6 * ‘201 ‘STUIO.IIUOUI « 8 ° * ‘24 ‘stisus0ureg « L * ‘204 ‘t1IC90Ig « 9 * aq ‘tumbaoT 4 G * * “Wag ‘susugxa « a ° © ‘204 “ISYAEQTY « € * * + 244 ‘snored « < * (1) ‘2829 ‘snynuror snaty203d91 | I
“IU SIIT
IOATU ATA
‘mqelen ‘oma ell
‘A]999 np areq
neVy ‘
ANNAISTNIO4._10Sag-sn0g
PENSE
ANNGITVYISOY Worse y-snog
eee
|
soils |. «oc aren ee 0 LAT ‘snpryenbs See teceoHis 2 2 2 2 2 6 6 (2) 1 ‘ondoatyAde sesefeceef es 2 6 6 6 6 + © (1) ‘2047 ‘gdaorSuoy see[eeeefie 2 5 6 2 2 6 6 + "2A ‘gtpeq1d10900 ec[eseef s © 6 6 5 6 6 + 4047 “ST[09199LIOS seefeceep 6 ele 6 6 2 2 6 ‘207 ‘gnaoefOTA steeteseefie 6 6 2 6 2 2 mag ‘stoogord
an oe ELE saan gd dovo/| G OG OF 6 CO go FU Oo coe Chai T (oct teces 6 doge O00) Lio 0 9G o GG GS 0 Oe aaa Ii: Ò Daolioosol| Go dodo e MEI leterai Reteravel |(steketatl relelers 09 teelecsef e ee 2 6 2 2 + + sag ‘stuuedtoOsIp sees] op | a seefesesfe 2 + 2 6 5 2 + + syany ‘studoototde
seer leces o ° . . . . . . . 10T ‘1ojoolrpenb snyjuolyd eee looee . Di . . . . . . . . AA ‘sodIsI19AIp fs] «
eevelecee TI I DO Diacono) là oo Gs 96-6 . 2 OD oNA EF ‘sneoTeuolne SNITOSAN on s|loocnllaoonjtacac hose sece[eceef e eee 6 + 2 + © + mag ‘snosipeaed «
- “ag ‘sneriksaie snjroneT * ‘204 ‘ISIOGIV « eeeelonen . . . . . . . . . . . . 2VT “SLI@[NSUL SNUIH
——_eeuo ee Td _Trrm__——mmm—_e_.©—ccoti </5P> a DI © > D 3 S3 E B & < aie] Si 2 D ee i Ler} — BESS) elel| nl ele] 2 /ES] sll S| 2 is Pes Hu fet ll 1S Quid e 1S = | bd o | 2 O) z Ò ® vu | © e |S 5 © cp. | @ =] PeEee | 8£|<S|S|-|3 les) sie] e| eg E | 8 pea aS Reed < =o 2. O- (©) + 0090) MOIS S 5 o|E|C|RX|s (Re So = 8 = E | © n | ce 5 n 4 eS -_— l 5 9 UVUIINITAHdAVLS Ur]
ISIVIVA-OONI
ISIVIVA-OUISOV 1089y-s10g 101$g]-n08
INNIIIVYLSNY 01994 IIVLNIIYO u0$0Y
9901M)-9]PANON 2] ep ednozi) sonbnjow sep adnoss)
\_—IIIOIEE II I II SRD O NT OE IO IO EI I ret n TISANE ND AZZ OVATION,
"UETÉOO & 90 SOlequerIo Sopur xne ‘eutgo ue ‘uoder ne Issnv (4) "ueLloo è Lala So[VJUSIIO SOpur so] SUEp ‘orueuirg uo Issny (e) “Ue1Aop è Issny (5) “Sueuig-0oma 979 CIIVIEH 2 ISSNY (e) “UETAOD 2 99 eIRIISNC jo o[v9A0q epur.I suep ‘outgo uo Issny (2) “COOEIEN & Issny (1)
jaee G | 801} 06 | 9L | FE | OL | GL} 6 © | PL || @L | € O | OL | €
ONE O Gf A AO | et iy We LOG | LU | @ | & [HOS Nv9TGe} 19°] NB SOITIOSUI sooodsm fzgTR! esos sees 09000 eere CIONI eevee eeee eeee oso & : soso]aoool]soecolocssolonosl|oscoolsoto . . . . . . . . . . WII ‘ELIBOTUNIO] hi « 88
QR
=
I eerel(eeee | scceetoere|ovee! eove . . . . Ù ° . . . . .
“247 “SITTOOTABO VIISeTeT | 18 S| |S act de Fe TS CIME « 98 el lap Pe 8 2 GEC FEROS ET AVOMAoFEO) Liga (9) “7 ‘voryeIse ereyooory È Pe > * * ‘204 “ewended esnqis È eg Ai Re), “ROTOVIOW]I « 8 SOG FES EH CSS Re Calo 00 esi ea On Coker ea o oe ong “Ion « 18 3999292 Te GSU 0805] 2oen| voob) LOBO Ose seg Coy TIRA esnkyors | 08 sese ttt * (9) 7 ‘stpoomound eomonso9 | 6, Va 9 BS | Pago] 9999 Seco nooo) Root orge Toe nee idiota, || 32
I ssid CGI (Sa I ce ee EUM] EC 10] EDITO LISI)
= 5 È 5 0 5 O 5 5 6 ò 5 È È 5 5 4 a 6 5 È HI . 5 g o Ò : S
(e 5 5 5 5 5 : 5 È 5 5 5 5 È 5 : 2 : : : 5 E 5
. . è . . . . n . . . ° . ° . . . . . . . . . . . . . 2 . . .
“WHI OOoLW
SEO | 220 O 200) Oram 2 ollodoo jor Ce ORAL Os SoS Deed nar CANA] « 9L IT | 7ep\Racaliposa| Sert [Dede cor Goes ceva Dico | Oo i too oro de gp ‘SnlIe][e00 sninuog È cy I sere sees lasiole | enna w © © 8 «© © 6 «6 le « *(y) ‘4 “esseadepqns « EL i PE e ee lee e a e I cme sica Sea csc, OCR nebo one ao o E sco) [ey Cea uls Qi OGn On Om et tk ‘20,7 EMOSNIASRI « al, I Abou /OCOCN GUNS Sooolloooc|laoudllanscl| O- 0. oO. 0 od DO - G0 94 Go oO “ag “erodse ROTO IL LI ORTA RSS ne OCONEE tipi BOP oo Gea Ra TOU On CB ou loor Hosi:| [te Oe oe) tee eG RE ya ‘sno9gImIe snaspouryoes, È OL
"TUTWOdA you,
INNIISINATOd dry -Sn0s
o
II TFYISOY 10S:Y-St0S
AN
—
i’ NOS, | ee ee EI
|
/ neyey “toata ATA | ‘mqelen ‘oma ell
dre
oz | ot | re | or | et | 6 elz|zilo|<iy I 5 È I ni ee |e e BP NNO hs |e. | (Patel BASSI e PIR : sa (8 L ni I ' ; 3 Sag ere lleseall I . ele I . I . e |osro]osas I . I O. I I i I ef . . . *Dewee . Il ele I . .. . . . . . i) ° n I see . I . CAI . . a) ° MEZZE î SIA ; I CAI . . . . I eee . . -, = I . . “* . . . . wee . . . . Di È mate cesello I . c00|.00% O o i sto eH I I a sa i i ili] x feeesleee | PR 205 RE : 4 a = |e Ooftlar a k = Seles! 2» 5 di 3 PBIB S| S| È 5 > cea È S|.|eS eile S DE BelgP|2lelimlE|8|8/5/S/S/E/w|3|£ Corel = |g |G | a ioe | =) lel BI E Ss - AL £ + > = o oF Seta ZA | e=4 4 (e) 3 |[pe| & |© iS 3 e |B ET “2 5 2 i VS AES: = 3 = a5 pS| 5 4 S = Q|E cl Fis sE sal "|S È Sa ess aa Pee f=4 & a a) — sn __—T_|-_ — _o [©] li
9gUIN9-a]PANON ®] ap edno1r)
ISSNY (6) “UeI£99 è Issny (1) «Sue
sanbnjoy sop adnouy
"UEIA9) & 39 SOlezueLIo sapuy xne ‘eur ‘uo
t LIO § xne ITO ue ‘uoder ne tssny (y) “wersa; Da 9 POOPIPIA P Teen r . 3 1 degl Uld-O[Nd 39 BODETEN 2 ISSNY (6) ‘weTAeD è 30 eqeasne yo Beton pany suep
ASIVIVH-OULSAY WoIsay-snog
ooo
INNIIIVULSOVY wolsoy
ASIVIVA-OONT uo1SaY-Sn0S
Li i zen fr —1—_—_—_—@cueusmu
31VLN3/90 0089Y
e Yo So[e]ZuaTIO Sopul Se] suep ‘
‘oul We Issny (2)
Mas NeaTqe? s2°T Ne soylaosu
ered È LS
DOVTOHK (Si CYI0TV | 18 nded esnjis | eg
« 8 « 2 * "707 “estatp esndyory | 08 (a) | u209 | 6L , "201 ‘stdsnorq eanyoouy, | g 747 “esoursaoey eyopeuoy | L "IUIIBYIOI]W "AA “STQTAPV] « OL 247 ‘SUI ][990 snanuog | ¢ e "(3) ‘wy ‘essagdapqns = « F SETA TICA rs. € È "20 EMOSNIARRI «
‘204 ‘Sheoen[e snaspoutyoey, | 0 MU TROTENTELIAN
‘104 ‘snjnatosuekd sntpend | 69
. "204 ‘sedtosny ue i, ied >. 2a7 ‘suprpenbs “« *() . wy ‘sndoaryy hae « + (1) 1207 ‘sdoorSuo] « ew mad ‘styeytd1o00 < sor 8 tt ‘2047 ‘STOd9ILIOS « + ‘2A ‘SNedeRTOTA « ee agis oo nord « soe + 8 * ar ‘Tdreys « EMISE @ suna a7 ‘TICIIIL « s DO -yaq ‘stuuedtostp « - + + + + and ‘sturoororde « È o «707 ‘1opoorIpenb snqjuortyd + + + + au *sodisaoAtp “g « * + aq ‘sneoyeyoune sntjosAW Bb +o aq ‘snestpeaed «
+ + “ag ‘snerksre snyrone'T * ‘204 ‘“ISQIOQIV = « ‘207 ‘STIE[NSUI SNUIG
HVOUINITAHAVLS
elena yo Bios SE
« 98
Wee A. FAUVEL
STAPHYLINIDES. Sous-famille STAPH YLINIDAE (genuini)
Tribu I. — PIESTINI
Section I. — Piesti.
Leptochirus Germ.
Deux espéces nouvelles de ce genre s'ajoutent aux 16 deja connues.
B. — bd. — +++ Téte tridentée antérieurement, les trois dents équi-
distantes . bifurcatus.
C. Mandibules i ire: tete inerme; carcelet mega CHORE: ely-
tres rugueuses . . PUGOSUS.
l. minutus Cast. Dorei ( Wallace). — Sumatra, Malacca, Siam. Collection Sharp.
2. pareus Fvl. Vaigheu (Bernstein); Ramoi, février; Fly River (L. M. D'Al- bertis); Amberbaki (Raffray). | Collections du Musée Civique de Génes et des Muséums de Paris et de Leyde.
Obs. Chez l’unique exemplaire de Fly River, la dépression frontale est plus large et les dents externes sont plus courtes que chez le type.
4. Albertisi Fvl. Vaigheu; Salvatti (Bernstein); Dorei ( Wallace). Collections Sharp et du Muséum de Leyde.
6. extensus Fvl. Ternate (Raffray). Collection du Muséum de Paris.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE To
8. Lorquini Fvl. Gilolo (Wallace); Mortay (Bernstein). Collections Sharp et du Muséum de Leyde.
9. alternus Fvl. Obs. Effacez les localités: Amberbaki, Has, notées par erreur dans notre 1." mémoire.
10. Beccarii Fvl. Mysol (Wallace); Fly River; Katau (L. M. D'Albertis).
11. samoensis Blanch. Gilolo; Batcian; Mysol ( Wallace); Fly River (L. M. D'Albertis). Collections Sharp et du Museum de Leyde.
13. monilicornis Fvl.
Mysol; Dorei ( Wadlace); Katau, octobre; Fly River (L. M. D'Al- bertis).
Collections du Muséum de Paris et Sharp. . Obs. La dent interne gauche nous a paru rudimentaire sur tous les exemplaires observés (au moins une quarantaine) ; d’autre part, les très petits individus sont plus déprimés avec les deux dents médianes plus rapprochées; mais on trouve des passages entre cette forme et le type. Ce Leptochirus parait avec les samoensis et Beccarii, un des plus communs dans la faune qui nous occupe.
14. quadrifidus Fvl.
Gilolo (Wallace); Ceram, Wahaai (Moens), Amberbaki (Raf- fray); Fly River (L. M. D'Albertis).
Collections Sharp et du Muséum de Leyde.
Obs. La ponctuation de l’abdomen est variable; souvent elle est réduite a une série ponctuée à la base des segments chez les exemplaires de la Nouvelle Guinée, dont certains atteignent une taille de 16 mill.
74 A. FAUVEL
14% bifurcatus ”.
L. tridenti Mots. maxime vicinus, sed antennis articulis 1.° late profundeque sulcato, 3-7 brevioribus, penultimis fortius transversis, fronte latiore. tridentata, dentibus aequedistantibus, sed intermedio latiore et magis quam externis producto, depres- sione frontali minus profunde impressa, thorace paulo minus transverso, minus sulcato, elytris sub humeris nec sinuatis, nec punctatis, abdomine multo parcius subtiliusque punctato, dorso fere omnino laevi, pedibus magis nigricantibus, tarsis tantum rufis, tibiis anticis denticulis minoribus, gradatim parvioribus sat distinctus. — Long. 6 1/,-8 1/, mill.
Nouvelle Guinée, Dorei (Wallace); Amberbaki (Raffray).
Collections du Musée Civique de Génes, du Muséum de Paris, Sharp et la mienne.
Obs. Chez le tridens Mots. (des Indes orientales, de Malacca, de Sumatra et de Java), le 1. article des antennes n'est pas sillonné, les 3 dents du front sont subégales, les élytres ont une série de points subhumérale , l’abdomen est fortement ponctué, les pattes sont d’un brun de poix et les jambes antérieures ont les 2 denticules apicaux notablement plus robustes que les sulvants.
15. eavifrons Fvl.
Fly River (L. M. D'Albertis).
17. rugosus”.
In genere unicus. L. ebenino Lap. (madagascariensi) parum vicinus, sed minor et brevior, thorace utrinque plicatulo punctu- lato, angulis anticis acutis, productis, elytris dense rugosule intricatim subtiliter coriaceis, abdominis punctura necnon fronte haud dentata inter omnes maxime distinctus; niger, parum ni- tidus, segmento penultimo apice, tibiis tarsisque rufulis; antennis longioribus, articulo 1.° non sulcato, 4-7 subquadratis, 8-10 sat transversis, 11.° breviter ovali; capite fronte late profundeque transversim subquadrato-impressa , impressione media parum re- levato-coriacea, supra labrum vix binodosa, utrinque suboblique
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 75
relevato-carinata, carina apice truncata, mutica, vertice parum declivi, profunde sulcato, postice utrinque punctato-foveolato, puncto alio intraoculari, collo supra laevi; thorace duplo fere latiore quam longiore, transversim subquadrato, sat convexo, antice parum angustiore, lateribus vix arcuatis, profunde sulcato, sulco basi latius foveato, post foveam carinulato, disco medio utrinque impresso fossulato, circa latera punctis grossis aliquot notato, basi tenuiter marginata, utrinque profunde sinuata, supra scutellum recte truncata, angulis posticis fere rectis; scutello apice impresso; elytris thoracis latitudine ,-hoc tertia parte longioribus, sat convexis, stria suturali parum impressa; abdomine segmentis basi crebre fortiter, apice parcius punctatis; tibiis anticis denti- culis 14 armatis, dentibus 2 apicalibus majoribus. — Long. fe nil." +
Nouvelle Guinée, Amberbaki (Laglaize).
Ma collection.
Thoracophorus, Mors.
1. erenicollis Fvl. Gilolo ( Wallace). Collection Sharp.
Ancaeus, Favv.
1. aruensis Fvl. Gilolo; Dorei ( Wallace). Collection Sharp et la mienne.
Obs. L’exemplaire unique de Dorei se distingue par une cou- leur plus foncée d'un brunàtre clair, et une forme un peu plus étroite et plus allong’e du corselet et des élytres; mais ce n'est sans doute qu’une modification locale ou individuelle.
Lispinus, Er.
Nous avons une nouvelle espéce de ce genre.
A’. Elytres avec 4 points en carré, allongés, en dehors du milieu du disque . È : ; : i ò È : : 4 i . quadrillum.
76 A. FAUVEL
1. unistriatus Fvl. Amberbaki (Raffray); Mysol ( Wallace). Collections du Muséum de Paris et Sharp.
2. lineipennis Fvl. Mysol ( Wallace). Collection Sharp.
2° quadrillum*.
L. unistriato paulo major et latior, paulo minus nitidus, sub- tilissime inter puncturam alutaceus, antennarum articulo 3.0 paulo longiore; capite paulo majore, densius subtiliusque punc- tato, fronte angustius profundiusque bifoveata; thorace antice magis rotundato, disco pariter, sed lateribus crebrius et multo subtilius punctato, stria utrinque basali latiore et profundiore, licet breviore, basin non attingente; elytris magis convexis, paulo densius et magis perspicue punctulatis, utroque punctis 2 sat profunde impressis, elongatis, altero intrahumerali ante basim, altero tertia parte apicali, ita positis ut quadrum si- mulent; abdomine laevi, sed striis obliquis punctis aliquot sat grossis utrinque notatis, ano rufulo optime distinctus. — Long. 6 mill.
Nouvelle Guinée, Dorei (Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
5. curticollis Fvl. Gilolo (Wallace). — Pulo-Pinang. Collection Sharp.
9. castaneus Fvl. Batcian ( Wallace). — Sula. Collection Sharp.
10. subopacus Kr. Moluques, Mortay (Wallace). — Ceélébes. Collection Sharp.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE a
Eleusis, Lap.
Nous avons trouvé dans les captures de M. Wallace une nouvelle espéce de ce genre.
D. Corps d’un testacé rougeatre; sommet extréme des élytres a meine s;plusstoncen ie8 : See st) Ca lsh ere CU MED ERSTCONITES:
4. diversicollis*.
E. longicipiti proxima, sed vix major, tota testaceo-rufa, ca- pite rufo, elytris summo apice vix brunneis; antennis multo lon- gioribus, articulis omnibus elongatis, sat longioribus quam la- tioribus, ultimo praecedente parum longiore; capite inter oculos haud perspicue impresso; thorace basi magis attenuato, angulis posticis nullis, sulco magis obsoleto; elytris magis depressis, abdomine toto rufo facile distinguenda. — Long. 3 1/3-3 3/, mill.
Mysol ( Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
Tribu V. — OX YTELINI. Section 1. — Osorii.
I. Jambes antérieures trés fortement dentées-épineuses eb sp CSO IL. Jambes antérieures à peine ciliées de très petites épines . Holotrochus.
Osorius, Latr.
Nous devons 4 M. L. M. D'Albertis une remarquable espéce nouvelle de ce genre.
B. Téte simplement ponctuée-rugueuse avec le front en partie lisse.
a. Taille très grande; disque du corselet largement lisse . . discicollis. b. Taille très petite; disque du corselet avec une simple ligne lisse ; longitudinale : : ò 3 . . 5 o c 0 . pilosus.
1. striola Fvl. Dorei (Raffray); Fly River (L. M. D'Albertis). Collection du Muséum de Paris.
78 A. FAUVEL
3. hatamensis Fvl. Amberbaki (Raffray). Collection du Muséum de Paris.
4%, discicollis”.
0. striola duplo major; crassus, nigerrimus, nitidissimus, parcius breviter rufo pilosus, labro, palpis, antennis pedibusque rufescen- tibus; illis gracilibus, longis, articulis 3-12 longioribus quam latioribus, 4-6 et 7-10 inter se aequalibus; capite thorace vix angustiore, parce sat fortiter asperato-punctato, vertice medio | linea longitudinali, tuberculis antennariis fronteque fere tota lae- vigatis, frontis margine antico crenulato; thorace quarta parte latiore quam longiore, trapezoidali, ante angulos posticos subrectos sinuato, utrinque circa basim sat profunde lateque impresso , supra parce fortiter punctato, disco fere toto laevigato, linea tenui ante basim sinuata; scutello antice subimpresso; elytris thoracis antici latitudine, parce fortiter punctatis, circa suturam vix ru- gosulis, tertia parte longioribus quam latioribus, intra humerum et circa marginem longitudinaliter parum impressis; abdomine densius subtiliusque punctato, dorso longitudinaliter laevigato, vix plicatulo. — Long. 12 mill.
Nouvelle Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis).
Collection du Musée Civique de Génes et la mienne.
5. pilosus Fvl. Nouvelle-Guinée ( Wallace). Collection Sharp.
Holotrochus. Erichs., Gen. Staph., 757, pl. 2, fig. 4.
Palpes maxillaires et labiaux filiformes. Menton arrondi en avant. Jambes antérieures à peine ciliées de très petites épines.
D’aprés M. Sharp, les 7 ont parfois les derniers segments ventraux impressionnés.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 79
Ce genre, qui ne manque pas de rapports avec les Lispinus, paraissait jusqu'ici propre a Madagascar, ou on en trouve une espéce, et surtout aux Amériques, où l’on n’en compte pas moins d’une vingtaine, décrites et inédites. Il est intéressant de le voir s'étendre jusqu'aux iles de la Sonde et au groupe de la Nou- velle-Guinée.
1. minuseulus’.
H. minore sat major, punctura multo fortiore facile distinctus ; niger vel nigro piceus, nitidus, haud coriaceus, ore, antennis pedibusque rufis, illis articulo 11.° tarsisque testaceis, segmen- torum marginibus anoque rufo-piceis; elytris sutura et apice piceis; antennis sat incrassatis, articulo 3.° 2.° non longiore, 4. non transverso, 5.° paulo breviore, 6.° transverso, 7-10 multo latioribus, fortiter transversis, 11.° obconico; capite con- vexo, antice truncato, sat fortiter parum dense, thorace fortius densiusque, elytris grossius irregulariter parciusque, abdomine sat parce subtiliter punctatis; capite utrinque post oculos alutaceo; thorace quinta parte latiore quam longiore, lateribus subtiliter marginatis, antice parum, postice paulo magis angustatis, circa angulos posticos rectos obsolete impresso; spatio medio tenui plagaque utrinque laevibus; elytris thorace non latioribus, sed paulo longioribus, parallelis, basi intra humerum profunde im- pressis, stria suturali profunda, parum arcuata; abdomine elytris paulo angustiore, circa apicem vix latiore; tibiis anticis subtus medio sinuatis, supra 6-spinulosis. — Long. 33/, mill.
Mysol ( Wallace). — Bornéo, Sarawak; Java, Tcibodas, dé- cembre (Beccari).
Collections Sharp, du Musée Civique de Génes et la mienne.
Obs. Les exemplaires de Bornéo et Java sont plus petits (31/, mill.) avec la ponctuation un peu plus serrée, mais ne paraissent par différer autrement du type de Mysol.
Section 2. — Oxyteli.
B. Tarses de 3 articles. a. Jambes mutiques, pubescentes . 3 6 o 0 5 . Trogophloeus. b. Jambes antérieures et intermédiaires épineuses . . » Oxytelus.
80 A. FAUVEL Oxytelus, Grav.
4. opacicollis Fvl. Fly River (L. M. D'Albertis). Collection du Musée Civique de Génes et la mienne.
Trogophloeus.
Mann., Brachel., 44. — Jacq. Duv., Staph., 56, pl. 21, fig. 104, 105.
Labre sinué. Mandibules dentées. Palpes maxillaires a 1.° ar- ticle très petit, 3.° grand, 4.¢ très petit, subulé. Languette subtronquée ou sinuée. Ecusson caché. Hanches intermédiaires rapprochées. Jambes mutiques, pubescentes. Tarses de 3 articles.
Les Trogophloeus, remarquables par les impressions en fer a cheval ou bigéminées que prisente le corselet dans la majorité des espéces, vivent de preference sur les rives humides des ri- vières et des marais. Ils habitent surtout les zones tempérées ou montagneuses et sont répandus assez également par tout le globe, sauf l’Océanie, ou ils semblent peu nombreux. On en connait une centaine d’espéces, décrites ou inédites; plusieurs ont une trés large distribution géographique.
Les types indiens et océaniens sont:
Inde: minimus Kr., Taprobanae Walk., de Ceylan; — lu- natus Mots., des Indes orientales; — scabrosus Kr., de l’Inde et de Ceylan; — foveicollis Kr., de Inde, de Ceylan et de Sumatra; — simplex Kr., de Inde, de Ceylan, de Manille et de Célébes; — indicus Kr., de l’Inde, Ceylan, Manille, Java et Célébes; — et deux espéces inédites de Siam et de l’Inde.
Iles asiatiques: memnonius Er., de Siam et Java, et 5 espéces inédites de Manille, Sumatra, Java et Célébes.
Australie: bilineatus Steph. (aussi d'Europe, de Madére et des
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 81
Amériques); exiguus Er. (aussi d'Europe et de Madére); simplex Kr., anceps, punctatus, carbonarius Fvl. Polynésie: 1 espéce inédite de Nouvelle Zélande.
A. Corselet à impression basilaire en fer à cheval; taille très grande. latipennis. B. Corselet à impression bigéminée; taille petite . ; 6 È +. papuensis.
1. latipennis”.
Ad sectionem dilatati referendus; major, nitidus, parce sat longe fusco pilosus, thorace elytrisque praesertim fortiter sat dense punctatis; niger, ore tarsisque flavescentibus, palpis, an- tennis, elytris pedibusque piceis, tibiis apice rufulis; antennis articulis penultimis praesertim in 9” longioribus; capite vage subtiliter punctato, subtiliter biimpresso; thorace multo latiore, fortiter transverso, breviter cordato, circa basim fortius constricto, linea basali arcuata latius impressa; elytris capite duplo latio- ribus, sat transversis, circa angulos posticos subfuscis; abdomine elongato, conico, segmentis 2-5 sat dense subtiliter, 6-7 subti- lissime punctulatis. — Long. 41/,-5 mill.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis).
Collection du Musée Civique de Génes et la mienne.
2. papuensis*.
Tr. insulari vicinus, sed minor, oculis majoribus usque ad capitis basim productis, thorace elytrisque piceis, his brevioribus, puncturaque adhuc subtiliore distinctus; capite abdomineque ni- gris; antennis ferrugineis, articulo 1.° pedibusque testaceis; ely- trorum lateribus et apice obscure fuscis; antennis tenuioribus, apice minus incrassatis, articulis intermediis longioribus et gra- cilioribus; capite paulo minore, fronte vix profundius impressa; thorace breviore, postice paulo magis angustato, angulis posticis minus obtusis, disco fossis quatuor divisis, duabus anticis transversim connexis profundioribus, angustis; elytris thorace quarta parte longioribus, quadratis, thorace paulo fortius, licet creberrime sub- tilissime, abdomine omnium subtilissime dense punctatis; seg- mento 6.° apice summo obscure testaceo rufo. — Long. 21/, mill.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
Ann. del Mus. Civ. di St. Nat. Vol. XV (9 Dicembre 1879) 6
82 A. FAUVEL
Tribu VI. — STENINI.
Section 2. — Steni.
Stenus, LATR.
3. coelestis Fvl. Mysol ( Wallace); Fly River (L. M. D'Albertis) Collection Sharp et la mienne.
Tribu VII. — PAEDERINI.
Section 1. — Pinophili. Palaminus, Er.
M. Wallace a capturé une nouvelle espéce de ce genre.
A. Élytres d’un testacé rougeatre, a repli latéral noir . . limbifer. B. Élytres entièrement testacées . . . . . +. ~~. Novae Guineae.
la. limbifer™.
P. Novae Guineae duplo fere major, capite, thorace abdomi- neque latioribus, colore rufo testaceo, thoracis limbo laterali vix infuscato, elytrorum marginibus praeter angulum apicalem nigris, abdomine piceo, segmentorum marginibus, 6.° praeter basim 7.°que rufulis; ore, antennis pedibusque flavis; antennis longioribus et fortioribus, articulis omnibus multo longioribus quam latioribus; capite majore, paulo breviore, oculis multo majoribus, basin attingentibus, vertice laeviore, angulis posticis rectis, acutis, non denticulatis; thorace ampliore, capitis latitu- dine, postice minus angustato, paulo parcius punctato, dorso multo minus biimpresso, intervallo laevi angustiore; elytris am- plioribus, magis parallelis; abdomine fortius intricato-punctato ; 9, segmento 7.9 apice supra rotundatim parum producto, subtus
truncato. — Long. 5}/, mill. A latet. Nouvelle-Guinée (Wallace). — Un seul exemplaire.
Collection Sharp.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 83
Section 2. — Paederi.
I. — A. Tarses antérieurs simples. a. Antennes non coudées.
+ Labre très grand, bi ou quadridenté . } h ò . Stilicus. ++ Labre grand, non denté . è È 6 i È c . Thinocharis. b. Antennes coudées o A 5 5 7 È 6 3 3 . Cryptobium. II. Tarses postérieurs à 4.° article bilobé ou muni d’un appendice *
membraneux.
A. Tarses antérieurs simples . o 5 o È 5 . Sunius.
B. Tarses antérieurs dilatés . Be Ler N AO CA CRUS:
Sunius.
Steph., IU. Brit., V, 275. — Jacq. Duv., Staph., 48, pl. 18, fig. 88, 89.
Labre bidenté. Mandibules bi ou tridentées. Palpes maxillaires a 2.° et 3.° articles subégaux. Languette trés bilobée, a sinus profond. Jambes pubescentes. Tarses à 3 premiers articles gra- duellement plus courts, 4. bilobé.
Les Sunius sont de petits insectes vivant habituellement sous les pierres, les détritus, etc., quelques uns avec les fourmis. Ils sont répandus assez également dans toutes les parties du monde, sauf la Polynésie. Les espéces décrites ou inédites dé- passent 80.
Celles de l’Inde et de l’Océanie sont:
Inde: obléquus Walk., trinotatus, maculipennis Kr., gratellus Fyl. (pulchellus Kr. nom. praeocc.), de Ceylan; — biplagiatus Mots., concolor, flavus Kr., gracilentus Fvl. (gracilis Kr. nom. praeoce.), des Indes orientales; — bispinus Mots. (major Kr.), indicus Kr., des Indes orientales et de Ceylan; une espéce iné- dite de Chine.
Iles Asiatiques: 4 espéces inédites (1 de Sumatra et 3 de Céelèbes).
Australie: cylindricus Mac Leay; — Australasiae, pectinatus, gutiula Fvl.
A. Elytres variées de noir ou de brun et de testacé rougeftre. a. Corps trés grand, filiforme; élytres 4 ponctuation tres grosse, rare; 6.° segment flave au sommet 5 1 E 5 5 . strigiceps.
84 i A. FAUVEL
b. Corps moyen, assez large; élytres a ponctuation nette, serrée; 6.° segment entiérement flave I PPE sin) e weer OL CLILOLOL SE B. Élytres en entier d’un testacé rougedtre . . . . . . rufus.
l. strigiceps*.
Ad sectionem filiformis referendus, sed totus alius; multo major, niger, longius nigro pilosus, nitidulus, elytris nitidis, parte postica bisinuatim, palpis, antennis, segmento 6.° apice late, 7.° toto pedibusque testaceis; macula lineari supra hume- rum rufa; antennis praelongis, gracillimis, articulis 4-11 longi- tudine aequalibus; capite magno, elongato, thorace duplo fere latiore, ante oculos ad antennas parum dilatato, impunctato, strigis tantum subtilibus subparallelis, fronte parum intricatis, post oculos rotundato, fronte utrinque late parum foveolata; thorace elytris paulo breviore, oblongo ovali, strigis reticulato; elytris circa apicem parum angustatis, convexis, punctis grossis, apice nullis, parce notatis, macula fere dimidium elytrum oc- cupante; abdomine circa apicem vix. latiore, segmentis parce subasperatim punctatis, 2-5 basi transversim impressis ibique dense punctulatis, 6.° basi tantum sulcatulo. — Long. 61/, mill.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
2. bicinetus”.
Sectioni Aybridi propior, Stilicum parum simulans, colore praesertim insignis; subconvexus, nigro vel rufo piceus, antice subopacus, elytris abdomineque nitidulis, griseo pubescentibus, ore, antennis, elytrorum parte postica bisinuatim, segmento 6.° toto, 7.° basi summa pedibusque testaceis, humeris plus minusve, segmentorum margine relevato anoque rufopiceis; antennis sat brevibus, articulo 1.° 3.° plus quam duplo longiore, 4-9 sensim brevioribus, 10.° parvo, subtransverso, 11.° crasso, ovato; capite breviter ovato, ante oculos ad antennas parum angustato, post oculos rotundato, fronte parum declivi, subtiliter ut thorax sat dense punctato , punctura reticulato-rugosula; thorace capite tertia parte angustiore, tertia parte longiore quam latiore, ante me- dium oblique fortiter, postice minus angustato, angulis posticis
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 85
obtusis; lateribus punctis 5 verrucosis, setigeris, 3 in parte an- tica oblique sitis; elytris capite parum angustioribus, paulo lon- gioribus quam latioribus, sat convexis, lateribus punctis 3 ut thorax verrucoso-setosis, caeterum crebre sat fortiter asperato- punctatis; abdomine medio sat dilatato, basi et apice attenuato, parum dense subtiliter asperulo-punctato; 7 abdominis segmento 6.° subtus sinuato, 7.° late profundeque subtriangulariter inciso. — Long. 41/,-5 millim.
Variat rufus, elytrorum fascia lata medio bisinuata , segmento 5.0 7.°que basi nigris vel piceis, ore, antennis, segmento 6.° pe- dibusque flavis; fascia elytrorum aliquando picea medio inter- rupta (minus maturus).
Nouvelle-Guinée, Dorei; Mysol; Batcian ( Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
Obs. Espéce variable de couleur; le type le plus foncé provient de Batcian.
3. rufus i,
Praecedenti sat vicinus, sed totus rufus, palpis, antennis pe- dibusque flavis, labro obsoletissime bidenticulato, antennis bre- vioribus; capite minore, multo angustiore, minus dense subtilius aeque ac thorax punctato, post oculos minus angustato-rotundato; thorace oblongo, antice non angulatim angustato, potius rotun- dato, postice minus angustato, punctis setigeris vix asperatis; elytris minoribus, thorace parum longioribus, minus parallelis, fortius et paulo parcius punctatis, punctis setigeris minus aspe- ratis; abdomine basi vix, apice paulo magis attenuato; 7 seg- mento 7.° subtus latius multo minus profunde obtuseque emar- ginato. — Long. 4!/, mill.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
Stilicus.
Latr., Régn. Anim., IV, 436. — Jacq. Duv., Staph., 47, pl. 18, fig. 87.
Labre très grand, bi ou quadridenté. Mandibules tri ou qua-
86 A. FAUVEL
dridentées. Palpes maxillaires 4 3. article un peu plus long que le 2.2. Languette bilobée, a lobes très courts; intervalle sétuleux. Jambes pubescentes. Tarses simples, à 4 premiers articles gra- duellement plus courts.
Les insectes de ce genre vivent comme les Sunius et sont assez également répandus par tout le globe, sauf l'Océanie ; on en connait environ 40 espéces décrites ou inédites.
Les types de l’Inde et de l’Océanie sont:
Inde: sericeus Mots., des Indes orientales; — Juteipennis, ceylanensis, pygmaeus Kr., de Ceylan; et une espéce inédite de l’Inde et de Ceylan.
Iles Asiatiques: une espéce inédite de Sumatra, une autre de Celébes.
Australie: ovicollis Mac Leay (4).
1. hieroglyphicus*.
Niger, opacus, elytris nitidulis, ore, antennis, ano pedibusque obscure rufis, femoribus basi rufo fuscis; capite creberrime sub- tilissime, thorace creberrime fortius asperatim, elytris paullo parcius asperatim punctatis, his inter puncturam punctis majo- ribus sat fortibus irregulariter seriatis, circa apicem nullis, notatis; abdomine potius alutaceo; antennis elongatis, sat validis, arti- culis 3-10 sensim brevioribus, non transversis, 11.° oblongo- acuminato; capite fortiter transverso, post oculos sat angustato, fronte subdeclivi, antice inter oculos vage trilmpressa; thorace elytris quarta parte angustiore, ante medium oblique fortiter angulatim, inde ad basim multo minus angustato, sat convexo, angulis posticis parum obtusis; elytris parallelis, sat convexis, dorso subdeplanatis, thorace paulo longioribus, tertia fere parte longioribus quam latioribus; abdomine basi sat, apice magis an- gustato; 7 segmento 7.° apice angusto, late triangulariter pa- rum profunde inciso. — Long. 5 mill.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
(1) Genre douteux d’après la description de Mac Leay.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 87 Lithocharis, Lacorp.
Nous ajoutons une nouvelle espéce 4 ce genre.
A. — a. Antennes noires à 3 derniers articles flaves; les 2 premiers,
les élytres et les pattes d’un testacé rougeatre . 6 . immanis. b. Antennes, élytres et pattes d’un brun rougeatre; élytres tres largement noiratres de chaque coté de la suture È . gigantea.
l. immanis*. Insigne insectum; LZ. gigantea duplo fere major, antice adhuc latior; nigra, nitida, antennis articulis 3 ultimis flavis, 2 primis, elytris pedibusque rufo testaceis, mandibulis coxisque piceolis; capite majore, latiore, subquadrato, parcius punctato, fronte ante oculos multo minus producta, basi rectius truncato; thorace breviore, trapezoidali, circa basin multo fortius subarcuatim an- gustato, antice rectius truncato, angulis anticis recte indicatis, paulo subtilius minusque dense punctato; elytris quadratis, sat subtiliter non rugose, abdomine parum dense subtiliter punc- tatis. — Long. 10/, mill.
A latet.
Nouvelle-Guinée, Amberbaki (Laglaize). — Une seule 9.
Ma collection.
Obs. Extrèmement remarquable dans le genre, notamment par sa taille et sa coloration.
1%. gigantea Fvl. Dorei; Vaigheu ( Wallace). Collections Sharp et Mniszech.
4. lanigera F'vl. Dorei ( Wallace). Collection Sharp.
Paederus, Farr.
Quatre espéces, dont trois nouvelles, viennent sajouter a ce genre.
A. Aptere. Elytres subtriangulaires. a. Elytres irisées-bronzées, brillantes ; bouche, antennes et pattes testacées; abdomen noir. . . a ae i Neil. Mire Allbentese:
88 A. FAUVEL
b. Élytres bleu violacé, mates; antennes noires, à base et sommet testacés; abdomen rougedtre-enfumé, a sommet noir; pattes noires à base des cuisses testacée . : : 5 o . combustus. B. Ailé; corps noir; téte et corselet bleus ou Ee a. Tate et corselet lisses, sauf quelques points épars; élytres vertes. politus. b. Téte et corselet densément ponctués; élytres bleuatres . . cyanellus. C. Ailé; élytres paralléles, bleues; corps noir; corselet rouge; base des antennes et des cuisses plus ou moins rougeatre. a. Taille grande; pattes antérieures noires; extréme base des cuisses antérieures et leurs hanches rougeatres é ò . Doriae. b. Taille petite; pattes antérieures d’un roux vif . . . Gestroi. D. Ailé; élytres paralléles, bleues ou verdatres; corselet, abdomen sauf le sommet, antennes et pattes en partie d’un testacé rougeatre. fuscipes. -
1% combustus®”.
Facie A/bertisi, minor et gracilior, abdomine parum infilato; apterus, sat convexus, parce nigro pubescens, niger, subopacus, praeter thoracem nitidum alutaceus; elytris nigro-cyaneo subvio- laceis; abdominis segmentis 2-5 obscure rufis, disco (praesertim 2-3) et basi supra et subtus infuscatis; palpis tarsisque piceis; antennarum articulis 2 primis femorumque basi testaceis, illis vix gracilioribus, articulis 3 ultimis 8.°que dimidio flavis; capite minore, circa basim minus angustato; thorace antice posticeque fortius angustato, lateribus multo magis rotundatis; elytris mi- noribus et angustioribus, minus convexis, sat subtiliter dense rugoso-punctatis; abdomine angustiore, minus convexo, subtilius punctulato; 7 segmento 7.0 angustius inciso, 6.° apice medio vix emarginato. — Long. 10 mill.
Q latet.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis). — Un seul 3.
Collection du Musée Civique de Génes.
2. politus Fvl. Amberbaki (Raffray). Collection du Muséum de Paris.
2‘. eyanellus*.
Magnitudine et forma memmnonii, sed capite thoraceque laete, elytris obscurius cyaneis, his multo longioribus, crebre multo subtilius punctatis primo visu maxime distinctus; antennis, arti-
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 89 culis praesertim penultimis, longioribus; capite longiore et angu- stiore, utrinque ad antennarum basim profunde impresso, medio laeviore; thorace angustiore, antice posticeque magis attenuato , subtilius punctato, disco latius laeviore; elytris densius subti- liusque griseo-pubescentibus; abdomine brevius griseo paiono, paulo subtilius punctato. — Long. 7 mill.
g latet.
Nouvelle-Guinée ( Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
Obs. Le faciés de cet insecte est plutòt africain que néo-guinéen.
2.5. Doriae”.
Facie meridionalem simulans, colore et forma (Gestroî, sed duplo major, parcius pubescens, antennis robustioribus, paulo longioribus, palpis .rufis; capite multo majore, latiore et breviore; thorace hoc paulo angustiore, subtrapezoidali, circa basin multo magis angustato, angulis omnibus rotundatis, punctis vix aliquot notato, longius nigro-piloso ; elytris multo parcius, triplo fortius, abdomine paulo parcius, licet parum fortius punctatis; pedibus omnibus nigris, coxis praesertim anterioribus, femorumque basi rufotestaceis; 7 segmento 7.° sat late profunde, basi arcuatim inciso; 6.° apice vix emarginato, medio sat profunde lateque longitudinaliter impresso, impressione densius punctata, subtiliter griseo pubescente. — Long. 11 mill.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis).
Collection du Musée Civique de Génes et la mienne.
Obs. Je dédie ce bel insecte 4 M. le Marquis Giacomo Doria, comme un bien faible hommage pour les services qu'il ne cesse de rendre a la science, spécialement a notre entomologie.
3. Gestroi Fvl.
Timor, Coupang.
Collection Sharp.
Obs. Cet habitat est pour moi très douteux.
4. fuscipes Curt Hat Brie li alos: a Fauv., Fn. Gall.-Rhén., II, 334 et syn. — peregrinus* Er., Gen., 656. —
90 A. FAUVEL
Blanch., Voy. Péle Sud, Zool., IV, 55, pl. 4, fig. 10. — Kraatz, Wiegm. Archiv, 1829, I, 151. — fennicus* J. Sahlb., Act. Soc. Fn. Fl. Fenn., 1876, I, 38. — Idae Sharp, Trans. Ent. Lond., 1874, I, 75 (veresim.).
Magnitudine et colore minutis ripara exemplariis sat similis; capite thoraceque dimidio angustioribus, elytris his tertia parte latioribus; antennis tenuioribus et longioribus, thorace subparal- lelo, nec trapezoidali, scutello nigro, elytris longioribus, minus parallelis, duplo densius et subtilius punctatis, genubus piceis, pedum anteriorum vix infuscatis, tibiis tarsisque, praesertim basi, saepius piceis; 7° segmento 7.° late parum profunde inciso. — Long. 61/,-7 mill.
Nouvelle-Guinée, Fly River; en nombre (L. M. D'Albertis). — Aussi à Lombock, Java, Sumatra, aux Philippines, en Chine, (au Japon?), dans l’Inde, a Ceylan, dans .l’Asie centrale, en Perse, au Caucase, en Europe, dans l’Afrique du Nord, la Haute Egypte et l’Ile Maurice.
De diverses collections.
Obs. 1. Les exemplaires néo-guinéens ont les tibias et les genoux très largement bruns. Ceux de l’Inde ou des Iles Asia- tiques ont parfois la ponctuation des élytres plus serrée et plus fine; mais on trouve tous les passages possibles, comme pour le corselet dont la forme n’est pas moins variable dans ces ré- gions qu'en Europe. — Il est probable, d’aprés la description, que le P. Idae (4. c.), que M. Sharp note comme très commun en Chine et au Japon, n’en différe pas.
Obs. 2. Je n’ai pas vu d’exemplaire provenant de l’Ile Mau- rice, et je ne cite cette localité que sur la foi d’Erichson (J. c.).
Cryptobium.
Mann., Brachel., 38. — Jacq. Duv., Gen. Staph., 42, pl. 16, fig. 79. Homaeotarsus Hochh. — Spirosoma Mots.
Labre bilobé, bidenté. Mandibules trés-dentées. Palpes maxil- laires a 3.° article rhopaliforme, 4.0 petit, aciculé ou coniforme.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 91
Languette très bilobée. Antennes ‘très coudées, a 1. article très long. Tarses simples, les antérieurs non dilatés.
Ce genre est facile a reconnaitre par ses antennes coudées. Les espéces en sont nombreuses (au moins 125) et répandues par tout le globe, mais surtout dans les régions chaudes de
l’Amérique. Les espéces de l’Inde et de l’Océanie sont: Inde: ceylanense, filum Kr., de Ceylan; — fossigerum Kr.,
de Ceylan et des Indes orientales; — fulvescens Mots. (testaceum Kr.), marginatum, rufipenne, sanguinolentum, suturale Mots., spectabile, limbatum Kr., des Indes orientales; — abdominale Mots. (pygiale Kr.), de Ceylan, des Indes orientales, des Philippines, de Sumatra, Java et Célébes, avec sa var. indicum Kr., des mémes regions, sauf Java.
Iles Asiatiques: 1 espéce médite de Java.
Australie: Mastersi, apicale Mac Leay; piceum, fractum Fvl.
A. Taille grande; ponctuation très forte, surtout à l’avant-corps . squalidipes. B. Taille petite; ponctuation fine, serrée 5 i b n n . lucidipes.
1. squalidipes*.
Magnitudine, forma et punctura femorali Er. sat vicinum; subconvexum, nigrum, nitidum; ore, antennis pedibusque piceis; femoribus squalide testaceo infuscatis; antennis sat gracilibus, articulis 4-9 sat elongatis, aequalibus, 11.° ovato; capite thorace quarta parte latiore, oblongo-elongato, post oculos arcuatim di- latato, sat crebre fortiter punctato, punctura subtili interjecta; spatio inter oculos et frontis laeviusculo; fronte depressa, inter antennas parum bilmpressa; thorace oblongo, postice vix magis quam antice attenuato, utrinque paulo subtilius ac caput punctato, punctis dorso uniseriatis, spatio intermedio et basi late laevibus; elytris thorace paulo longioribus, capite tertia parte latioribus, parallelis, crebre subseriatim licet subintricatim fortiter punctatis; abdomine medio parum latiore, crebre parum fortiter punctato; 7 abdominis segmento 7.° sat late profundeque triangulariter
92 A. FAUVEL
inciso, post incisuram laevigato, vix depresso; 6.° apice vix emar- ginato. — Long. 11 ui
Q latet.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D’ Alber lis). — Un seul 2.
Collection du Musée Civique de Génes.
2. lucidipes”.
C. apicali vicinum, sed colore et capitis forma primo visu distinctum; nigrum, thorace nitidiore, elytris summo apice tan- tum obscure rufis, antennis oreque picescentibus; illis paulo longioribus, articulo 11.° oblongo; capite maxime diverso, oblongo, latiore, post oculos rotundatim sat dilatato , fronte laeviore, disco verticeque minus crebre punctatis; oculis minoribus, muito mi- nus proeminentibus; thorace paulo breviore, antice minus atte- nuato, circa basim paulo magis angustato, parcius paulo fortius punctato; elytris brevioribus, paulo longioribus quam latioribus, minus rugose et vix parcius, abdomine parcius subtiliusque punctatis; pedibus squalide testaceis, genubus, tibiis basi et apice tarsisque picescentibus, femoribus translucidis. — Long. 7*/, mill.
7 latet.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. Md. D'Albertis). — Une seule 9.
Collection du Musée Civique de Génes.
Tribu VII. — STAPHYLININI
#
Section 1. — Mantholini.
Pachycorynus, Mors.
1. dimidiatus Mots. Dorei; Gilolo ( Wallace). — Pulo-Pinang. Collections Sharp et Mniszech.
-Leptacinus, Er.
1. papuensis Fvl. Dorei (Wallace); Fly River (LZ. M. D'Albertis). Collection Sharp et la mienne.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 93
xantholinus, SERV.
Une espéce interessante vient s'ajouter à ce genre.
A. — c. Corps noir; palpes, antennes et pattes d’un brun de poix . Raffrayi.
1°. Raffrayi”.
X. glabrato forma et magnitudine vicinus, niger, nitidus, palpis, antennis pedibusque piceis; parce longeque nigro pilosus; an- tennis articulo 4.0 quadrato, 5-10 opacis, sensim brevioribus, transversis, 11.° breviter conico, apice rufo; capite thoracis basi tertia parte latiore, elongato, a basi ad apicem parum at- tenuato, sat convexo, punctura duplici, altera praesertim utrinque intus oculos subtili, sat densa, altera sat grossa, parca, spatio post oculos longitudinali anguste laevi, sulcis ocularibus angulatis, frontalibus duplicibus, interiore obliquo, externo profundiore, si- nuato, puncto umbilicato terminato; basi truncata, angulis posticis sat rotundatis; thorace sat convexo, subtrapezoidali , antice oblique fortiter truncato, postice sat fortiter angustato, medio sinuato , angulis posticis subrotundatis, punctis dorso circiter 5-seriatis, circa latera praesertim antica 4 aliis dispersis, omnibus sat sub- tilibus; elytris thoracis longitudine, hoc paulo latioribus, punctis dispersis praesertim prope suturam subtiliter notatis; abdomine utrinque punctis aliquot subtilissimis. — Long. 12 */, mill.
Gilolo (Raffray).
Collection du Muséum de Paris et la mienne.
Je dédie cette espéce a M. Achille Raffray, dont les voyages ont enrichi la science de collections si nombreuses et si importantes.
2. Lorquini Fyl.
Iles Arou ( Wallace).
Obs. L’exemplaire que je posséde de cette località ne mesure que 13 mill.
3. Albertisi Fvl. Dorei (£taffray). Collection du Muséum de Paris.
94 A. FAUVEL
4. holomelas Perroud. Dorei ( Wallace). Collection Sharp.
Section 2. — Staphylini.
Emus, LEACcH.
Deux espéces s’ajoutent à ce genre, dont une magnifique, dé- couverte en Nouvelle Guinée par M. L. M. D'Albertis.
A. Noir; élytres subcuivreuses ou d’un cuivreux violacé a pube- scence apicale rousse ou d’un gris doré. a. Elytres non fasciées sur le disque en travers. 2 ‘ . violaceus. b. Elytres avec une légere fascie grisatre sur le disque en travers. insularis. B. Noir; téte, moitié apicale des antennes et anus flaves; front noi- ràtre; élytres d’un vert cuivreux métallique . . Boe 8 AURA
10. insularis *,
E. villipenni vicinus, sed tertia parte minor, capite multo minore, in utroque sexu simili, thorace paulo angustiore, sat dense subtiliter punctulato, mandibulis duplo brevioribus, oculis postice multo magis basim versus extensis, angulis posticis multo minus rotundatis; fronte haud impressa; linea basale collo pro- funde transversim impressa; thorace paulo breviore , minus con- vexo, prope angulos anticos minus rotundato, antice ante medium sinuato, haud perspicue denticulato, angulis posticis minus indicatis, supra dense omnium subtilissime punctulato; elytris vix brevioribus, fulvo vel griseo-fulvo villosis, fascia grisea angusta medio transversim sinuata ornatis, subtilius den- siusque, intra humerum laeviusculum substriolatim punctatis, stria suturali minus impressa; abdominis segmentis supra 2, 3, 4, 5, 7 margine apicali tantum griseo pilosis, pube grisea sub- tus minus extensa; 7 segmento 6.° subtus apice magis emar- ginato, post incisuram vix impresso, 7.° multo profundius an- gustiusque inciso. — Long. 16-17 mill.
Batcian; Ceram (Wallace). — Aussi à Sumatra.
Collection da Muséum de Leyde et la mienne.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 95
Obs. Les exemplaires de Sumatra ont la pubescence fauve- dorée comme chez le villipennis, mais ne different pas autre- ment du type des Moluques où cette pubescence tourne au fauve griseàtre; l’espèce est d’ailleurs trés distincte du villipennis par les caractères énoncés, notamment la forme et la ponctua- tion de la téte, la disposition des yeux, l’absence de denticule aux deux tiers postérieurs des cétés du corselet, la fascie grise des élytres, l’absence de macules sur les cétés des segments 2-5 en dessus, l’étroite incision du 7° segment chez le 9”, etc.
1°. Albertisi™.
Splendens insectum. E. erythrocephalum satis appropinquans, sed omnino diversus. Niger, nitidus, parcius griseo-pubescens, antennarum articulis 5 ultimis, capite abdominisque segmento 7 rufo-flavis, elytris nitidis, splendide metallicis, disco cyaneo- viridibus, circa angulos externos et latera cupreo-aureis; fronte triangulariter nigra; tarsis picescentibus; oculis quam in erythro- cephalo duplo majoribus, non oblique sitis; capite quadrato, crebre subtiliter punctato, angulis posticis truncatis, denticulo minuto armatis, linea collari haud interrupta, in 7 transverso, thorace sat latiore, in Q sat angustiore; thorace transverso, sat crebre subtilissime, circa angulum anticum sat fortiter punctato, antice magis angustato-sinuato, angulis posticis magis indicatis; scutello parce punctato; elytris longioribus, a basi ad apicem sat am- pliatis, parum dense subtiliter punctatis, disco oblique et apice sinuatim impressis; abdomine subtiliter parum dense punctu- lato; 7 segmento 7.° profundius inciso, 6.° magis emarginato. — Long. 15-22 mill.
Nouvelle-Guinée, Fly River; en nombre (L. M. D'Albertis).
Collection du Musée Civique de Génes et la mienne.
Obs. Ce magnifique Staphylin est assurément une des décou- vertes les plus remarquables de M. d’Albertis, et je suis heureux de lui en offrir la dédicace en souvenir de son dévouement aux progrès de la science, notamment de l’entomologie, dans ces régions néo-guinéennes si peu connues des naturalistes avant ses voyages et ceux de M. Beccari.
96 A. FAUVEL
Actinus, Fauv.
1. imperialis Fvl. Nouvelle-Guinée méridionale, Najabui, près la Baie Hall (L. M. D'Albertis).
Leucitus, Fauv.
Une espéce nouvelle s'ajoute a celle que nous avons déja décrite.
A. Elytres à fascie médiane argentée; segments 2-5 bimaculés de poils argentés . È : i : : 5 6 5 : . argyreus. B. Elytres et abdomen ni fasciés ni maculés de poils argentés . paradiseus.
l. argyreus Fyl.
Dorei; Vaigheu (Wallace).
Collections Sharp et du Muséum de Paris.
Obs. Un 2 et une 9 ont le 6.° article des antennes maculé de noiràtre; un autre 7 a tous les articles pénultiémes maculés de méme; un troisiéme 7 a les articles 4 4 11 dun noir ar- doisé; un quatriéme n'a que les articles 9 et 10 et la base du 11.¢ flaves. La couleur de la téte et du corselet est d'un vert plus ou moins foncé, parfois olivatre, bleuàtre ou bronzé; les élytres. passent du violacé teinté de noiràtre au verdàtre plus ou moins cuivreux; la fascie élytrale argentée est plus ou moins large et sinueuse; enfin les pattes sont parfois noiràtres avec un anneau basilaire aux cuisses et la moitié basilaire des jambes, flaves. Quant a la ponctuation, elle ne varie guére d’intensitè ‘que sur la téte, ou elle est parfois beaucoup plus forte et plus serrée, au point de laisser croire a des differences spécifiques; mais M. L. M. D'Albertis a pris ensemble toutes ces variations et la série nombreuse qu'il en a rapportée ne laisse aucun doute sur l’unité spécifique.
2. paradiseus”. L. argyreo vix minor, abdomine conico coloreque omnino diversus; niger, nitidus, parcius pubescens, capite thoraceque
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 97
viridibus, elytrorum margine inflexo, segmentorum marginibus, 7.° basi latius pedibusque rufis, tarsis fuscescentibus; elytris pa- rum nitidis, planiusculis, dorso secundum suturam macula magna violaceo-cuprea, extus aureo limbata, ab humero ad apicem lon- gitudinaliter cyaneo-viridibus, inde extus auratis, basi summa circa scutellum violaceis; ore, antennarum articulis 3 primis co- xisque anticis rufo piceis, illis gracilioribus, articulis 2 ultimis 9.°que apice flavis, 9.° caeterum plus minusve infuscato; man- dibulis brevioribus; capite angustiore, parcius, praesertim postice, punctato, post oculos multo minores minus angustato; fronte vix impressa; thorace paulo angustiore, angulis anticis magis indicatis, haud fiavo-pilosis, dorso vix crebrius punctato; scu- tello elytrisque vix griseo pubescentibus; his brevioribus, dorso planatis, fortius dense rugose punctatis; abdomine densius for- titer aciculatim, praesertim subtus, punctato; 7° segmento 7.0 breviter arcuatim inciso, incisura haud marginata nec postice laevi; 6.° vix emarginato. — Long. 13-14 mill.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis).
Collections du Musée Civique de Génes et la mienne.
Obs. La coloration des élytres offre un mélange gracieux des couleurs du prisme avec une disposition analogue a celle de l’Actinus imperialis.
Mysolius, Fauv.
Une race intéressante s’ajoute a l’espéce connue du genre.
A. Cuisses intermédiaires et postérieures noires, annelées de flave avant le sommet 5 5 3 5
Bè. Cuisses intermediaires et postérieures d’un testacé rougeatre; leur base et les genoux étroitement bruns . c 5 . 8. diversipes.
a. qurichalceus.
1. aurichalceus Fyl.
‘Fly River (L. M. D'Albertis).
Collection Sharp et du Musée Civique de Génes.
Obs. L’abdomen est irisé, assez densément et fortement ponctué de chaque cdté, avec les segments 2-5 lisses au milieu où ils noffrent qu'une ligne transverse de quelques points, ces points
Ann. del Mus. Civ. di St. Nat. Vol. XV (12 Dicembre 1879) 7
98 A. FAUVEL
étant plus forts au milieu du 6.° segment où ils forment une, deux ou trois séries rapprochées et dont le sommet est étroite- ment marginé de flave. Le 1. article des antennes est rougeàtre en dessous ainsi que la base du 2.°.
8. diversipes”.
Praecedenti maxime vicinus, sed capite supra punctis fortio- ribus paulo numerosioribus, basi post oculos crebrioribus, elytris paulo parcius punctatis et puberulis, pedibus rufis, femoribus omnibus basi, intermediis supra vix lineatim, genubusque angu- stissime nigro piceis, tibiis apice tarsisque nigricantibus.
Iles Arou; Nouvelle-Guinée ( Wallace); Fly River (L. M. D’ Al- bertis).
Collections du Musée Civique de Génes, Sharp et la mienne.
Obs. 1. Cet insecte me parait une simple race de lawrichal- ceus, et M. D'Albertis l’a pris dans les mémes localités. Il est singulier que sur 25 individus que j'ai sous les yeux, il né se “trouve qu'une seule 9, appartenant a l’awrichalceus type; est-ce quil y aurait chez ces insectes une disproportion de sexe ana- logue a celle qu’on remarque chez certains Lamellicornes?
Obs. 2. Les cuisses intermédiaires et postérieures sont parfois noires avec un trait jaunàtre a leur sommet en dessous: chez un individu de la race diversipes, les antennes ont les 3 derniers articles d'un noir ardoisé comme les quatre précédents.
Philonthus, Curtis.
Huit espéces, dont plusieurs remarquables par leur brillant coloris, viennent sajouter a celles que nous connaissions deja dans la faune qui nous occupe; deux ont une extension géogra- phique considérable.
A. — ad. — + — XX Les deux derniers articles des antennes te- stacés; téte et corselet verts; élytres bleues; poitrine et pattes orangées . : : . quadricolor. +++ — X — * Élytres violettes avec deux bandes ver- tes ou cuivreuses, l’une basilaire, l’autre apicale.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 99
© Ecusson à pubescence dorée, longue et dense; pattes rouges -® ® Ecusson a pubescence grise, rare et courte; cuisses et jambes rouges, annelées de noir . 3 ** — ® © Elytres d’un bleu un peu ae — Les trois derniers articles des antennes flaves; téte et corselet tres larges 4 = Les deux derniers aetibieg ae antennes rouges; téte et corselet très étroits 0 3 È A. — a’. Pattes variées de noir et de flave; corselet marginé de flave; antennes a 4 ou 5 derniers articles flaves; ély- tres maculées de violacé 5 B. — + — X Avant-corps bronzé ou vondaeres Cooler SOyeux; abdomen assez densément ponctué. * Elytres cuivreuses; pattes testacées; antennes or- dinaires . A ò : 6 È ** Elytres verdatres; Patios dun i de poix; cuis- ses flaves; antennes tres longues, a articles moitié plus longs que larges . ++ — X Taille moyenne.
auroscutatus.
discipennis.
Doriae.
Sharpi.
. picticollis.
sericeicollis.
occipitalis.
* Téte oblongue; antennes pas plus claires au sommet.
® Corselet très attenué en avant; abdomen très finement ponctué; téte trés petite ® © Corselet subparallele; abdomen très nettement et densément ponctue; téte assez grande *%* Téte subcarrée; antennes à.2 derniers articles et pattes testacés; élytres a peine cuivrées, unicolores; abdomen éparsement ponctué . **% Téte transverse; antennes à 4 derniers AO, a base des élytres plus ou moins rougeatres; pattes brunes; abdomen peu densément ponctué
2. Albertisi Fvl. Dorel (Raffray). Collection du Muséum de Paris.
2%. quadricolor .
tongiceps.
erythropus.
squalidus.
humeratlis.
Pulcherrima species; ovalis, nigerrimus, nitidissimus, longius sat dense pubescens, palpis rufulis, antennarum articulis 2 ul- timis flavis, 2 primis, pedibus cum coxis et pectore laete auran- tiacis; capite, thorace scutelloque supra viridibus, elytris cyaneis; antennis validis, brevibus, articulo 3.° 2.° sat longiore, rufulo, apice nigro, 8.° subquadrato, 9.° vix breviore, 11.° pyriformi;
100 A. FAUVEL
capite thorace vix angustiore, basi truncato, post oculos angu- stato, vertice crebre subtiliter, disco parce, punctulato, fronte declivi, late transversim irregulariter impressa, inter antennas relevata; thorace tertia parte longiore quam latiore, subquadrato, convexo, post medium fortiter sinuato, sat crebre subtilissime punctulato, linea media vix perspicua, punctis aliquot ut in ca- pite majoribus interjectis, angulis obtusis; scutello sat dense, elytris dense fortius, abdomine acuminato parcius fortiter , prae- sertim segmento 6.°, punctatis; elytris convexis, thorace paulo longioribus, duplo fere latioribus, segmentis 3-6 basi sinuatim sulcatis. — Long. 11 mill.
oS latet.
Nouvelle-Guinée, Amberbaki (Laglaize). — Une seule 9.
Ma collection.
Obs. Une des espéces les plus brillantes par ses couleurs.
3. apicicornis Guerin.
gd capite majore, latiore, thoracis latitudine; segmento 6.° subtus latissime vix emarginato; 7.° parum profunde angusteque triangulariter inciso.
Mysol (Wallace); Fly River (L. M. D'Albertis).
Collections Sharp, du Musée Civique de Génes et la mienne.
Obs. La téte et le corselet sont fortement pruineux chez les exemplaires non frottés; les élytres varient du verdàtre au rouge cuivreux vif.
3%. discipennis . ;
Mysolio aurichalceo forma et colore vicinus, sed scutello nigro, elytris quasi ut in auroscutato pictis, laete cupreis, lateribus vi- ridulis, disco toto a scutello ad marginem exteriorem et inde ad suturae apicem obscure aeneo violaceis, parce breviter nigro pubescentibus, femoribus basi fere usque ad medium, anticis angustius, his et tibiis apice anguste nigris, tarsis obscure te- staceis, articulis apice vix fuscis; palpis maxillaribus articulo 4.9 3.9 aequali; antennis multo gracilioribus, brevioribus; capite for- titer transverso, post oculos intus non angulatos sat fortiter an-
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 101
gustato, intus pone oculos punctis 6 vel 7 fortibus notato, post hos sat dense grosse punctato, fronte longitudinaliter parum impresso-sulcata; thorace paulo longiore quam latiore, capite paulo angustiore, circa basim sat angustato, antice vix sinuato et vix angustato, angulis anticis rectis, posticis obtusis; elytris dorso vix convexis, dense subsquamose sat fortiter punctatis; abdomine his basi angustiore, fortiter attenuato, vix irideo, segmento 6.° apice anguste albido-limbato, segmentis 2-3 basi tantum transversim vix depressis, multo fortius, disco parce punctatis; 7 segmento 6.° subtus late subtriangulariter emar- ginato; 7.0 sat late profundeque inciso, incisura basi obtusa. — Long. 20-22 mill.
Q latet.
Nouvelle-Guinée ( Wallace); Fly River (L. M. D'Albertis). —
Un ~ et une 9.
Collections Sharp et du Musée Civique de Génes.
Obs. 1. La tache commune violacée des élytres est en forme de carreau dont les deux pointes médianes s'appuient a l’écusson et au sommet de la suture et dont les pointes latérales arrivent trés obtuses au milieu du bord externe de chaque élytre; le reste de celle-ci est d’un beau doré cuivreux. Une disposition analogue de ces couleurs existe chez l’auroscutatus, que la cou- leur de l’écusson et des pattes et la ponctuation serrée a la base des segments distingue à première vue.
Obs. 2. La 9 appartient au Musée Civique de Génes.
5. Beccarii Fvl. Dorei (Raffray). Collection du Muséum de Paris.
6. Doriae Fvl. Amberbaki (Raffray); Mysol (Wallace). Collections du Muséum de Paris et Sharp.
6% sharpi Ph. Doriae vicinus, similiter coloratus, sed gracilis, antice po-
102 i A. FAUVEL
sticeque attenuatus, capite thoraceque angustis, griseo-pruinosis , antennis gracilioribus, nigris, articulis 2 ultimis rufis, palpis ‘obscure rufis, coxis piceis, genubus vix, tiblis apice, anticis fere totis, tarsisque picescentibus; antennis articulis praesertim penul- timis longioribus; capite elytris dimidio fere angustiore, sat de- presso, transversim orbiculato, laevi, oculis multo majoribus, post hos sat crebre punctato, punctis 4 vel 5 oblique notatis; fronte obsolete impressa; thorace capitis latitudine, tertia parte longiore quam latiore, subquadrangulari, sat depresso, antice paulo fortius quam postice angustato, angulis parum obtusis; punctis serialibus 3 distantibus, 5 vel 6 altis extus antice di- spersis; scutello creberrime subtiliter, elytris multo parcius for- tiusque quam in Doriae, abdominis segmentis basi crebrius sub- tiliusque punctatis; elytris thorace duplo fere latioribus, nec longioribus, sine punctis majoribus seriatis; 7 segmento 6.° subtus sinuato; 7.° arcuatim parum profunde inciso. — Long. 12 mill.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
7. Gestroi Fvl.
Dorei ( Wallace); Amberbaki (Raffray).
Collections du Muséum de Paris et Sharp.
Obs. Certaines 9 ont les quatre derniers articles des antennes flaves.
9%. picticollis”.
Maxime insignis; niger, nitidissimus, abdomine nigro flavoque piloso, antennarum articulis 4 ultimis, 7.° partim, thorace praeter maculam magnam trapezoidalem, dimidium anticum marginem occupante, a basi remotam, segmentorum marginibus, 6.° late pedibusque flavis, coxis, linea supra femora et apice, tibus apice tarsisque nigritulis; elytris nitidulis, macula magna violacea, circa suturam latiore, griseo pubescente, aureo limbata, caete- rum viridibus, aureo pilosis, lateribus et summa basi vix cya- nescentibus; palporum articulo 4.° rufo; antennis longis, robustis,
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 103
articulis 3-11 longioribus quam latioribus, 11.° apice oblique emarginato; mandibulis praelongis; capite thorace paulo latiore, transverso, post oculos fortiter angustato-rotundato, ibi intusque oculos parce fortiter punctato, fronte laevi, sat convexa; thorace convexo, trapezoidali, quarta parte longiore quam latiore, angulis anticis rectis, posticis sat rotundatis, lateribus circa basim vix sinuatis, punctis tribus serialibus sat approximatis, 4 vel 5 aliis extus antice notatis; scutello crebre subtiliter, elytris sat dense fortiter asperatim, abdomine utrinque parce grosseque variolatim punctatis; elytris thorace tertia parte fere latioribus, quarta ‘ longioribus; abdomine robusto, parum attenuato; 7 segmento 6.° subtus vix sinuato; 7.° subtriangulariter sat profunde inciso, post incisuram angulatim breviter impresso. — Long. 11 mill.
9 latet.
Nouvelle-Guinée, Amberbaki (Laglaize). — Un seul d.
Ma collection.
Obs. Ce bel insecte est unique par la coloration du prothorax.
10. violaceus Fvl. Batcian ( Wallace). Collection Sharp.
12. sericeicollis Fvl. Mysol; Ternate ( Wallace). Collection Sharp.
12%. occipitalis*.
A Ph. sericeicolli antennis praelongis, capite thoraceque lon- gioribus, elytris viridulis, multo densius et subtilius punctatis ut caeteris distinctus; antipodum maxime vicinus, paulo major et latior, antennis adhuc longioribus, articulis, praesertim ultimis, magis elongatis, haud crassioribus, capite post oculos multo densius punctato, punctis 2 intraocularibus magis approximatis, duplo majoribus, thorace longiore, paulo minus convexo, magis sericeo, punctis majoribus, elytris amplioribus , femoribus saepius testaceis unice distinguendus. — Long. 7-8 mill.
104 A. FAUVEL
A latet.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis).
Collection du Musée Civique de Génes et la mienne.
Obs. 1. Cet insecte n’est peut-étre qu’une race de lantipodum d’Australie; cependant les caractères indiqués ne variant pas dans les exemplaires que j'ai sous les yeux, il m’a semblé impossible de l’y réunir.
Obs. 2. On observe quelquefois un point supplémentaire aux series dorsales du prothorax.
ne longiceps’.
Minutis agilis individuis aequalis, sed praesertim antice angu- stior, antennarum articulo 1.° pedibusque squalide testaceis, abdomine parum nitido, multo densius subtiliusque griseo pube- scente; capite multo longiore et angustiore, oblongo, punctis 2 intraocularibus majoribus, oculis majoribus et longioribus; tho- race multo angustiore, longiore, angulis omnibus magis rotun- datis; scutello creberrime, elytris fortius subsquamulatim punctatis, his summo margine apicali vix picescentibus; abdominis segmentis basi creberrime subtilissime, circa apicem parce subtiliter punc- tulatis. — Long. 61/,-71/, mill.
A latet.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis). — Aussi a Célébes, Borneo et Malacca.
Collections du Musée Civique de Génes, Sharp et la mienne.
12°. erythropus* Kraatz, Wiegm. Archiv, 1859, I, 88.
Ph. quisquiliario satis vicinus; sat convexus, elongatus, niger, nitidus, palpis, antennarum articulo 1.° pedibusque rufis, elytris virescentibus, abdomine vix irideo, segmento 6.° apice summo piceo; antennis caeterum nigro-piceis, articulis elongatis, 9-10 haud transversis, 11.° emarginato; capite oblongo-ovato, post oculos parce fortiter punctato, intus punctis aliquot notato, an- gulis posticis sat rotundatis, fronte convexa; thorace elytris quinta parte angustiore, quarta parte longiore quam latiore, antice vix angustiore, convexo, angulis posticis rotundatis, se-
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 105
riebus dorsalibus 4 punctatis, punctis fortibus, subaeque distan- tibus; scutello crebre subtiliter, elytris parum dense fortiter, segmentis subtiliter, basi creberrime, apice parce, 2 ultimis apice vage, punctatis, femoribus anticis basi saepius coxisque piceis; 7 capite paulo breviore, basi latiore. — Long. 63/,-7 3/, mill.
Nouvelle-Guinée (Wallace). — Célébes, Manille, Chine, Inde boréale et australe, Ceylan.
Obs. Les exemplaires néoguinéens sont dans les collections Sharp et de Mniszech; ils ont la téte un peu plus ovale que ceux des Indes et de Ceylan, dont je ne posséde d’ailleurs que des 97, mais ne différent en rien du type de Célébes. Je donne une nouvelle description de cet insecte d’aprés des exemplaires bien developpés, celle de M. Kraatz ayant été faite sur des immatures.
12%. squalidus*”.
Ph. fimetario facie et punctura subsimilis, sed capite thorace- que vix subsericeo aeneis, antennarum articulis 2 ultimis pedi- busque testaceis, elytris parce fortiter punctatis, nec non thoracis seriebus 4 punctatis, praesertim maxime distinctus; ore anten- narumque basi rufulis, segmentorum marginibus late obscure picescentibus; capite breviore, basi magis truncato, subquadrato, angulis posticis sat rotundatis, oculis majoribus; fronte media antice vix impressa, punctis caeterum vix quam in fimetario minus numerosis; thorace multo latiore, minus parallelo, basi cum angulis posticis multo magis rotundato, punctis omnibus subtilibus; scutello crebre subtiliter punctato ; elytris brevioribus, thoracis longitudine, parum latioribus, sutura elevata; abdominis segmentis basi apiceque sublaevibus, medio parum dense subti-
liter subasperatim punctatis. — Long. 7!/, mill. SI latet. Nouvelle-Guinée. — Une seule 9.
Collection Sharp.
14. humeralis Fl. Dorei ( Wallace). Collection Sharp.
106 A. FAUVEL
Belonuchus, Norpm.
Une espéce, largement répandue, s’ajoute aux quatre déjà décrites dans notre premier mémoire.
A. — b. Corselet et abdomen sans refiet soyeux. +; Corselet très sinué derrière les angles antérieurs; téte trés grosse, irréguliérement ponctuée . o : . mutator. ++ Corselet non visiblement sinué derrière les angles anté- rieurs; téte moyenne, avec 4 gros points en arc sur le disque : - 5 o . : c 5 5 . . fuscipes.
14 mutator”.
Fuscipedi vicinus, sed primo visu magnitudine multo majore, capite magno, vage irregulariter punctato, thorace multo magis trapezoidali, post angulos anticos sinuatim emarginato, seriebus dorsalibus 6 punctatis, punctura praesertim elytrorum et abdo- minis pedibusque nigris distinctus; a ferrugato Er. colore toto nigro, abdomine non irideo, capite punctis disco minus gros- sis, magis numerosis, fronte ante oculos 6 transversim sinua- timque notatis; thorace angulis anticis magis rectis, indicatis, post hos angulos sinuato-emarginato, seriebus dorsalibus subti- lioribus 6-punctatis, punctura elytrorum abdominisque multo fortiore et parciore, punctis elytrorum interjectis multo fortio- ribus; his brevioribus, quadratis; segmentis convexis, basi trans- versim fortiter impressis, sulcatis, dorso plus minusve laeviusculis ; gd segmento 7.° apice tantum vix sinuato. — Long. 10 mill.
Gilolo (Wallace). — Célébes, Malacca, Pulo-Pinang.
Collections Sharp, du Musée Civique de Génes et la mienne.
Obs. 1. La ponctuation des élytres est très variable, généra- lement grosse et assez éparse comme chez les types de Gilolo et Célébes, parfois assez fine et serrée, comme sur un exem- plaire de Pulo-Pinang; le dernier article des antennes et les tarses sont parfois roussàtres.
Obs. 2. Jai noté dans mon premier mémoire (p. 101) le fer- rugatus Er. comme se trouvant 4 Pulo-Pinang; mais cette indi- cation s'applique au mutator, qui parait l’espéce la plus répandue dans la faune indo-malaise.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 107
2. fuscipes Fvl. Dorei ( Wallace). — Ceélébes. Collection Sharp.
Section 3. — Quedii.
Quedius, STEPH.
2. eyaneorufus Fvl.
Dorei ( Wallace); Amberbaki (Raffray). Collections Sharp et du Muséum de Paris.
Tribu IX. — TACHYTPORINI
Section 1. ~ Tachypori.
Tachinoderus, Mors.
DE alutaceus Fvl. © segmento 7.° quadrifido, laciniis latitudine aequalibus, in- termediis paulo longioribus. | Dorei; Ceram (Wallace). Collections Sharp et du Muséum de Paris. Obs. L'exemplaire de Ceram a le corselet noir.
Cilea, Jaca. Duv.
Deux espéces nouvelles sont a ajouter a celles que nous con- naissions.
A. — a. Elytres 4 ponctuation trés dense, forte, ruguleuse. -- Antennes longues, filiformes, à articles non transverses. aspera. ++ Antennes courtes, renflées, 4 articles 5-10 transverses . rugosella. db. — | — XX — ww Elytres noires à moitié apicale rouge. — Abdomen noir; anus rougeàtre . dimidiata. = Abdomen noir à la base, rouge è partir du sommet du 4.e segment . partita.
. 1. aspera”. C. rugosellae vicina, sed antennis tenuibus, elongatis, non in-
108 A. FAUVEL
crassatis, articulis 4 primis, 11.°, ore pedibusque rufotestaceis, articulis 3-4 gracilibus, triplo longioribus quam latioribus, 5-10 sensim brevioribus, haud transversis, ultimo elongato, acumi- nato; capite thoraceque minus perspicue haud intricatim pune- tulatis, scutello laeviusculo, elytris paulo fortius abdomineque densius haud intricatim punctatis; thorace lateribus vix depla- natis, basi utrinque profundius sinuato, angulis posticis retrorsum fortiter proeminentibus; elytris apice latioribus, lateribus minus rotundatis, multo latius profundiusque impressis; 7 segmento 7.0 apice profunde quadrifido, laciniis intermediis acutioribus, paulo brevioribus, basi sat longe depressis. — Long. 31/, mill.
© latet.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace).
Collections Sharp, de Mniszech et la mienne.
3. laeviuscula Fvl. Gilolo ( Wallace). Collection Sharp.
64. partita”.
C. dimidiatae propinqua, sed convexior, nitidior, brevior et latior, antice posticeque magis attenuata, primo visu abdominis segmentis 4.° apice, 5-7 totis rufotestaceis distincta; antennarum basi late, fronte, thorace praeter discum piceum, elytrorum mar- ginibus dimidiaque parte postica, segmentorum marginibus, 4.° latius, 5-7 totis plus minusve rufotestaceis; antennis caeterum piceis, articulo 11.° apice testaceo; capite post oculos minores parallelo ; thorace antice magis rotundatim angustato, basi utrinque pro- fundius sinuata, circa angulos posticos magis prominulos fusca; scutello multo majore; elytris circa apicem multo magis angu- statis, angulis externis multo magis rotundatis, apice rectius licet profundius oblique truncatis, caeterum adhuc parcius punctulatis ; abdomine magis conico, vix parcius punctulato; > segmento 7. supra lacinis intermediis acutioribus, tenuioribus, longioribus, incisura latiore divisis, externis brevioribus. — Long. 21/, mill.
Q latet.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 109
Nouvelle-Guinée, Dorei (Wallace). — Un seul 2.
Collection Sharp. |
Obs. Les antennes manquent en grande partie chez l’exem- plaire que j'ai sous les yeux.
9. subdepressa Kr. Gilolo; Mortay (Wallace). Collection Sharp.
»
Conurus, STEPH.
Deux nouvelles espéces s’inscrivent dans ce genre.
A. Taille grande; base du corselet et une tache arrondie intra-
humeérale aux élytres d’un roux testacé . ; i . ocellarius. I. Taille moyenne; corps rougeatre; une large ene noiratre
diffuse vers le tiers postérieur des élytres . È 6 i . laeviceps. C. Taille petite; une large tache en accent circonflexe et base
des élytres d’un roux testacé . È : È 5 5 : . Circumflexus.
l. ocellarius*.
C. pubescente paulo minor, omnium subtilissime alutaceo punc- tulatus, piceus, ore, antennis, ano pedibusque fiavis, tibiis summo apice nigris, frontis margine thoracisque lateribus obscure rufis, thoracis basi, elytrorum macula basali ocellaria intra hu- merum et suturam sita, segmentorumque marginibus dilutius rufis; antennis tenuibus, articulis omnibus elongatis; thorace elongato, tertia fere parte longiore quam latiore, a basi ad api- cem fortiter vix arcuatim angustato, angulis posticis sat fortiter retrorsum productis, subrectis, basi utringue parum sinuata; elytris hoc vix magis perspicue punctulatis, quarta fere parte brevioribus, a basi ad apicem sat angustatis, apice conjunctim triangulariter truncatis, angulo externo recto; abdomine angusto, apice parum attenuato, segmento 2.° dilutiore. — Long. 4 mill.
Sexus differentia latet.
Mysol (Wallace). — Un seul exemplaire.
Collection Sharp.
110 A. FAUVEL
2. laeviceps”.
Inter caeteros capite laevi, nitido, parce longius pubescente , et reliquo corpore pube omnium subtilissima, densissima brevis- simaque opaco primo visu distinctus; convexus, breviusculus, rufus, palpis flavis, capite, thoracis lateribus obscure, ano pedi- busque dilutioribus; elytris a medio usque circa apicem et vix secundum suturam obscure nigricantibus; antennis tenuibus, bre- vibus, circa apicem dilutis, thoracis basim attingentibus; capite brevi, inter oculos linea circumflexa tenuissima nigricante; thorace capite duplo latiore, fortiter transverso, a basi ad apicem sat fortiter arcuatim angustato, basi subrecte truncato, angulis po- sticis vix prominulis, parum obtusis; elytris a basi ad apicem sat angustatis, thorace paulo angustioribus, tertia vix parte longio- ribus, sicut thorax creberrime subtilissime punctulatis, potius alutaceis, abdomine vix magis perspicue punctulato, segmentis basi vix infuscatis, utrinque longe nigro setosis; 9 segmento 7. supra quadrifido, lobis externis sat longioribus, profundius divisis. — Long. 3 mill
SI latet.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis).
Collection du Musée Civique de Génes et la mienne.
Tribu X. — ALEOCHARINI. Section!3. = Aleocharae.
I. — B. — a. Téte non portée sur un cou gréle.
< Palpes labiaux de 2 articles . 5 3 b . Silusa. --}+ Palpes labiaux de 3 articles . c i . Bolitochara. II. — A. — a. 1.er article des tarses postérieurs très ans . Tachyusa. b. 1.er article des tarses postérieurs peu allongé. + Hanches intermédiaires écartées . 7 d . Thamiaraea. ++ Hanches intermédiaires subcontigués. X Tempes non rebordées sur les còtés . . Thectura.
XX Tempes rebordées en entier ou en partie . Homalota. +--+ Hanches intermédiaires contigues Th Bove . Coenonica.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE Holt
Homalota, Mann.
Une nouvelle espéce s'ajoute à ce genre.
A. — a. Avant-corps presque mat, très chagriné entre la ponc- tuation . : ‘ 4 4 4 : 7 ; n . lacrymosa. v. Avant-corps assez brillant, non chagriné. 4 4 . basdlis.
He lacrymosa”.
H. basali maxime vicina, duplo major, latior, magis depressa, corpore antico subopaco, inter puncturam alutaceo, antennis brevioribus et validioribus, articulo 2.9 3.° parum breviore, ul- timo apice rufo; capite thoraceque minus profunde parciusque punctatis; thorace planiore, paulo breviore, antice fortius angu- stato-rotundato, sat profunde longitudinaliter sulcato, disco pro- fundius depresso; elytris fortius parciusque punctatis, macula rufa minus basi diffusa; abdomine paulo fortius punctato, circa apicem minus attenuato; segmento 7.° apice vix sinuato, utrin- que subrotundato. — Long. 44/,-5 mill.
Sexus differentia latet.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace).
Collection Sharp et la mienne.
Obs. Il est a croire, d’aprés leur faciés, qui rappelle assez celui des Aleochara du groupe dobscurella, que cette espéce et la basalis sont des insectes maritimes. On devra sans doute par la suite en former un nouveau genre en y adjoignant des types voisins des iles de la Sonde et de l’Amérique tropicale.
1% basalis Fvl. Dorei ( Wallace). Collection Sharp.
Thectura, THoms.
Une 3.¢ espéce s’ajoute aux deux décrites dans notre premier travail.
A/. Taille moyenne; antennes d’un noir de poix, à base rougeatre . bvicuspis.
N A. FAUVEL
le. bicuspis”.
Ab omnibus primo visu notis sexualibus diversa; cribro minor, angustior, nigro picea, thorace abdomineque praeter segmentum quintum sextique basim piceis, palpis antennarumque basi squa- lide rufis, elytris praeter basim circa scutellum angulosque apicis externos fusco testaceis, pedibus pallidis; antennis tenuioribus, articulo 2.° 1.° parum breviore; capite thoraceque crebrius sub- tiliusque, elytris paulo parcius fortiusque, abdomine paulo sub- tilius punctatis; capite minore, angustiore; thorace longiore, an- gustiore, vix transverso, basi utrinque multo minus sinuato, angulis posticis rectioribus, dorso profundius impresso, fovea basali minore; elytris longioribus, thorace paulo longioribus, sat latioribus; abdomine magis parallelo; 7° segmento 6.° basi late profundeque impresso; 7.° apice medio subrotundato, vix bisi- nuato, utrinque inciso, extus incisuram spinula parum obliqua armato, subtus parum producto, rotundato. — Long. 2 !/ mill.
© latet.
Gilolo (Wallace). — Un seul 2. :
Collection Sharp.
Thamiaraea, THoms.
1. insigniventris Fvl. Dorei ( Wallace). Collection Sharp.
Coenonica.
Kraatz, Linn. Entom., 1857, 45. Taxicera Muls. Rey.
Téte non acuminée. Labre transverse. Mandibules simples. Tempes rebordées en entier sur les cdtés. Languette fendue jusqu'au milieu. 3.° article des palpes maxillaires peu renfié. Hanches intermédiaires contigués. Lame mésosternale peu sail- lante. Tarses antérieurs de 4 articles, intermédiaires et posté-
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 118
rieurs de 5, le 1. un peu plus long que les suivants qui sont
assez courts, subégaux.
Ce genre, suffisamment distinct des Thectwra et des vraies Homalota par les caractéres énoncés ci-dessus, ne renferme que quelques espéces propres a l'Europe (!), aux Indes orientales, aux Iles asiatiques et au groupe de la Nouvelle-Guinée, ou elles paraissent vivre surtout sous les écorces, les petits cadavres et dans les nids de termites.
Celles de l’Inde et de l’Océanie sont:
Inde: puneticollis Kr. (indica Mots.), de Ceylan, Birmanie, Bornéo et Sumatra.
Iles Asiatiques: deux espéces inédites de Bornéo et Sumatra.
l. puncticollis* Kraatz, /. c., 46; Wiegm. Arch., 1859, pl. 1, fig. 3. — indica* Mots., Bull. Mosc., 1858, III, 258.
Facie (Homalotae) deplanatae vicina, picea, nitida, parum pu- bescens, antennarum basi, pedibus elytrisque testaceis, his circa scutellum et angulo apicali externo infuscatis; antennis crassiu- sculis, articulo 3.° 2.° plus sesqui longiore, 4.° transverso 5.0 angustiore, 5-10 fortiter transversis; capite planiusculo, nigro- piceo, crebre fortiter ut thorax punctato, fronte antice laevi; thorace elytris parum angustiore , latitudine dimidio fere breviore, breviter subcordato, basin versus angustato, basi medio leviter elevato-producto, lateribus ante medium fortiter rotundatis, an- gulis anticis fortiter deflexis, fere rectis, posticis obtusis, supra dorso late basi supra scutellum arcuatim impresso, antice medio foveola longula notato; elytris thorace parum latioribus, tertia parte longioribus, subconvexis, minus crebre et profunde punc- tatis; abdomine basi saepius rufescente, segmentis 2-6 basi trans- versim impresso-sulcatis, minus crebre subtiliter, 6.° parcius punctatis; 7 7.° apice subito coarctato, in laminam politam,
(1) Homalota sericophila Baudi (deplanata Muls. Rev). » deplanata Germ. (perfoliata Muls. Rey). » ‘truncata Eppelsh.
Ann. del Mus. Civ. di St. Nat. Vol. XV (16 Dicembre 1879) 8
114 A. FAUVEL
apice parum impressam, producto; 9 subarcuato, depresso, spi-
nulis 4 armato, extus spinulas emarginato-inciso. — Long. #23), mill. Dorei; Batcian (Wallace). — Borneo; Birmanie; Indes orien-
tales; Ceylan, dans les nids de termites.
De la plupart des collections.
Obs. 1. Les deux exemplaires que j'ai vus de Dorei et de Bat- cian appartiennent a M. Sharp. Celui de Dorei se distingue par une ponctuation bien moins profonde et moins dense de la téte, du corselet et de l’abdomen et aussi par la lame du 4 non impressionnée avant le sommet; mais comme cet exemplaire est immature et noffre pas d'autres differences appréciables avec le type, je préfère le considérer comme une variation géographique ou individuelle.
Obs. 2. M. Kraatz donne le 6.° segment comme presque lisse, mais il est seulement moins ponctué que les précédents; en outre, la lame saillante du 7 est légérement impressionnée è son: sommet; cet auteur n’a pas connu d’ailleurs les caractères de la Q qui sont remarquables.
Tachyusa.
Erichs., Kaef. Mark, I, 307. — Jacq. Duv., Staph., 7, pl. 2, fig. 6.
Téte non ou peu acuminée. Labre transverse, tronqué. Man- dibules simples. Tempes non rebordées. Languette courte, bifide. Hanches intermédiaires rapprochées. Tarses antérieurs de 4 ar- ticles, intermédiaires et postérieurs de 5, le 1." de ceux-ci allongé.
Les Tachyusa sont de petits insectes ripicoles trés agiles et souvent parés d’assez brillantes couleurs. On en connait environ 50 espéces, décrites ou inédites, et répandues surtout dans les zones tempérées de l’Ancien et du Nouveau-Monde. Elles pa-
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 1S
raissent manquer dans l’Inde, et une seule espéce est signalée en Océanie, a Taiti (Boltochara insulana Fairm. (°) ). A. Antennes longues.
a. Corps d’un noir de poix; élytres flaves ala base et ausommet. divisa. b. Corps rougeatre; élytres en grande partie et segments 4-5 noi-
ratres BEN ins È 3 3 A 9 B 4 7 5 : . usta. HB. Antennes courtes; téte noiratre; élytres et abdomen d’un brun de poix; corselet et pattes rouges i o 6 é 5 : i . thoracica.
l. aivisa”.
Forma 7. atrae parum vicina; sed minor, aliter colorata; nigro picea, fere opaca, thorace piceo, palpis, antennis, elytris femoribusque squalide diluteque piceis, antennarum articulis 2 primis 11.°que fere toto, elytris basi apiceque transversim , segmento 7.° pedibusque squalide rufotestaceis; tota creberrime subtiliter, abdomine parcius, punctata; antennis longis, sat ro- bustis, articulis omnibus elongatis, 11.° duobus praecedentibus paulo longiore; capite medio obsolete foveolato; thorace non longiore quam latiore, capite parum latiore, parum cordato, an- tice fortiter rotundato, circa basim parum angustato, convexo, basi parum fossulato, vix sulcatulo, angulis posticis subrectis; elytris fortiter transversis, minus convexis, thorace tertia parte latioribus, quarta brevioribus; abdomine medio parum latiore, segmentis 2-4 basi transversim depresso-sulcatis, 7.° apice trun- cato, lateribus obliquis. — Long. 3 mill.
Variat plus minusve rufa, antennis medio femoribusque fuscis, elytrorum disco segmentisque 4-5 nigro piceis vel piceis, 6.° basi fusco.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace). — Ceélébes.
Collections Sharp, du Musée Civique de Génes et la mienne.
Obs. La variété a corselet, base et sommet de l’abdomen plus clairs a été prise a Kandari (Ceélébes), en mars, par M. Beccari.
2. usta”. T. exaratae facie et colore propior, sed triplo minor, rufa,
(1) ai acquis dernierement de M. E. Deyrolle un type de cette espèce, qui est en effet une Tachyusa très distincte de toutes celles connues.
116 A. FAUVEL
opaca, abdomine nitidulo, antennis articulis penultimis fuscis, 11.° flavo, elytris praeter basim apicemque angustissime, seg- mentisque 4-5 totis, 6.° vix basi nigritulis vel piceis; corpore antico creberrime subtiliter rugosule, abdomine parcius aequaliter punctatis; antennis longis, gracilibus, articulis omnibus fortiter elongatis, 11.° duobus praecedentibus longiore; capite parvuio; thorace parum convexo, parum cordato, capite parum latiore, paulo longiore quam latiore. antice fortiter rotundato , circa basim parum sinuatim angustato, angulis posticis rectis, foveola basali obsoletissima; elytris convexis, transversis, thorace quarta parte latioribus et brevioribus; abdomine medio vix latiore, segmentis 2-4 basi transversim depresso-sulcatis, 7.9 ut in divisa truncato. — Long. 21/52 ?/, mill.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace).
Collections Sharp, de Mniszech et la mienne.
3. thoracica *.
Magnitudine et forma omnino velatae Er., licet colore alio et caeteris maxime distincta; picea, sat nitida, subtilissime pube- scens, abdomine griseo subsericeo, subopaco; ore antennarum- que articulo 1.° squalide testaceis; segmentorum marginibus , 6.° apice latius 7.°que toto rufulis; thorace pedibusque laete rufo-testaceis; tarsis flavis; antennis brevibus, articulo 4.° qua- drato, 6-10 sensim paulo magis transversis; capite suborbiculato , vix perspicue punctulato, fronte impressa, postice sat profunde impressa; thorace capite paulo latiore, angustulo, quadrato, circa basim sat angustato, parum convexo, vix perspicue punctulato, foveola basali ante producta; elytris thorace duplo fere latioribus, subquadratis, parallelis, parum convexis, omnium sicut abdomen creberrime subtilissime punctulatis; hoc segmentis 2-5 basi trans- versim profunde impressis; alis fusco-albidis. — Long. 3 mill.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis).
Collection du Musée Civique de Génes et la mienne.
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 117
Silusa.
Hrichs., Kaef. Mark, 1, 377. — Jacq. Duv., Gen. Staph., 4, pl. 5, fic 21.
Stenusa Kraatz.
Téte non acuminée. Labre semiorbiculaire. Mandibules simples. Languette filiforme, entiére. Palpes labiaux de 2 articles. Lame mésosternale rétrécie postérieurement en pointe ou en angle aigu. Jambes antérieures et intermédiaires pubescentes. Tarses antérieurs et intermédiaires de 4 articles, postérieurs de 5, 1.e article de ceux-ci subégal au 2.°.
Les Sy/usa constituent un genre peu nombreux (peut-étre une douzaine d’espéces) répandues par tout le globe, sauf la Poly- nésie, mais surtout en Europe et dans l’Amérique du nord. Ce sont en général des insectes vivant sous les écorces, a la seve des arbres, sous les fruits pourris, ete.
Les espéces de l’Inde et de l’Occanie sont:
Inde: ceylonica Kr., de Ceylan, et une espéce inédite des Indes orientales.
Iles Asiatiques: une espéce inédite de Sumatra, une autre de Celeébes.
Australie: melanogastra et pallens F vl.
l. papuana™.
Nigro-picea, corpore antico vix nitido, densius longe fusco pubescente, abdomine nitido, parce pubescente; antennarum ar- ticulo 1.9, segmentorum marginibus, tibiarum anticarum apice genubusque omnibus rufescentibus, tarsis dilutioribus; antennis parum incrassatis, sat pilosellis, articulo 4.° parum, 5-10 sen- sim brevioribus, transversis, 11.° magno, sat acuminato; capite sat convexo, crebre sat subtiliter, thorace densius subtiliusque, elytris subasperatim creberrime, abdomine dense fortiter punc- tatis; thorace sat convexo, brevi, fortiter transverso, antice po- sticeque sat fortiter angustato, ante angulos posticos acutos,
118 A. FAUVEL
subrectos, subsinuato, dorso subsulcato fovea magna basali pa- rum profunda; elytris thorace tertia parte longioribus, sat latio- ribus; abdomine parallelo, segmentis basi densius fortiusque punctatis, 2-4 sat profunde transversim impressis; ?Q 7.0 apice late triangulariter emarginato. — Long. 3 mill.
Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis). — Un seul. exemplaire.
Collection da Musée Civique de Génes.
Aleochara, Grav.
2. asiatica Kr. Sumatra (Beccare). Collection du Musée Civique de Génes et la mienne.
Bolitochara, MAnn.
Une espéce nouvelle a été découverte par M. Wallace.
A. Téte et élytres tres ponctués; corselet et abdomen unicolores,
noiratres ou bruns . 6 3 è 5 Ù 5 a g 5 . spinosa. B. Tete et élytres presque lisses; corselet et abdomen d’un rou- geatre vif; 5.° segment abdominal noir . è o 3 + . annularis.
1. spinosa Fvl.
Dorei; Gilolo ( Wallace).
Collection Sharp.
Obs. Chez la 9, le 5.8 segment est plus ou moins anguleu- sement saillant au milieu sur le 6.0; celui-ci et le 7.€ sont simples.
2. annularis*.
A spinosa colore laete rufotestaceo, corpore nitidiore , antennis praeter basim et articulo ultimo, capite fronte excepta, elytro- rum parte apicali gradatim piceo rufis; abdominis segmento 5.0 nigro; antennis longioribus, articulo 4.° paulo longiore, 5-10 minus transversis; capite parce obsoletissime, thorace sat dense satque fortiter, elytris basi parce obsolete, abdomine vage sub-
STAPHYLINIDES DES MOLUQUES ET N. GUINEE 119
tilissime punctulatis; fronte elytrisque fere totis laevibus; thorace lateribus minus quam in spznosa rotundatis, basi minus coarctatis, depressione gemina profundiore, latiore; elytris convexioribus; 9 segmento 6.° dimidia parte postica aspero punctato, medio carina latiore elevato; 7.° medio apice quadridentato, dentibus approximatis, utrinque extus dente alio, medio post dentes me- dios carinulis duabus sat approximatis. — Long. 3 mill.
Q latet.
Nouvelle-Guinée, Dorei ( Wallace). — Un seul 2.
Collection Sharp.
Falagria, Mann.
Deux nouvelles espéces rentrent dans ce genre.
A. Téte et surtout corselet très excavés; segments 2-3 plus ou moins
testacés; couleur brune; taille grande. : È 4 : . Cavicollis. B. Téte non excavée; corselet simplement sillonné ; segment 2 de
l’abdomen seul testacé.
a. Grande; antennes tres longues, a articles tres allongés . . formicaria. b. Assez petite; antennes courtes, a/penultièémes articles subtrans- Verses . 5 . 5 2 3 5 o x o 5 . Dbasulis.
1. cavicollis*.
Major, gracilis, sat nitida, non perspicue pubescens, dilute picea, antennarum femorumque basi, genubus tarsisque squalide testaceis, abdomine nigro piceo, segmentis 2-3 fere totis flavis, 2 basi arcuatim, 3.° transversim, 4.° minus profunde excavatis; pedibus longissimis, gracillimis, tarsis posticis tibia parum bre- vioribus; antennis longissimis, articulis elongatis, 2, 4, 5, 6, 7 aequalibus, 3.° 2.0 sat longiore, 9-10 brevioribus, 11.° parum elongato, ovali; capite thorace paulo angustiore, post oculos omnino semicirculari, subtilissime parum dense punctulato, disco late profunde impresso, fronte laevi, triangulariter elevata seu lateribus ante antennas profunde oblique impressis ; thorace quarta parte longiore quam latiore, maxime cordato, ante medium latiore, antice maxime angustato, ante angulos posticos proemi- nentes, acutos, sinuato; disco toto latissime et maxime depresso,
120 A. FAUVEL
profunde sulcato; scutello impresso, vix sulcatulo; elytris amplis, transversis, thorace plus quam tertia parte latioribus, convexis, supra humerum sinuatis, basi parum dilutioribus, abdomineque nitidis; hoc circa basim parum angustiore, circa apicem sat convexo, vage subtiliter punctulato, segmento 5.° basi sulcato,
6.9 7.0que parum alutaceis, hoc densius punctulato. — Long. Sell Gilolo. — Un seul exemplaire.
Ma collection.
2. formicaria”.
F. basali parum vicina et fere eodem modo colorata, sed ma- gnitudine duplo majore, antennis maxime elongatis, robustis, haud incrassatis, breviter dense pilosellis, duplo fere longioribus, elytrorum apicem attingentibus, palpis apice, antennarum arti- culo 1.0, 2.0 basi, tribus ultimis, tibiis tarsisque rufotestaceis, humeris late, sutura apice, segmento 2.° toto 3.ique margine tan- tum maculatim flavo-albidis; capite omnino alio, multo majore, suborbiculato, convexo, ab oculis ad basim fortiter constricto, sicut thorax. vix perspicue punctulato ; thorace lateribus magis angulato, circa basim fortius constricto, latius profundiusque sulcato; scu- tello vix sulcatulo; elytris thorace fere duplo latioribus, sat. trans- versis, circa scutellum minus profunde impressis, creberrime subtilissime punctulatis et puberulis; abdomine minus naviculari, a basi ad segmenti tertii apicem dilatato, inde ad anum angu- stato, circiter ut elytra punctulato, densius puberulo, pedibus
duplo longioribus. — Long. 3 !/, mill. Nouvelle-Guinée, Fly River (L. M. D'Albertis). — Un seul exemplaire.
Collection du Musée Civique de Génes.
TABLE DES ESPECES DECRITES
Belonuchus mutator . Bolitochara annularis . Cilea aspera . partita nano : Coenonica puncticollis . Conurus laeviceps » ocellarius Cryptobium lucidipes » squalidipes Eleusis diversicornis Emus Albertisi . » insularis Falagria cavicollis » formicaria .
Holotrochus minusculus .
Homalota lacrymosa. Leptochirus bifurcatus. » rugosus Leucitus paradiseus . Lispinus quadrillum Lithocharis immanis Mysolius diversipes . Osorius discicollis Paederus combustus.
. Pag.
106 118 107 108 113 110 109
Paederus cyanellus .
» Doriae .
» fuscipes Palaminus limbifer . Philonthus discipennis.
» erythropus . » longiceps
» occipitalis
> picticollis
» quadricolor » Sharpi
> squalidus
Silusa papuana Stilicus hieroglyphicus. Sunius bicinctus . » rufus » strigiceps . Tachyusa div.sa
» thoracica . » usta .
Thectura bicuspis. Trogophloeus latipennis
» papuensis .
Xantholinus Raffrayi
. Pag.
R. GESTRO. — Intorno all’ habitat del Lophiomys Imnaust
Un articolo bibliografico intorno all’ opera « Cassell’s Natural History » comparso or ora sul « Nature » (!), mi induce a pubblicare questa noticina.
In questo articolo si parla di un rarissimo e curioso rosicante, il Lophiomys Imhausti. La patria di questo mammifero, interes- sante non solo dal lato zoologico, ma anche sotto il punto di vista anatomico, è rimasta fino ad oggi un mistero. Difatti il Professore Alfonso Milne Edwards che lo ha descritto per la prima volta (?) racconta che I’ individuo che egli ha avuto per le mani e che era vissuto per quasi due anni nel Giardino di acclimazione al Bois de Boulogne era stato acquistato in Aden da un nero, senza poter attingere informazioni intorno alla sua provenienza.
Dall’ epoca in cui venne pubblicata la descrizione fino ad oggi non si è fatta luce su quest’ argomento e tanto è vero che il signor Dallas, il quale ha trattato l’ ordine dei rosicanti nella « Cassell’s Natural History », non fa che riferire quel che dice Milne Edwards a questo proposito.
Le collezioni del Museo Civico di Genova mi forniscono I’ op- portunità di riempiere questa lacuna. Esse contengono pelle e scheletro d’ un individuo di Lophiomys Imhaust che venne rac-
(1) NATURE, a weekly illustrated journal of science, Vol. 21, N. 528, December 11, 1879, p. 135.
(2) A. Milne Edwards. Mémoire sur le type d’une nouvelle famille de l’ordre des rongeurs. (Annales des Sciences Naturelles. 5.me Série, Tome VII, 1867, p. 113.
Questa memoria fu letta per la prima volta alla Société philomatique il 2 febbraio 1867 e ne fu pubblicato un estratto nel giornale VZiestitut, N.0 del 6 febbraio 1867, Tomo XXXV, p. 46.
R. GESTRO 125
colto dai signori O. Antinori e O. Beccari durante il loro viaggio fra i Bogos, nell’ Abissinia